II Nagroda w kategorii Rewitalizowana miejska przestrzeń publiczna
Piaseczno dla ludzi i rowerów.
Zintegrowana rewaloryzacja zabytkowego centrum: ulica Puławska, skwer Kościuszki–Sienkiewicza i parkowa przestrzeń wokół Poniatówki
projektanci
Piotr Czyronis, Emil Syrko, Mariusz Borzym (ciąg uliczny Puławska-Kościuszki), Dorota Pape (rewaloryzacja parku miejskiego i otoczenia Poniatówki)
opinia jury
Piaseczno, które w średniowieczu rozwijało się na granicy ziemi warszawskiej i czerskiej, a przez większość istnienia było zdominowane funkcją produkcyjną, rzemieślniczą, wykształciło specyficzny, wydłużony układ przestrzenny z sekwencją trzech placów położonych na szlaku z Warszawy do Czerska, który w XIX wieku został zdublowany, obejmując obustronnie wszystkie place. Rozpoczęta pod zaborem pruskim akcja kolonizacyjna wokół miasta wykształciła prostopadłą oś osadnictwa o charakterze bardziej rozproszonym i ekstensywnym, prowadząc w XX wieku do uzależnienia funkcjonowania całego zespołu miejskiego od samochodów indywidualnych i postępującej degradacji historycznego centrum. Nagrodzony proces modernizacji stanowi zwieńczenie wieloletnich przekształceń prowadzonych na obszarze całej gminy. Zadanie to było szczególnie wymagające, ponieważ dotyczyło dziedzictwa o złożonym, wielowymiarowym charakterze. Kapituła Konkursu doceniła działania w zakresie inżynierii ruchu oraz wykorzystanie infrastruktury pieszo-rowerowej jako narzędzia nietechnicznego, służącego redefinicji charakteru śródmieścia. Przekształcone place i ulice, a także Park Miejski wraz ze znajdującym się na jego terenie zrewaloryzowanym zabytkowym dworkiem, odzyskały przestrzenną spójność. Jednocześnie znacząco poprawiono ich walory estetyczne i użytkowe, poziom bezpieczeństwa oraz odporność na skutki zmian klimatu. Na szczególne podkreślenie zasługuje fakt, że przywrócenie wartości kulturowych oraz społeczne ożywienie śródmieścia wymagały konsekwentnie realizowanej, długofalowej polityki oraz zintegrowanego planowania.
