Czarna bryła skrywająca kuchnię, stalowe schody przecinające siedmiometrowy hall i prywatny sosnowy las za ogromnymi przeszkleniami. We wnętrzach Domu Wśród Drzew pracownia mode:lina™ połączyła mocną geometrię z ciepłem drewna i codziennymi potrzebami pięcioosobowej rodziny. Surowe materiały nie budują tu chłodnej scenografii – porządkują wnętrze, podkreślają jego geometrię i tworzą tło dla codziennego życia domowników.
Miejsce do pracy wpisano w drewnianą zabudowę sypialni — ©Patryk Lewiński
wnętrze podporządkowane mocnej geometrii
Dom powstał na działce gęsto porośniętej wysokimi sosnami. Za projekt jego bryły odpowiada pracownia Wrzeszcz Architekci, natomiast koncepcję wnętrz opracowała mode:lina™. Oba zespoły od początku zmierzały w tym samym kierunku: architektura miała otwierać się na otoczenie, a aranżacja rozwijać tę relację za pomocą materiałów, światła i starannie kadrowanych widoków. W środku nie próbowano dosłownie naśladować natury. Zamiast organicznych wzorów i dekoracyjnych odniesień do lasu pojawiają się beton, stal, szkło, czerń oraz drewno. To właśnie kontrasty nadają domowi charakter. Surowe powierzchnie spotykają się z rytmicznymi lamelami, a wyraziste, geometryczne bryły sąsiadują z miękkimi meblami i sztuką z kolekcji właścicieli.
Stalowa balustrada schodów kontrastuje z surowym betonem i ciepłem drewna — ©Patryk Lewiński
schody, które porządkują cały parter
Najmocniejszy gest pojawia się już w hallu. Pomieszczenie ma siedem metrów wysokości, dlatego prowadzące na piętro schody nie mogły pozostać neutralnym elementem komunikacji. Projektanci potraktowali je jak przestrzenną instalację. Monolityczna, stalowa balustrada tworzy zdecydowaną linię biegnącą na tle ściany z betonu architektonicznego. Czerń podkreśla jej graficzną formę, a zmieniające się w ciągu dnia światło wydobywa fakturę surowej powierzchni. Schody przypominają rysunek poprowadzony przez wysokie pomieszczenie. Stają się punktem odniesienia dla całego parteru i zapowiadają język zastosowany w pozostałych częściach domu. Surowość hallu łagodzi drewno. Lamele pokrywają ściany i zabudowy, ale ich rola nie kończy się na dekoracji. Rytmiczne podziały pozwoliły ukryć drzwi oraz część instalacji, dzięki czemu nawet rozbudowany program funkcjonalny nie zakłóca uporządkowanej kompozycji.
Czarna bryła kuchni sąsiaduje z jadalnią otwartą na sosnowy las — ©Patryk Lewiński
czarny kubik skrywa kuchnię
Podobną zasadę zastosowano w centrum parteru, gdzie stanęła czarna, kubiczna bryła. Z zewnątrz przypomina monolityczny obiekt wstawiony do otwartej części dziennej. W rzeczywistości skrywa kuchnię – jedno z najważniejszych miejsc w domu. Od strony jadalni w ciemnej zabudowie znalazły się lodówki na wino oraz niewielki barek. Tuż obok ustawiono kilkumetrowy stół przeznaczony zarówno do rodzinnych posiłków, jak i większych spotkań. Zawieszona nad nim lekka, graficzna kompozycja oświetlenia nie przytłacza wysokiego pomieszczenia, a jednocześnie wyraźnie zaznacza strefę jadalnianą. Kuchnię dostosowano do właścicieli, dla których gotowanie jest ważną częścią codzienności. Duża wyspa połączona ze stołem służy codziennym śniadaniom, a w rozbudowanej części roboczej znalazło się profesjonalne wyposażenie, w tym piec do pizzy. Reprezentacyjna forma czarnego kubika nie odbywa się więc kosztem wygody. Za oszczędną obudową kryje się funkcjonalne centrum rodzinnego życia.
Rozbudowana biblioteka mieści książki, kolekcje i rodzinne pamiątki — ©Patryk Lewiński
salon otwarty na prywatny las
Z kuchni i jadalni płynnie przechodzi się do salonu. Mimo dużej powierzchni część dzienna nie przypomina jednego rozległego pomieszczenia. Zmieniające się wysokości, ustawienie mebli i zabudowy pomagają wyznaczyć mniejsze strefy, zachowując między nimi swobodny przepływ. Najważniejszą dekoracją salonu pozostaje widok. Szerokie przeszklenia otwierają go na wysokie sosny, a wpadające przez nie światło zmienia wygląd betonu i drewna w zależności od pory dnia. Zieleń nie została tu wprowadzona za pomocą wzorów czy kolorów – pojawia się za szybą jako naturalne przedłużenie domu. Jedną ze ścian zajmuje rozbudowana biblioteka. Oprócz książek i albumów mieszczą się w niej rodzinne pamiątki oraz kolekcje właścicieli. Dzięki nim precyzyjnie zaprojektowane otoczenie zyskuje osobisty wymiar i nie sprawia wrażenia wnętrza stworzonego wyłącznie do oglądania. Sztuka także została wpisana w codzienne życie domowników. Część ścian pozostawiono białą, aby obrazy z prywatnej kolekcji mogły wybrzmieć na spokojnym tle. Nie konkurują z mocną geometrią, lecz dopełniają kompozycję zbudowaną z kilku konsekwentnie powtarzanych materiałów.
Czerwone akcenty przełamują monochromatyczną kolorystykę łazienki — ©Patryk Lewiński
spokojna sypialnia i wyrazista łazienka
Otwarty parter przeznaczono dla całej rodziny i gości, natomiast piętro ma znacznie bardziej prywatny charakter. Znajdują się tu sypialnia rodziców, pokoje trzech synów oraz garderoby. W sypialni właścicieli wyraziste kontrasty części dziennej zostały wyciszone. Spokojniejszą paletę uzupełnia lamelowa ściana, która otula miejsce wypoczynku i buduje bardziej intymną atmosferę. Nadal można rozpoznać ten sam język materiałów, jednak został on dostosowany do funkcji pomieszczenia. Więcej swobody pojawia się w łazienkach dziecięcych. Monochromatyczną bazę przełamują zdecydowane akcenty czerwieni i żółci. Dzięki temu pomieszczenia zachowują spójność z resztą domu, ale zyskują własny charakter. W części gościnnej urządzono również ciemną, kameralną siłownię. Projekt mode:lina™ opiera się na powracających motywach, ale nie popada w monotonię. Czerń, beton i geometryczne formy nadają całości dyscyplinę, drewno równoważy ich surowość, a zmieniający się za oknami las wnosi kolor, światło i ruch. Dom Wśród Drzew pozostaje wyrazisty, lecz nie zamienia się w chłodną, muzealną przestrzeń. Za efektownymi rozwiązaniami kryje się wnętrze stworzone do gotowania, pracy, spotkań, rozwijania pasji i zwyczajnego rodzinnego życia.
