W naszym najnowszym cyklu pt. „Współczesny Design,” przyglądamy się projektantom, których twórczość wykracza daleko poza ramy klasycznego wzornictwa – od mebli, przez oświetlenie, po całe przestrzenie publiczne i prywatne. W dzisiejszym odcinku bohaterem jest Tomasz Augustyniak, projektant wzornictwa przemysłowego i założyciel Tomasz Augustyniak Studio. Od ponad 20 lat współpracuje z przemysłem, instytucjami oraz klientami indywidualnymi, tworząc projekty w obszarze domu, biura i miejsc publicznych.
KUSCH+CO, Kanu
© Kusch+Co
1. Co najbardziej inspiruje Pana w pracy twórczej i skąd czerpie Pan pomysły na nowe projekty?
Człowiek i jego codzienność, od narodzin aż po koniec życia, natura, kolory, faktury, materiały, wszystko jest inspirujące. Poza tym, w pracy nad konkretnym projektem inspirujące są możliwości i ograniczenia, szczególnie ograniczenia, one prowadzą do poszukiwania nowych rozwiązań.
NOTI, Nome
© Weronika Trojanowska
2. Jak wygląda proces projektowania w Pana przypadku – od pierwszej koncepcji aż po gotowy produkt?
W moim przypadku proces zaczyna się od uporządkowania informacji, pozyskaniu dodatkowych danych, których brakuje w briefie projektowym. Kolejnym etapem jest wyznaczenie mapy drogowej do celu, to pozwala mniej więcej zidentyfikować ewentualne trudności. Już w pracy koncepcyjnej, od początku, poruszam się w wyznaczonych i uzgodnionych granicach możliwości technologicznych i budżetowych, to pozwala zaoszczędzić czas wszystkich zaangażowanych w projekt. Oczywiście, jeśli jest to możliwe, zawsze warto wspólnie ze zleceniodawcą w trakcie całego procesu poszukiwać lepszych rozwiązań dla osiągnięcia założonego celu. Czasami prowadzi to do rozszerzenia zakresu projektu.
VENVE, Kolekcja 3
© Weronika Trojanowska
3. Jak dobiera Pan materiały i technologie, które najlepiej oddają charakter Pana projektów?
W pracy dla przemysłu, materiały i technologie w pewnym stopniu a czasami bardzo konkretnie są już określone w briefie projektowym. Produkcja przemysłowa jest łańcuchem składającym się z wielu zależności wynikających nie tylko z technologii, ale również ze specyfiki organizacyjnej producenta i wielu innych czynników. W procesie projektowym musi być to uwzględnione. Charakter projektów poza technologią i materiałami, wynika więc nie z zastosowanych materiałów czy technologii, ale ze sposobu ich użycia. Decyzje w tym zakresie są kluczowe i zawsze związane z osobowością projektanta, jego hierarchą wartości, wrażliwością, poczuciem estetyki i sposobem podejścia do ostatecznego odbiorcy.
NOTI, Stone
© Weronika Trojanowska
4. Jak określiłby Pan swój styl projektowania i jakie cechy wyróżniają Pana twórczość?
Nie wiem czy wyróżniają, ale projektując przedmiot czy cokolwiek innego, mam świadomość, że projekt będzie zawierał poza formą i funkcją również wzajemną relację. Dążę do tego by było to czytelne i zrozumiałe.
VENVE, meble dziecięce sensoryczne
© Weronika Trojanowska
5. Czy jest projekt, który szczególnie utkwił Panu w pamięci lub był wyjątkowym wyzwaniem?
Tak, projekt w technologii płyty meblowej, w bardzo rygorystycznie określonych warunkach linii technologicznej, a jednocześnie wymagający podejścia do projektu w sposób niestandardowy. Chodziło o zaprojektowanie mebli skrzyniowych z możliwością zmiany ich wielkości gabarytowych przez klienta w konfiguratorze on-line, a tym samym, możliwej zmiany funkcji mebli. Wymagało to zaprojektowania brył w taki sposób, aby pełniły swoje funkcje i jednocześnie pozostawały we właściwych proporcjach bez żadnego „fałszu”. Projekt zakładał kilkanaście brył, z których kilka było samodzielnymi meblami, a z pozostałych brył można było składać zestawy. Sam proces projektowy wymagał podejścia jakby równocześnie od początku i od końca, ponieważ trzeba było przewidzieć efekty będące wynikiem bardzo wielu zmiennych, które były możliwe do określenia przez klienta w konfiguratorze. W tym projekcie dokładnie sprawdziła się zasada możliwości i ograniczeń, które same w sobie stają się wypadkową ostatecznego kształtu projektu.
COMFORTY, Fado
© Rafał Kolasiński
6. Jak reaguje Pan, gdy projekt zmienia się w trakcie realizacji – czy powstają wtedy nowe, nieplanowane rozwiązania?
Staram się dobrze uzgodnić brief projektowy ze zleceniodawcą, to jest bardzo ważny etap w procesie projektowym. Praca w dobrze zakreślonych ramach przynosi najlepsze efekty i korzyści dla obu stron, zarówno jeśli chodzi o końcowy efekt produktowy, ale też optymalny czas wdrożenia. „Niechęć” projektanta do zmian w projekcie nie wynika z przywiązania do danego projektu, lecz z trudności jakie wiążą się ze zmianą. Często zleceniodawca nie zdaje sobie sprawy, że takie czy inne rozwiązanie projektowe jest konsekwencją wielu wcześniejszych decyzji projektowych będących jakby w łańcuchu działań i zmiana na końcowym etapie jednego elementu burzy spójność całości. Zdarza się jednak, z niezależnych przyczyn, że zmiany w projekcie są konieczne, staram się wtedy odpowiedzieć na potrzebę zleceniodawcy. Takie wymuszone zmiany w trakcie pracy nad projektem niekiedy przynoszą zaskakujące efekty, często pozytywne.
Tomasz Augustyniak
fot. Franciszek Augustyniak
7. Czy w swoich projektach stara się Pan przekazać jakąś ideę, emocję lub historię?
To wydaje się oczywiste, że kiedy praca, twórcze działanie są wynikiem naturalnej osobistej potrzeby realizacji, to w tym zawarta jest określona postawa wobec osób i zdarzeń.
8. Jak wygląda współpraca Pana z innymi twórcami, rzemieślnikami lub producentami?
Często realizacja większych projektów wymaga współpracy z innymi twórcami, stworzenia zespołu. To zawsze jest bardzo dobry czas, dobre relacje z innymi osobami, twórcami z naszej strony i pracownikami ze strony klientów są podstawą udanego projektu. Każdy projekt jest wynikiem pracy wielu osób po obu stronach, zależy mi, żeby ten czas był dobrym doświadczeniem zarówno zawodowym jak i osobistym. Suma doświadczeń i wyborów buduje nasz potencjał.
MEBLE.pl, meble na wymiar
© showroom Kraków
9. Jakie projekty dają Panu największą satysfakcję i dlaczego?
Projekty obejmujące większy zakres, projekty obejmujące określenie kierunków rozwoju czy porządkowanie produktowe firm, projektowanie całych kolekcji, które są początkiem czegoś nowego. To daje przestrzeń i pozwala na rozwój.
VENVE, Kolekcja 1
© Weronika Trojanowska
10. Jak wyobraża sobie Pan przyszłość swojej twórczości – jakie kierunki chciałby Pan eksplorować?
Często nowe zadania są niespodzianką, wynikają z przeróżnych zbiegów okoliczności. W tym sensie wyobrażam sobie, że pojawią się nowe wyzwania, a to zawsze jest ciekawe i inspirujące. Co do kierunków, kto wie, może pojazdy, oświetlenie, przestrzenie sakralne…
