Nagroda Główna
kategoria: dyplomowa praca projektowa
autor
Tomasz Jaróg
tytuł
„Połączyć na nowo. Projekt Parku Rzecznego Prądnika w Krakowie”
uczelnia
Wydział Architektury, Politechnika Krakowska
promotorka
prof. Katarzyna Hodor
opinia jury
Nagrodę przyznano za podjęcie i interesujące rozwiązanie tematu możliwości zintegrowanej rewitalizacji miejskiego odcinka Doliny Prądnika w Krakowie.
Woda jako istotny komponent obserwowanych współcześnie zmian klimatycznych i tereny nadrzeczne jako ważny, a często niewykorzystywany, element przestrzenny polskich miast, stanowią łącznie niedocenianą wartość funkcjonalną i estetyczną. Mogą być też traktowane jako wskaźnik jakości przestrzennej tych obszarów.
Przedstawione w pracy poszukiwania nowych rozwiązań obrazujących ich potencjał i znaczenie dla form organizacji życia lokalnej społeczności oraz ich funkcje przyrodnicze, krajobrazowo-przestrzenne, ekonomiczne i społeczne w pełni potwierdzają celowość i uzasadniają podjęcie i rozwiązanie projektu Parku Rzecznego rzeki Prądnik, z nadaniem mu roli ważnego strukturalnego komponentu Krakowa.
Nagrodzona praca funkcję tę spełnia i stanowi ważny głos w dyskusji na temat jak we współczesnym mieście reagować na presję urbanizacyjną i zmiany klimatyczne, chroniąc wartości naturalnego krajobrazu, równocześnie oferując je współczesnemu użytkownikowi, jako przestrzeń dla realizacji procesów integracji społecznej i rekreacji.
Wartościowy opis niekorzystnych zjawisk dotyczących terenów nadrzecznych, prowadzących do osłabienia ich znaczenia dla mieszkańców, a będących skutkiem wprowadzanych rozwiązań infrastrukturalnych i postępującej w strukturach zurbanizowanych fragmentacji krajobrazu, jest bazą do definiowania formy użytkowania miejskich terenów zielonych dla organizacji życia społecznego i co dziać się może przy utrzymaniu ich funkcji ekologicznej jako błękitno-zielonej infrastruktury kluczowej dla zachowania ich bioróżnorodności i jakości potencjału środowiska przyrodniczego.
Zawarta w projekcie propozycja rewitalizacji terenów nad ciekiem wodnym i jego renaturyzacji jest ciekawym przykładem wpisywania elementów wód otwartych w krajobraz miejski. W sposób analityczny przedstawia też zasady ochrony terenów zurbanizowanych przed opresyjnym działaniem cieków wodnych.
Projekt Parku Rzecznego Prądnika w Krakowie będąc udanym konceptem przywracania temu obszarowi jego funkcji społecznej, jest równocześnie próbą budowania modelu, który wykorzystując walor lokalnego, ale równocześnie miejskiego korytarza ekologicznego, zachowuje dla niego rolą bezpiecznika przed skutkami aktualnie spotykanych zmian klimatycznych, w tym zagrożeń powodowanych deszczami nawalnymi.
Autor kreuje wobec mieszkańców dzielnicy ofertę użytkową, która poprzez swą funkcjonalną wielowątkowość stanowić będzie siłę sprawczą dla tworzenia pomiędzy nimi istotnych i różnorodnych więzi interpersonalnych, stając się oczekiwaną osią dla ich socjalizacji, a poprzez otwartość propozycji otwiera analogiczną możliwość budowania ich relacji z innymi mieszkańcami miasta oraz niezależnie z Naturą.
