Gdynia od lat inspiruje architektów i projektantów. Właśnie tu, przy ulicy Żeromskiego, powstało mieszkanie, które łączy ducha modernizmu z energią lat 60. i 70., jednocześnie zachowując elegancję i spójność we współczesnym kontekście. Projekt, autorstwa ASID Studio, to przykład umiejętnego balansowania pomiędzy przeszłością a teraźniejszością. Każdy detal został tu przemyślany, a wnętrze – choć kameralne, bo ma zaledwie 48 m² – opowiada historię nie tylko swoich właścicieli, lecz także miasta, w którym powstało.
Mieszkanie w Gdyni — przestrzeń wypełnia spokojna, neutralna kolorystyka z akcentami głębokiego brązu i miedzi, nadając całości elegancki, a zarazem przytulny charakter
© ASID Studio
Modernistyczne DNA Gdyni
Nie można zrozumieć tego projektu bez odniesienia do samej Gdyni. Modernizm jest tu czymś więcej niż stylem – to zapis tożsamości miasta. Architektura z lat 30. XX wieku, pełna prostych brył, jasnych elewacji i funkcjonalnych rozwiązań, ukształtowała przestrzeń, w której żyjemy do dziś. Projektantka świadomie sięgnęła po ten kontekst, tworząc aranżację, która jest nowoczesna, ale zakorzeniona w lokalnym dziedzictwie. W mieszkaniu powracają więc motywy charakterystyczne dla modernizmu – geometria, prostota form i konsekwencja w doborze materiałów. Obok nich pojawia się jednak odważny dialog z estetyką mid-century i space age, które nadają przestrzeni dynamiki i nieoczywistego charakteru.
Mieszkanie w Gdyni — elementem wyróżniającym jest organiczna bryła zabudowy kuchennej, której obłe formy nawiązują do stylistyki mid-century oraz space age
© ASID Studio
Kolor i faktura jako język wnętrza
Paleta barw nie została tu wybrana przypadkowo. Dominują neutralne odcienie, które stanowią spokojne tło dla bardziej wyrazistych akcentów. Burgund i miedź wprowadzają głębię, a „maślany” odcień zabudowy kuchennej ociepla całość, przywodząc na myśl miękkość światła w letnie popołudnia. Zestawienie tych barw z fakturą naturalnego forniru tworzy grę kontrastów, w której elegancja spotyka się z naturalnością. Równie istotne są materiały. Obok drewna i tkanin pojawia się chrom, który nadaje całości nowoczesnego rytmu. Ta świadoma różnorodność sprawia, że wnętrze nie jest jednowymiarowe – ma strukturę, warstwy i głębię.
Mieszkanie w Gdyni — układ funkcjonalny obejmuje salon z kuchnią, sypialnię i łazienkę
© ASID Studio
Kuchnia – centrum życia i estetyki
Wnętrzem, które najmocniej skupia uwagę, jest kuchnia. Jej zabudowa została zaprojektowana w formie organicznej bryły, pełnej miękkich, obłych linii. To ukłon w stronę estetyki lat 60. i 70., w których dominowały płynne formy i futurystyczne inspiracje. Tu jednak nie mamy do czynienia z dosłownym cytatem, lecz z nową interpretacją, która wpisuje się w potrzeby współczesnych użytkowników. W centralnym punkcie zawisła aluminiowa lampa projektu Benta Nordsteda dla Lyskaer – ikona skandynawskiego designu lat 70. Jej obecność podkreśla charakter przestrzeni, łącząc funkcję użytkową z dekoracyjną.
Mieszkanie w Gdyni — centralnym punktem mieszkania jest kuchnia
© ASID Studio
Światło, które opowiada historię
Oświetlenie stało się jednym z kluczowych elementów całego projektu. Zamiast neutralnych, anonimowych lamp, architektka sięgnęła po oryginalne projekty vintage, które nadają wnętrzu indywidualnego charakteru. W sypialni znalazł się słynny Space Age Discus autorstwa Charlotte Perriand, w kuchni – chromowany kinkiet Motoko Ishii, a nad stołem – wspomniana już lampa Nordsteda. Każdy z tych elementów jest nie tylko źródłem światła, lecz także obiektem artystycznym, przywołującym epokę, w której powstał. Wnętrze uzupełniają obrazy malowane na zamówienie, inspirowane estetyką lat 60. Dzięki nim przestrzeń zyskuje kolejny wymiar – sztuka nie jest tu dodatkiem, lecz równorzędnym elementem aranżacji.
Mieszkanie w Gdyni
© ASID Studio
Dialog między funkcją a estetyką
Choć mieszkanie zostało zaprojektowane jako lokum wakacyjne, jego standard i spójność pozwoliłyby z powodzeniem traktować je jako przestrzeń do całorocznego życia. Funkcjonalność idzie tu w parze z estetyką – każdy detal ma swoje miejsce, a całość pozostaje harmonijna. To wnętrze nie epatuje efektownością, nie próbuje za wszelką cenę zwracać na siebie uwagi. Zamiast tego wciąga spokojem, konsekwencją i subtelną narracją, w której każdy element jest częścią większej opowieści.
