W krakowskiej kamienicy stare spotyka się z nowym — i zdecydowanie nie jest to zachowawcze połączenie. Oryginalny parkiet, stolarka drzwiowa i dekoracyjne rozety zachowują ducha miejsca, podczas gdy ciemne drewno, zielony marmur, mosiądz oraz odcienie głębokiej czerwieni i zieleni nadają wnętrzu współczesny charakter. Projektanci z pracowni SPOIWO studio nie próbowali odtworzyć dawnego klimatu kamienicy, lecz zbudowali na nim zupełnie nową historię. Efekt? Eleganckie, wyraziste wnętrza, w których przeszłość spotyka się ze współczesnym designem.
od zakupu do remontu
Projekt tego apartamentu rozpoczął się jeszcze przed jego zakupem. Rodzina zgłosiła się do pracowni z prośbą o konsultację potencjalnych nieruchomości. Wspólna analiza pomogła rozwiać wątpliwości dotyczące wyboru mieszkania, a po zakupie projektanci otrzymali dużą swobodę w kształtowaniu jego wnętrza. Od początku było jasne, że praca ze starą tkanką będzie wymagała uważności. Zamiast zacierać ślady historii, projektanci postanowili je zachować i zestawić ze współczesnym wzornictwem. Rezultatem jest wnętrze w którym charakter starej kamienicy nie jest dekoracją dodaną na końcu, lecz podstawą całej kompozycji.
Zaokrąglone górne szafki nawiązują kształtem do wyspy kuchennej.
zdj: Bartek Kornaga
„stare” jako punkt wyjścia
Jednym z najważniejszych założeń było zachowanie istniejących elementów. Oryginalne rozety sufitowe pozostały na swoim miejscu, podobnie jak stolarka drzwiowa. Parkiet odzyskał dawny blask dzięki cyklinowaniu i renowacji, dzięki czemu dziś stanowi naturalne tło dla nowego wyposażenia. Do charakteru istniejącej tkanki nawiązuje również hol. Projektanci potraktowali go jako przedłużenie klatki schodowej, wprowadzając posadzkę z drobnoziarnistego lastryko. Mosiężne listwy o miękkich, zaoblonych kształtach podkreślają kierunek prowadzący w głąb mieszkania. Najbardziej efektownym elementem strefy wejściowej jest jednak portal wykonany z mosiądzu, który widoczny jest już od progu.
Hol w lastryko podkreśla charekter starej kamienicy.
zdj: Bartek Kornaga
kuchnia przeniesiona do centrum życia
Największym wyzwaniem funkcjonalnym była kuchnia. Rodzina często gotuje i potrzebowała przestrzeni, która pomieści nie tylko dużą ilość blatu roboczego i przechowywania, ale również stanie się miejscem spotkań. Istniejące pomieszczenie nie dawało takich możliwości, dlatego kuchnię przeniesiono do dużego pokoju z oknami wychodzącymi na wschód. Zmiana lokalizacji całkowicie przeorganizowała sposób korzystania z mieszkania. Główna zabudowa zajmuje całą ścianę, tworząc pojemne zaplecze kuchenne. Jej fronty wykonano w ciepłym wybarwieniu wędzonego dębu, który zestawiono z mocnym rysunkiem zielonego marmuru. Centralnym punktem pozostaje wyspa – z zaokrąglonymi narożnikami, miejscami do siedzenia i ciemnym kamiennym blatem. Jej miękka forma powtarza się w innych elementach wnętrza, dzięki czemu rozbudowana zabudowa nie sprawia wrażenia ciężkiej. Uzupełnieniem kuchni jest strefa jadalniana z drewnianym stołem i przytulną ławką ustawioną pod oknem.
Utrzymany charakter starej kamienicy przełamany jest nowoczesnymi dodatkami.
zdj: Bartek Kornaga
materiałowe trio
Mosiądz, marmur i drewno - materiałowa paleta wnętrz jest szlachetna i daleka od zachowawczości. Wędzony dąb pojawia się na dużych powierzchniach zabudowy, tworząc ciepłą bazę dla akcentów a towarzyszy mu zielony marmur o mocnym użyleniu oraz drobnoziarniste lastryko. Mosiądz pełni tu rolę biżuterii. Pojawia się w portalu, detalach i elementach wyposażenia, ocieplając ciemniejsze materiały i wprowadzając do wnętrza miękki, złocisty blask. Ważnym aspektem był również dobór kolorystyki — odcienie zieleni i czerwieni zostały dobrane tak, aby podkreślić elegancję kamienicy i jednocześnie nadać jej współczesny charakter. Głęboka czerwień pojawia się m.in. w stolarce oddzielającej sypialnię od strefy pracy, a zieleń powraca w zabudowie kuchennej i salonie.
Drewno, oprócz kuchni, pojawia się rónież w detalach mebli w obrębie reszty mieszkania.
zdj: Bartek Kornaga
salon otwarty na kuchnię
Aby połączyć kuchnię z dużym salonem, istniejący otwór w miejscu podwójnych drzwi do przechodniego pokoju został poszerzony. Powstało reprezentacyjne przejście, które otwiera kolejne pomieszczenie i pozwala patrzeć na mieszkanie jak na spójną całość. W salonie mocne materiały kuchni ustępują bardziej miękkim formom, które pojawiają się głównie w meblach — zielona sofa Vitra Polder, zaokrąglony stolik kawowy i niewielkie lampy budują bardziej swobodną atmosferę. Na tle jasnych ścian szczególnie dobrze wybrzmiewa głęboka zieleń tapicerki, która koresponduje z kolorystyką kuchni.
W projekcie zadbano również o takie dodatki jak uchwyty meblowe w czerwonym kolorze.
zdj: Bartek Kornaga
sypialnia podzielona przez czerwień
W sypialni rodziców wydzielono również miejsce do pracy zdalnej. Obie funkcje oddziela wyrazista ściana w głębokim odcieniu czerwieni, uzupełniona dekoracyjnym szkleniem. Dzięki temu domowe biuro pozostaje częścią sypialni, ale zyskuje własną, wyraźnie zaznaczoną strefę. Czerwień działa tutaj inaczej niż w części dziennej — jest bardziej nastrojowa i kameralna. Zestawiona z miękkimi tkaninami, drewnem i ciepłym światłem buduje wnętrze o bardziej intymnym charakterze. Ważną rolę odgrywają również detale. Proste, kuliste lampy zawieszone przy łóżku kontrastują z geometrycznym podziałem czerwonego przeszklenia, a jednocześnie wpisują się w zaokrąglone formy obecne w całym mieszkaniu.
Przestrzeń sypialni została podzielona przez czerwoną ściankę z przeszkleniem.
zdj: Bartek Kornaga
łazienka pozbawiona oscentacji
Łazienka kontynuuje materiałową historię pozostałych pomieszczeń. Ciemny kamień z wyraźnymi żyłami pojawia się zarówno na ścianach, jak i na blacie pod umywalką, a towarzyszy mu ciemne drewno zabudowy oraz proste, zaokrąglone formy ceramiki. Wysoka zabudowa porządkuje strefę umywalki, tworząc spójną strefę. W przestrzeni prysznica mocny kamień zestawiono z jasnymi powierzchniami i ciemną armaturą. Całość pozostaje elegancka, ale nie chłodna — przede wszystkim dzięki drewnu i ciepłej tonacji światła.
W łazience o modernistycznym charakterze dominują choryzyntalne linie oraz proste bryły zabudów.
zdj: Bartek Kornaga
sztuka i lokalne rzemiosło
Charakter wnętrza budują nie tylko architektura i materiały, ale również przedmioty. W projekcie wykorzystano sztukę oraz rzemiosło twórców związanym z Krakowem. To świadome nawiązanie do miejsca, w którym znajduje się mieszkanie. W przestrzeni pojawiają się prace Marcina Skalskiego, działającego na pograniczu kowalstwa i pracy w drewnie, oraz reliefy autorstwa Luumi studio. Dzięki nim wnętrze zyskuje indywidualny charakter, a lokalny kontekst zostaje przeniesiony z architektury samej kamienicy również do wyposażenia. Mieszkanie zaczyna opowiadać własną historię – poprzez rzeczy, faktury, światło i ślady miejsca.
Luźno rozmieszona sztuka sprawia iż mieszkanie staje się lekko nonszalanckie.
zdj: Bartek Kornaga
stara tkanka, nowy rozdział
Ten projekt nie próbuje odtworzyć dawnego mieszkania ani zamienić kamienicy w muzeum jej własnej historii. Zachowane rozety, drzwi i parkiet stają się punktem wyjścia dla współczesnej aranżacji, w której pojawiają się odważne kolory, mosiądz, zielony marmur, wędzony dąb i nowoczesne wzornictwo. Całość powstała w ekspresowym tempie, co wymagało dobrej współpracy projektantów, wykonawców i inwestorów. Duże zaufanie klientów pozwoliło jednak na konsekwentne prowadzenie wizji od pierwszych konsultacji aż po realizację. Efektem jest mieszkanie, które pozostaje mocno osadzone w charakterze Starej Krowodrzy, ale jednocześnie ma własny, współczesny język.
