I Nagroda — MAMGUSTA Architekci

Wyniki konkursu na opracowanie koncepcji architektoniczno-urbanistycznej „Centrum Kultury oraz Centrum Usług Społecznych” w Siemianicach

I Nagroda
25 tys. zł brutto

pracownia
MAMGUSTA Architekci

główny projektant
Sebastian Tabędzki

współpraca
Łukasz Lautsch, Adam Krupa, Ewa Mucha, Artur Wieliczko


opinia sądu konkursowego

W opinii sądu konkursowego praca nr 18 najtrafniej rozwiązuje zagadnienia wskazane do opracowania w Regulaminie Konkursu. Koncepcja doceniona została za rozwiązania zarówno urbanistyczne jak i architektoniczne. Przedstawiona bryła w ciekawy sposób organizuje przestrzeń wprowadzając strefowanie przy jednoczesnym zachowaniu jej ciągłości. Funkcje zostały rozplanowane w sposób czytelny. Atrakcja forma architektoniczna wpisuje się w otoczenie stanowiąc jednocześnie jego urozmaicenie.

opis autorski

Obiekt zaprojektowano na stosunkowo duża działce. Zaproponowano rozwiązania, w którym zdecydowana większość funkcji wszystkich trzech jednostek – Centrum Kultury, Centrum Usług Społecznych i przychodni – umieszczona została na poziomie parteru. Dzięki tej decyzji, poruszanie się po obiektach zostanie znacznie ułatwione. Przylegający do kompleksu teren zielony ma stanowić przestrzeń publiczną dostępną dla każdego, a nie jedynie dla użytkowników usług znajdujących się we wnętrzu budynków.
Istniejący na działce zagajnik stał się pretekstem do zaprojektowania, przenikających bryłę budynku zielonych korytarzy. Punkty przecięcia architektury i natury potraktowane zostały w sposób szczególny – jako bramy prowadzące w głąb działki. Zapewniają one swobodną możliwość komunikacji po całym terenie. Otoczenie budynków utrzymane jest w parkowym charakterze i posiada cechy przestrzeni publicznej. Wzdłuż zielonych korytarzy wytyczone zostały główne ciągi spacerowe, prowadzące użytkowników ku strefom aktywności kulturowej, czy sportowo-rekreacyjnej.
Proponowana architektura czerpie z tradycji budowlanej rejonu Pomorza i inspirowana jest konstrukcją szachulcową. Przykłady obiektów w niej postawionych można znaleźć zarówno w najbliższym otoczeniu Siemianic – są to Spichlerz Richtera i już nie istniejący pierwszy budynek dworca kolejowego w Słupsku – oraz dalej, w skansenach w Swołowie czy Klukach. W projekcie zastosowano konstrukcję z drewna klejonego krzyżowo (CLT). Odniesienia do charakterystycznej kraty pojawiają się jako motyw na fasadach – w podziałach świetlików, komina scenicznego i podwyższonego foyer.
Projekt zakłada umieszczenie każdej z jednostek w osobnym, niezależnym budynku, jako iż ich funkcjonowanie nie jest od siebie zależne. Odseparowanie zapewnia łatwą orientację w układzie kompleksu. Jednocześnie, wszystkie obiekty zostały zblokowane i przekryte jednym stropodachem. Rozwiązanie to powoduje, że znaczna część działki została uwolniona pod tereny zielone, a komunikacja kołowa ograniczona do niezbędnego minimum.. Najwyższe kubatury odsunięto od istniejącej zabudowy jednorodzinnej, a najbliżej niej i przy południowym wjeździe umieszczono funkcję przychodni. Niektóre z jednostek posiadają doświetlające patio, którego kameralny charakter uzyskano dzięki stosunkowo niewielkiej wysokości zabudowy i wprowadzeniu w nie zieleni ozdobnej.
Budynek najbardziej wysunięty na północ, usytuowany najbliżej istniejących terenów leśnych to Centrum Kultury. Wejście główne znajduje się od strony ul. Spacerowej i ciągu pieszo – jezdnego, i prowadzi do jednoprzestrzennego foyer. Przeszklone przegrody sprawiają, że przestrzeń wysokości dwóch kondygnacji otwiera się na zieleń parkowej części terenu. Z foyer dostępne są informacja, szatnie oraz sala wielofunkcyjna, do której prowadzą dwie śluzy wejściowe. Sala ta posiada składaną teleskopowo widownię i jest powiązana ze stałą sceną, obramowaną kieszeniami scenicznymi i zasceniem, za którym znajdują się zaplecze oraz magazyn z pomieszczeniami warsztatowymi. Magazyn zaprojektowano z możliwością wjazdu do środka samochodu dostawczego. Salę wielofunkcyjną z obu stron oskrzydlają zespoły sanitariatów oraz korytarze prowadzące odpowiednio do strefy administracyjnej i pomieszczeń dla aktorów. Oba te podzespoły posiadają własne wejścia – blok administracyjny od strony ciągu pieszo – jezdnego, część przeznaczona dla aktorów od parku. Po przeciwnej stronie foyer znajduje się strefa pracowni warsztatowych, zorganizowana wokół patia doświetlającego korytarz w formie obejścia.
Centrum usług społecznych jest oddzielone od Centrum Kultury zielonym dziedzińcem. Wejście główne znajduje się od strony ciągu pieszo – jezdnego i prowadzi do holu z kasą. Pomieszczenia zorganizowane są wokół patio doświetlającego pomieszczenie socjalne, pokoje biurowe i korytarz w formie obejścia. Centrum Usług Społecznych to jedyny budynek posiadający podpiwniczenie. Na kondygnacji podziemnej mieszczą się pomieszczenia magazynowe i techniczne, a także archiwum i garaż na jeden samochód, do którego zjazd prowadzi z ciągu pieszo – jezdnego.
Najbardziej na południe wysunięty jest budynek przychodni, ponownie – oddzielony od Centrum Usług Społecznych zielonym dziedzińcem. Obiekt ten został wyraźnie podzielony na dwie poradnie – internistyczną i pediatryczną, ze wspólną recepcją. Strefa dla pacjentów posiada wejście od strony południowej, natomiast strefa pracowników od strony terenów zielonych. W każdej z poradni zaprojektowano oddzielną poczekalnię – z nich dostępne są gabinety lekarskie i zabiegowe. Ze strefy o ograniczonym dostępie personelowi medycznemu umożliwione jest bezpośrednie przejście do obu poradni.
W budynku zaprojektowano rozwiązania proekologiczne – są to: stropodach zielony ekstensywny, którym przekryte są wszystkie trzy budynki oraz dobór naturalnego materiału, jakim jest drewno, w roli konstrukcji oraz materiału elewacyjnego. Ponadto, projekt zagospodarowania terenu zakłada utrzymanie na terenie działki wysokiego procentowego udziału powierzchni biologicznie czynnej, z czego większość stanowić ma grunt rodzimy. Przewidywany jest projekt instalacji kanalizacyjnej z rozdzielaniem szarej wody oraz instalacji deszczowej z urządzeniami retencji. Woda z tych źródeł wykorzystywana byłaby na potrzeby pielęgnacji zieleni oraz spłukiwania toalet. Planowane jest także wykorzystanie rozwiązań energooszczędnych: pompy ciepła oraz ogniw fotowoltaicznych z farmy słonecznej zlokalizowanej przy północnej granicy działki.

Głos został już oddany

Obiekt roku 2022 w systemach ALUPROF
Płyty elewacyjne [pictura] z włóknocementu - EQUITONE
BRUK-BET – Ekologiczne nawierzchnie brukowe
TRENDY [2022] - Podłogi, posadzki, wycieraczki systemowe, tarasy – trendy 2022