Burgund, ciemne drewno, aksamit i zielony kamień budują wnętrze 96-metrowego mieszkania przy ulicy Wiśniowej na warszawskim Mokotowie. Projektanci z Bureau29 nie próbowali jednak odcinać się od historii miejsca. Przeciwnie — odtworzyli dawne łuki, powrócili do klasycznej jodełki i zachowali znaleziony w mieszkaniu stół. Na tej historycznej bazie zbudowali współczesne wnętrze, którego kolorystyka nawiązuje zarówno do adresu, jak i pasji właścicieli do świata wina.
ulica Wiśniowa jako punkt wyjścia
Wszystko zaczęło się od adresu. Mieszkanie znajduje się przy ulicy Wiśniowej, w historycznej części warszawskiego Mokotowa, w modernistycznym budynku z początku XX wieku. Nazwa ulicy podsunęła projektantom pierwsze skojarzenia kolorystyczne, ale szybko połączyły się one z zainteresowaniami młodej pary, dla której powstało wnętrze. Właściciele są pasjonatami wina, dlatego w projekcie pojawiają się barwy zaczerpnięte właśnie z jego świata — od głębokiego bordo i wiśni po ciepłe brązy. Zamiast dosłownych odniesień projektanci sięgnęli po kolor, fakturę i materiały. Ciemne drewno, aksamit, kamień, połyskująca ceramika i detale w odcieniu postarzanego złota tworzą wnętrze nasycone, ale jednocześnie eleganckie.
Wiśniowa kafelki i zielony kamień połączono z ciemnymi odcieniami listew przypodłogowych, stołu i krzeseł.
Zdj: Sasha Savchenko
powrót do pierwotnego układu
Mieszkanie nie było remontowane od czasu ukończenia budynku, dlatego renowacja objęła nie tylko jego estetykę, lecz także układ funkcjonalny. Dwa pokoje połączono, tworząc dużą strefę dzienną z salonem i jadalnią. Dawna kuchnia ustąpiła miejsca prywatnej części mieszkania, obejmującej sypialnię, łazienkę i garderobę. Fragment korytarza wykorzystano natomiast na pralnię i spiżarnię.
Zabudowy mocno wpasowjące się w klimat modernizmu zestawiono z nowoczesnym wyposażeniem.
Zdj: Sasha Savchenko
detale zakorzenione w historii
Nowy układ nie oznaczał jednak zerwania z przeszłością. Bureau29 postawiło na przywrócenie elementów charakterystycznych dla pierwotnej architektury. Na podstawie sąsiedniego mieszkania udało się potwierdzić, że zaokrąglone przejścia były częścią oryginalnego projektu budynku. Łuki zostały więc odtworzone i dziś stanowią jeden z najważniejszych motywów wnętrza. Ich miękka geometria powraca w przejściach między pomieszczeniami, łagodząc wyraziste, linearne podziały zabudów. Historyczny charakter mieszkania podkreśla również nowy parkiet ułożony w klasyczną jodełkę. W strefie wejściowej drewno ustępuje miejsca drobnej, geometrycznej mozaice, która pojawia się także w innych fragmentach mieszkania. Dzięki temu materiały nie funkcjonują jako pojedyncze dekoracyjne gesty, lecz konsekwentnie przewijają się przez kolejne wnętrza.
Łuki idelanie współrają z ciemną, lasyczną stolarką drzwiową w kolorze list przypodłogowych.
Zdj: Sasha Savchenko
detal, który zatrzymał czas
Szczególne miejsce w projekcie zajmuje stół odnaleziony w mieszkaniu przed rozpoczęciem remontu. Zamiast zastępować go nowym meblem, projektanci zdecydowali się na pieczołowitą renowację. Dziś stoi w centrum jadalni i staje się jednym z elementów łączących dawną historię mieszkania z nową aranżacją. Otaczają go lekkie, metalowe krzesła, które kontrastują z masywną bryłą ciemnego stołu. Nad blatem zawieszono smukłe lampy a ich pionowy rytm dodatkowo multiplikuje duże lustro na ścianie. Odbicia światła, opraw i sąsiednich pomieszczeń optycznie pogłębiają przestrzeń, wprowadzając do kompozycji kolejną warstwę.
Zasłony w ciepłych odcieniach dodają wnętrzu przytulności i tworzą atmosferę sprzyjającą odpoczynkowi.
Zdj: Sasha Savchenko
czekolada i drewno w salonie
W salonie pierwszoplanową rolę przejmuje duża sofa obita tkaniną w głębokim, czekoladowym odcieniu. Ten sam kolor powraca na ciężkich zasłonach, dzięki czemu miękkie elementy tworzą ciemną oprawę dla jasnych ścian i dębowej podłogi. Naprzeciwko strefy wypoczynkowej zaprojektowano symetryczną zabudowę — białe pionowe podziały zestawiono z ciemnym fornirem oraz lekkimi, szklanymi półkami. Jej centralną część wyróżnia okładzina o dekoracyjnym rysunku, stanowiąca tło dla sztuki. W jednym z odtworzonych łuków ukryto natomiast ekran projektora, dzięki czemu technologia pozostaje niewidoczna, gdy nie jest używana. Ważną rolę odgrywają tu proporcje i rytm. Powtarzające się pionowe elementy zabudowy porządkują dużą ścianę, podczas gdy niska, miękka bryła sofy równoważy kompozycję.
Czekoaldowa sofa i stolik kawowy o formie totemu na tle jasnej zabudowy meblowej.
Zdj: Sasha Savchenko
kuchnia inspirowana kolorem wina
Najbardziej bezpośrednie odniesienie do głównej idei projektu pojawia się w kuchni. Wyspa została obłożona szkliwionymi płytkami w ciemnym, wiśniowo-bordowym odcieniu. Ich nieregularna, połyskująca powierzchnia sprawia, że kolor zmienia się w zależności od pory dnia — od głębokiego brązu po ciepłą czerwień. Kontrapunktem dla burgundu jest zielony kamień zastosowany na blacie i ścianie nad ciągiem roboczym. Jego mocny, niejednorodny rysunek wnosi do wnętrza naturalną nieregularność. Zestawienie zieleni, wiśni, ciemnego drewna i mosiężnych detali tworzy jedną z najbardziej charakterystycznych kompozycji materiałowych w mieszkaniu. Dolne szafki wykończono drewnem, natomiast wysoka zabudowa została utrzymana w jasnym kolorze ścian. Dzięki temu duża ilość miejsca do przechowywania nie dominuje pomieszczenia. Nad blatem zrezygnowano z tradycyjnego rzędu szafek, pozostawiając kamienną powierzchnię oraz duże lustro. Kuchnia zyskuje dzięki temu bardziej reprezentacyjny, niemal salonowy charakter.
W projekcie zadbano o detale takie jak pasująca, klasyczna armatura, czy odpoweidni osprzęt elektryczny, wpasowany w całość koncepcji.
Zdj: Sasha Savchenko
kiedy materiał wraca w różnych odsłonach
Spójność projektu opiera się nie tylko na kolorach, ale także na powtarzaniu tych samych materiałów w różnych funkcjach. Ciemne drewno pojawia się na zabudowach, stole i detalach mebli. Bordo wraca na ceramice, tkaninach oraz ścianach łazienki. Mosiężne elementy występują w uchwytach, armaturze i oświetleniu. Szczególnie ciekawym elementem jest tapicerowane siedzisko pod oknem, zintegrowane z drewnianą zabudową. Pokryte czekoladowym aksamitem tworzy niewielką strefę do siedzenia, a szuflady ukryte w podstawie zapewniają dodatkowe miejsce do przechowywania. Nad nim znalazła się rzymska roleta wykonana z tkaniny w podobnym odcieniu. W efekcie okno zostaje wpisane w architekturę mebla, zamiast funkcjonować jako niezależny element ściany.
W projekcie zadbano o spójność detali, dzięki czemu całe wnętrze posługuje się jednym językiem formalnym.
Zdj: Sasha Savchenko
burgund od podłogi niemal po sufit
Najbardziej zdecydowaną odsłonę palety kolorystycznej projektanci pozostawili dla łazienki gościnnej. Tutaj stonowane tło pozostałych pomieszczeń ustępuje głębokiemu burgundowi. Ściany mają ciemny, nasycony odcień, a ich dolną część pokrywa drobna mozaika utrzymana w podobnej tonacji. Światło jest oszczędne i nastrojowe. Zabytkowa, szklana lampa rzuca na powierzchnię ściany miękkie refleksy, a dekoracyjne lustro w rzeźbionej ramie wprowadza detal o historyzującym charakterze. Całość uzupełnia mosiężna armatura. Zamiast rozjaśniać niewielką przestrzeń za wszelką cenę, projektanci wykorzystali jej skalę do stworzenia kameralnego wnętrza. Podobny charakter ma strefa prysznica, gdzie ciepły metal armatury odcina się od ciemnych powierzchni. Burgund nie jest tutaj jedynie akcentem — staje się materiałowym i kolorystycznym tłem całego pomieszczenia.
Łazienka skąpana w burgundzie, dzięki odpowiedniemu oświetleniu i subtelnym dodatkom, zyskuje wyjątkowy klimat.
Zdj: Sasha Savchenko
modernizm bez dosłownych cytatów
W projekcie Bureau29 jest coś więcej niż renowacja modernistycznego mieszkania. Historia spotyka się ze współczesnym designem, a inspiracja światem wina przenika kolor, materiał i światło. Głębokie bordo, ciemne drewno, aksamit, zielony kamień i mosiądz budują zmysłową i dostojną atmosferę. Odtworzone łuki i klasyczna jodełka przypominają o historii miejsca, podczas gdy współczesne zabudowy i wyraziste detale nadają mu zupełnie nowy charakter. Wiśniowa nie jest tu jedynie adresem — staje się motywem przewodnim, który spaja kolor, materiał i historię całego wnętrza. To wnętrze, które odkrywa się warstwa po warstwie.
