Czasem wystarczy spojrzenie projektanta, by zwykłe mieszkanie zaczęło opowiadać nową historię. Tak właśnie jest w przypadku realizacji pracowni Knyf.studio z Poznania – na ponad 80 metrach kwadratowych, w nowym budownictwie, powstało wnętrze o subtelnej, przemyślanej tożsamości. Choć projekt wyrósł z potrzeb inwestorów – jasności, otwartości i spójności – efekt wykracza daleko poza te założenia.
Wnętrze mieszkania w Poznaniu — widok na kuchnię
fot. Marcin Jaroszewski
Początek od nowa – dwa mieszkania, jedna opowieść
Projekt zaczyna się od nietypowego punktu wyjścia: połączenia dwóch mniejszych lokali w jedną, ponad 80-metrową przestrzeń. Z tego pozornie technicznego zabiegu narodził się plan pełen płynności i światła. Zamiast korytarza podzielonego ścianami, powstała szeroka oś komunikacyjna – otwarta, ale uporządkowana. Z dawnej ścianki pozostał jedynie podciąg, który dziś pełni rolę naturalnej granicy pomiędzy strefami. Ściany w części wejściowej pokryto naturalnym tynkiem glinianym, nadając im miękką, nieco rzeźbiarską strukturę. Beżowy ton materiału i jego subtelne nieregularności wprowadzają spokój, a zarazem ciepło. To właśnie tutaj zaczyna się rytm całego mieszkania – rytm, który nie dominuje, ale prowadzi.
Zamiast korytarza podzielonego ścianami, powstała szeroka oś komunikacyjna – otwarta, ale uporządkowana
fot. Marcin Jaroszewski
W korytarzu pojawia się także zabudowa z wnęką na puf i owalne lustro z delikatnym podświetleniem. Ten detal, choć drobny, pełni ważną rolę: łagodzi przestrzeń, nadaje jej miękkość i przyjemny, niemal domowy rytuał — ostatnie spojrzenie przed wyjściem, pierwsze po powrocie.
Wnętrze mieszkania w Poznaniu
fot. Marcin Jaroszewski
Jasna strefa dzienna – światło, rytm, proporcje
W części dziennej widać, jak ważne w tym projekcie było światło. Przeszklenia z trzech stron świata otwierają wnętrze na otoczenie, wprowadzając zmienność i naturalny rytm dnia. Zasłony z lekkiej, miękko układającej się tkaniny filtrują promienie słońca, tworząc grę półcieni i odbić. Dominują tu neutralne tony beżu i drewna, które stanowią tło dla wyrazistych akcentów zieleni – sofy z szezlongiem i kuchennych frontów. Ta zieleń, nieco zgaszona, przywołuje skojarzenia z naturą i pozwala oku odpocząć.
Wnętrze mieszkania w Poznaniu — widok na sofę w salonie
fot. Marcin Jaroszewski
Przestrzeń kuchni i salonu oddzielają dwie symetryczne zabudowy. Po jednej stronie – kuchnia z dużą wyspą, po drugiej – komoda z ukrytą klimatyzacją. Ten balans form nadaje wnętrzu porządek i płynność. Nad wyspą zawieszono metalowy, zielony regał – konstrukcję o podwójnej funkcji: lampy i półki na rośliny. Wprowadza do wnętrza delikatny industrialny rytm, a jednocześnie domyka kompozycję kuchni. To detal, który definiuje charakter mieszkania – prosty, ale znaczący.
Wnętrze mieszkania w Poznaniu — nad wyspą zawieszono metalowy, zielony regał – konstrukcję o podwójnej funkcji: lampy i półki na rośliny
fot. Marcin Jaroszewski
Ściany kuchni utrzymano w jasnej tonacji, dzięki czemu to wyspa gra pierwszoplanową rolę. Jej masa została zrównoważona subtelnym światłem i miękką strukturą materiałów. Wrażenie otwartości potęguje sposób, w jaki przestrzeń salonu i kuchni przenika się nawzajem – bez wyraźnych granic, za to z czytelnym rytmem proporcji.
Widok na kuchnię
fot. Marcin Jaroszewski
Naprzeciwko sofy zaprojektowano zabudowę wokół telewizora, która pełni kilka funkcji: to miejsce na książki, ekspozycję i schowek dla czworonożnego mieszkańca. Ściana za nią została pokryta tym samym tynkiem glinianym, który pojawia się w innych częściach mieszkania – to spoiwo stylistyczne i symboliczne, nadające całej przestrzeni naturalny puls.
Wnętrze mieszkania w Poznaniu
fot. Marcin Jaroszewski
Sypialnia – wyciszona i spójna
Sypialnia stanowi kontynuację założeń całego projektu – jest przestronna, uporządkowana, pozbawiona zbędnych elementów. Ciepłe beże, drewno i ceglasty akcent kolorystyczny tworzą atmosferę równowagi. Dominantą jest duże, tapicerowane łóżko z miękkim zagłówkiem. Po jego bokach zamontowano kinkiety w formie kół, które dają rozproszone, przyjemne światło. Ten prosty zabieg optycznie ociepla przestrzeń, czyniąc ją bardziej intymną.
Sypialnia właścicieli
fot. Marcin Jaroszewski
W zabudowie szafowej ukryto jednostkę klimatyzacji oraz przejście do garderoby. Drzwi wkomponowane w ciąg mebli pozostają niemal niewidoczne, dzięki czemu ściana zachowuje czystość formy. Na jednej ze ścian zawieszono podświetlane lustro o kształcie zaokrąglonej kapsuły – motyw znany już z korytarza, powracający tu w nowym kontekście. To powtórzenie nie jest przypadkowe: cała przestrzeń została zaprojektowana jak muzyczna kompozycja, w której tematy powracają, nadając całości rytm i tożsamość.
W zabudowie szafowej ukryto jednostkę klimatyzacji oraz przejście do garderoby
fot. Marcin Jaroszewski
Łazienka – porządek i detal
Łazienka, choć zachowała pierwotne wymiary, została zaprojektowana od nowa. Dodanie ścianki działowej pozwoliło wyraźnie wydzielić strefę prysznicową i uporządkować przestrzeń. Dzięki temu powstała klarowna, logiczna kompozycja, w której wszystko ma swoje miejsce. Kolorystyka łączy beż, biel i brąz z akcentami ceglastej czerwieni i zieleni. Trzy rodzaje płytek, ułożonych pasmowo, tworzą wyważoną grę faktur. Środkowy pas z ryflowanej, białej ceramiki wprowadza światło i rytm, a wywinięte na ściany płytki podłogowe nadają całości spójność.
Meble zaprojektowano tak, by pomieściły zarówno pralkę i suszarkę, jak i płytkie półki na drobne przedmioty. To wnętrze dopracowane w detalu, ale pozbawione przesady – funkcjonalność idzie tu w parze z subtelną estetyką.
Materiały, które budują nastrój
Projekt opiera się na konsekwentnym języku materiałów – naturalny tynk gliniany, drewno, tekstylia o miękkiej strukturze tworzą spójny, wyciszony krajobraz wnętrza. Zielenie i ceglane akcenty pojawiają się w rytmie, który powtarza się z pomieszczenia na pomieszczenie, jak dobrze zaplanowany motyw przewodni. Tynk gliniany pełni tu ważną rolę: reguluje mikroklimat, ociepla przestrzeń i nadaje ścianom głębię. Jego nierównomierna struktura działa jak filtr dla światła – łagodzi je i rozprasza, tworząc miękki, naturalny efekt.
Widok łazienki w mieszkaniu
fot. Marcin Jaroszewski
Knyf.studio – projektowanie z empatią
Za realizacją stoi Knyf.studio, poznańska pracownia założona przez Zuzannę Kłos-Tabiś. To jedna z tych młodych polskich pracowni, które w centrum projektowania stawiają człowieka – jego rytm dnia, sposób poruszania się po przestrzeni i potrzebę harmonii. Każdy projekt powstaje tu w dialogu – między architektką, inwestorem i wykonawcami. To właśnie dzięki tej współpracy udaje się tworzyć wnętrza, które nie są powieleniem trendów, lecz autentyczną odpowiedzią na potrzeby ludzi, którzy będą w nich żyć.
