Miał wyróżniać się wśród wielu apartamentów przeznaczonych na krótkoterminowy wynajem, dlatego zamiast bezpiecznej neutralności postawiono tu na mocny charakter. W Apartamencie Doki w Gdańsku Marta Jemioł Concept zestawiła stal, kamień i mikrocement z miękkimi tkaninami, organicznymi formami i intensywną czerwienią. Industrialne otoczenie Stoczni Cesarskiej nie stało się przy tym jedynie inspiracją – odbija się w lustrach i powraca w detalach, stając się częścią samego wnętrza.
Skórzaną sofę zestawiono z obrazem Emilii Kohut oraz ścianą z luksferów, przez którą światło dociera do sypialni — ©Hanna Połczyńska, Kroniki
zamiast neutralnego apartamentu na wynajem
Projektowanie mieszkania na wynajem krótkoterminowy często prowadzi w stronę zachowawczych rozwiązań, które mają trafić w możliwie szeroki gust. Tutaj punkt wyjścia był zupełnie inny. W jednej z najbardziej konkurencyjnych lokalizacji Trójmiasta wnętrze miało zostać zapamiętane i odróżniać się od innych ofert nie tylko standardem, lecz także atmosferą. Duża swoboda pozostawiona przez inwestorkę pozwoliła projektantce zbudować wyrazistą koncepcję opartą na kontrastach. Surowość stali, kamienia i mikrocementu łagodzą obłe linie mebli, tkaniny oraz ciepłe drewno. Do spokojniejszej bazy dołączają mocniejsze akcenty kolorystyczne, które sprawiają, że mieszkanie nie zmienia się w przewidywalną interpretację industrialnego stylu. Najlepiej widać to w otwartej strefie dziennej, której centralnym punktem stała się kuchenna wyspa.
Luksfery między strefą dzienną a sypialnią można przesłonić ciężką zasłoną, zapewniając gościom większą prywatność — ©Hanna Połczyńska, Kroniki
rzeźbiarska wyspa w centrum wnętrza
Wyspa ma nieregularną, organiczną formę i wygląda bardziej jak zaprojektowany specjalnie dla tego miejsca obiekt niż typowy element kuchennej zabudowy. Z jednej strony opiera się na podstawie pokrytej ceramiczną okładziną, z drugiej na masywnej, drewnianej nodze. Jej linię podkreślają dwa kolorowe stołki barowe, których detal nawiązuje do kształtu drewnianej podpory. Sama zabudowa kuchenna jest znacznie bardziej powściągliwa. Zamiast wykonywać ją w całości na indywidualne zamówienie, projektantka sięgnęła po system modułowy. Pozwoliło to ograniczyć wydatki w tej części mieszkania i przeznaczyć większą część budżetu na elementy, które rzeczywiście nadają wnętrzu indywidualny charakter. W apartamencie intensywnie użytkowanym przez zmieniających się gości takie rozwiązanie ma też praktyczną zaletę – poszczególne moduły można łatwiej serwisować lub wymienić. Po obu stronach kuchni pojawiają się wysokie tafle luster zestawione symetrycznie z zasłonami. Powiększają optycznie strefę dzienną, ale robią coś jeszcze ciekawszego: przechwytują widok za oknami. Fragmenty Stoczni Cesarskiej odbijają się w ich powierzchniach, dzięki czemu industrialny krajobraz wchodzi głębiej do mieszkania.
Czerwony regał wykonany na zamówienie i skórzany fotel nadają strefie wypoczynkowej wyrazisty charakter — ©Hanna Połczyńska, Kroniki
stoczniowe echa bez dosłowności
W salonie surowsza strona projektu stopniowo ustępuje miejsca wygodzie. Skórzane meble i duży dywan wprowadzają cieplejszą, bardziej domową atmosferę. Na ich tle szczególnie mocno wyróżnia się regał wykonany na zamówienie. To jeden z nielicznych elementów, które bezpośrednio odnoszą się do przemysłowej historii miejsca. Konstrukcję z żebrowanych prętów i sosnowej sklejki wybarwiono jednak na intensywną czerwień. Dzięki temu zamiast nostalgicznego cytatu z estetyki dawnej stoczni powstał współczesny, niemal rzeźbiarski obiekt. Czerwień staje się jednym z motywów spinających aranżację i przełamujących stonowaną bazę. W tę kompozycję wprowadzono również sztukę. Obraz Emilii Kohut, stworzony specjalnie dla inwestorki, nie jest przypadkowym dodatkiem mającym wypełnić pustą ścianę, lecz kolejnym indywidualnym elementem wnętrza.
Organiczna forma tapicerowanego łóżka łagodzi ciemne wykończenie sypialni — ©Hanna Połczyńska, Kroniki
ciemniejsza i bardziej intymna sypialnia
Po otwartej i wyrazistej części dziennej sypialnia świadomie zmienia nastrój. Pojawiają się głębsze kolory, miękkie tkaniny i bardziej kameralne światło. Jej niemal buduarowy charakter buduje przede wszystkim tapicerowane łóżko o zaokrąglonej formie, ustawione na tle ciemnej wnęki. Ścianę za łóżkiem wykończono barwioną na zamówienie sklejką. Nieregularny rysunek materiału i głęboki kolor sprawiają, że powierzchnia przypomina współczesny mural i staje się naturalnym tłem dla miękkiej bryły mebla. Do sypialni dociera także światło z sąsiedniej przestrzeni dzięki luksferom. Nie potraktowano ich jednak wyłącznie jako efektownego detalu – można je przesłonić, co pozwala zachować prywatność, gdy z apartamentu korzystają jednocześnie dwie pary.
Jasna kolorystyka oraz duże lustro optycznie rozświetlają łazienkę pozbawioną naturalnego światła — ©Hanna Połczyńska, Kroniki
jasna łazienka dla kontrastu
Łazienka jest jedynym pomieszczeniem bez dostępu do naturalnego światła, dlatego zastosowano tu odwrotną strategię niż w sypialni. Zamiast głębokich barw pojawia się jasna paleta, która optycznie rozświetla niewielką przestrzeń. Duży blat przy umywalce odpowiada na prozaiczną, ale ważną potrzebę gości – zapewnia miejsce na kosmetyki i rzeczy osobiste. Powracają również elementy znane z pozostałych części mieszkania, między innymi metaliczne detale i dekoracyjne oświetlenie. Dzięki nim poszczególne pomieszczenia, choć wyraźnie różnią się atmosferą, pozostają częściami tej samej opowieści. Apartament Doki pokazuje, że wnętrze przeznaczone na wynajem nie musi być anonimowe. Tutaj to właśnie odważniejsze decyzje – rzeźbiarska wyspa, mocna czerwień, ciemna sypialnia czy lustra chwytające widok stoczni – sprawiają, że trudno pomylić je z którymkolwiek z sąsiednich apartamentów.
