Zobacz w portalu A&B!

Maszyna kadrująca. Konkursowy projekt Europejskiego Centrum Filmowego CAMERIMAGE autorstwa nsMoonStudio

Ola Kloc
24 września '21

„Granice kadru są często bardziej interesujące niż jego centrum” słowami Luciano Tovoli, włoskiego operatora filmowego, zespół architektów z krakowskiej pracowni nsMoonStudio (w składzie: Piotr Nawara, Katarzyna Dendura, Michał Marcinkowski, Bartosz Puchalski, Stanisław Borys, Aneta Kozińska, Julia Kawa i Katarzyna Koterba) wprowadza w szczegóły konkursowego projektu na siedzibę Europejskiego Centrum Filmowego CAMERIMAGE w Toruniu.

widok z lotu ptakawidok z lotu ptakawidok z lotu ptaka

widok z lotu ptaka

© nsMoonStudio

Priorytetem dla projektantów stał się język filmu — pytanie, od którego architekci wyszli w procesie projektowym, dotyczyło nie tyle samej architektury, ile uchwycenia idei rejestrującej obrazy kamery filmowej, stworzenia — jak sami piszą — „maszyny kadrującej”.

Każda opowieść zaczyna się od człowieka, od obserwatora, twórcy. Osoba ta może uczestniczyć w scenariuszu biernie bądź aktywnie, być statystą, aktorem, reżyserem bądź operatorem. Nasz bohater wciela się w rolę operatora filmowego, który przechadza się po planie filmowym i szuka odpowiednich kadrów. Na początku wystarczają mu świadome oczy, które patrzą przez ramkę stworzoną z rąk kadrujących otoczenie. Wybiera najważniejsze ujęcia, tworzy kompozycje, odrzuca co nieistotne — tłumaczą swoją wizję architekci.

schemat kształtowania bryłyschemat kształtowania bryłyschemat kształtowania bryły

schemat kształtowania bryły

© nsMoonStudio

Jak w filmowym scenopisie projektanci ułożyli więc sekwencję kadrów — totalny, pokazujący panoramę zabytkowego fragmentu miasta, bliższy, skupiony na otaczającym teren parku, daleki, wskazujący na miejskie dominanty, pełny prowadzący wzrok na stojący w parku pomnik i stały, wycinający fragment zmieniającej się scenerii Torunia.

kadrykadrykadry

uzyskane kadry

© nsMoonStudio

Te starannie wybrane w przestrzeni ujęcia wpisane zostały w prostopadłościan o podstawie w proporcjach 16:9, dalej wyznaczono ściany w wymiarach ekranowych (4:3) i panoramicznych, a na końcu określono wspomniane kadry, które zdefiniowały ostateczny wygląd rozczłonkowanej bryły. Cztery uzyskane w ten sposób części obiektu odpowiadają podziałowi programu funkcjonalnego — dominująca w przestrzeni, centralna bryła mieści główne Centrum Festiwalowe (budynek ma 30 metrów wysokości) z salą główną, którą zdobi lustrzana ściana odbijająca sylwetę miasta, a pozostałe, niższe — Dom Kina, Market, Centrum Edukacji i Studio (wysokie na 20 metrów).

rzuty piano nobile i poziomu +9rzuty piano nobile i poziomu +9rzuty piano nobile i poziomu +9

rzuty piano nobile i poziomu +9

© nsMoonStudio

Każda z uzyskanych przestrzeni funkcjonować może niezależnie lub razem, tworząc jedno założenie. Całość tworzy otwartozamkniętą kompozycję pełną miejsc, które użytkownik, niczym inspirujący twórców operator filmowy, może samodzielnie eksplorować w poszukiwaniu najlepszych kadrów. Do kompleksu prowadzą trzy drogi — od wschodu są to reprezentacyjna promenada i schody festiwalowe, od południowegozachodu plac łączący obiekt z parkiem i ostatnia, biegnąca prosto do Domu Kina i Centrum Edukacji, wytyczona od strony północnozachodniej.

„maszyna kadrująca”„maszyna kadrująca”„maszyna kadrująca”

„maszyna kadrująca”

© nsMoonStudio

W ten sposób powstał budynek złożony z ujęć, kadrujący otaczającą ECFC przestrzeń, w którym, jak tłumaczą autorzy projektu, ściany są ekranami, podłogi sceną, a użytkownicy — aktorami.

Wizja naszego bohatera zmaterializowała się w maszynę kadrującą, w przestrzeń multimedialną złożoną z ekranów, projekcji, ścian multimedialnych. Budynek łączy Centrum Festiwalowe z otaczającym sąsiedztwem, tworzy dialog z miastem. Zamknięte ramą kadrów fragmenty miasta wchodzą w skład kompozycji budynku Camerimage. Stworzone ciągi komunikacyjne, place zostały podłączone do systemu komunikacyjnego miasta, tworząc centrum kulturalne Torunia. Dzięki temu każdy może wybrać ścieżkę, jeden z wielu scenariuszy, którym podąży z danego miejsca w mieście w kierunku ECFC. Nasz bohater może teraz, używając gotowej scenografii, zarejestrować swój film złożony z poszczególnych scen — kontynuują opowieść projektanci.

wejście do budynkuwejście do budynkuwejście do budynku

wejście do budynku

© nsMoonStudio

Aby uzyskać gładką, możliwie neutralną powierzchnię na elewacjach pełniących funkcję ekranów architekci postawili na jasne kolory. Zadbali także o ukrycie źródeł światła i możliwość sterowania barwą oświetlenia, zaawansowany system oszczędzania zużycia mediów, panele fotowoltaiczne, energooszczędny system wentylacji, kanalizacji oraz gruntowe pompy ciepła, a na dachach wprowadzili niewymagającą dodatkowego podlewania zieleń.

 
oprac.:
Ola Kloc

Głos został już oddany

EQUITONE [lunara] - materiał elewacyjny z włókno-cementu
Margate XLDF – cegła klinkierowa o wyjątkowej fakturze oraz barwie
REHAU NA WARSAW HOME
Farby – innowacje 2021