Krajobraz i środowisko autorstwa Jakub Głaz w 2023 roku

Krajobraz i środowisko autorstwa Jakub Głaz w 2023 roku

Konkurs „Najlepszy Dyplom ARCHITEKTURA”

Krajobraz i środowisko

Publicystyka na temat architektury krajobrazu i projektowania w zgodzie ze środowiskiem naturalnym. Teksty analizujące formy wypływające wprost z otaczającego je krajobrazu. Projektowanie w duchu idei architektury zielonej, zrównoważonej, jest często dużo bardziej naturalne i popularne niż się wydaje.

architektura a środowisko naturalne

Od zawsze architektura jest wyrazem transformującej działalności człowieka na środowisku naturalnym, kreacją, zmieniającą jego oblicze, a jednak głęboko z niego wypływającą. Dawniej w architekturze wykorzystywano lokalne budulce, a ograniczeniem były ludzkie ręce. Obserwując naturalne zjawiska, zmiany pór roku, wędrówkę słońca, budowniczy starali się stworzyć jak najlepsze warunki do życia w danym miejscu. Jak architektura ziem górskich w formie schronisk, czy chat pasterskich, która wypływa z głębokiej zależności z ukształtowaniem terenu, ale nie tylko. Kąt nachylenia połaci dachowej jest na Podhalu dużo większy niż w podobnych obiektach w Alpach, co wynika z problematyki lokalnych warunków klimatycznych. Więcej na ten temat przeczytacie w materiale Dariusza Kronowskiego „Architektura ziem górskich”.

architektura krajobrazu współcześnie

Tereny nienaruszone działalnością człowieka stają się dzisiaj wyjątkowo cennym, zanikającym zasobem. Wyzwaniem w świecie pełnym niemal nieograniczonych możliwości jest tworzenie miejsc, które biorąc pod uwagę potrzeby ludzi, generują skromne odpowiedzi, które jednocześnie harmonizują z naturą, nie szkodzą jej i tworzą niepowtarzalne, pełne szacunku warunki do obcowania człowieka z naturą. Przestrzenie, w których kontakt ten jest możliwy, ale nadal w warunkach „ujarzmionych” czy „okiełznanych” to projekty w różnych skalach i zakresach: od parku w mieście, przez schroniska górskie, uzdrowiska, przystanie jachtowe, po małą architekturę, jak norweskie hytte, czy też chalet w Alpach. W najbardziej radykalnych przypadkach chodzi o zapewnienie człowiekowi niezbędnego minimum — tak, by kontakt z naturą był, jak najmniej zakłócony. Tego typu architektura jest często wykończona surowym, czy opalanym drewnem, a wnętrza skromne zapewniające miejsce do spania i do spożycia posiłku, względne ciepło i dach nad głową, ale nic poza tym.

zrównoważona architektura harmonizująca z naturą

Większa świadomość społeczna na temat ekologii skutkuje coraz większym naciskiem kładzionym na stosowanie, także w budownictwie, różnego rodzaju technologii zmniejszających negatywny wpływ na środowisko. Bardziej holistyczne podejście do budowania to także myślenie o budynku w kontekście całego cyklu jego istnienia — stosowanie naturalnych materiałów, większa elastyczność funkcjonalna. Także w skali makro. W obliczu zagrożenia deficytem wody, Kopenhaga postanawia zbierać wodę deszczową, zatrzymując ją w postaci stawów w miejskich parkach.

Rocznik 1977, krytyk architektury, publicysta, animator działań przestrzennych. Z wykształcenia architekt (Politechnika Poznańska, 2002). Zajmuje się popularyzacją i krytyką architektury w prasie popularnej i specjalistycznej, radiu oraz telewizji, a także działaniami na rzecz naprawy miast, prowadzeniem wykładów popularyzatorskich, moderowaniem specjalistycznych dyskusji oraz spacerów architektonicznych. Współtwórca poznańskiej inicjatywy „Centrum Otwarte” zajmującej się edukacją i animacją działań w zakresie architektury i urbanistyki oraz Festiwalu Architektury Modernistycznej „Nowy Plan”. Współautor książki dla dzieci i dorosłych „Wspólne nie znaczy niczyje” oraz telewizyjnego cyklu „Księga Przestrzeni” (dwie serie). Autor i kurator wystaw architektonicznych. Dwukrotny laureat nagrody dziennikarskiej Izby Architektów RP.

KOS Elektro System – jakość, funkcjonalność i styl
Prisma Collection – 50 kolorów farb proszkowych Super Durable
CAD projekt design – 3. edycja spotkań z projektantami wnętrz
INSPIRACJE