reklama
Zostań użytkownikiem portalu A&B i odbierz prezenty!
Zarejestruj się w portalu A&B i odbierz prezenty
maximize

Poszukiwanie połączeń. Projekt nowoczesnej mediateki w Belleville w Paryżu

03 lutego '22

Stanisław Borys, student Wydziału Architektury Politechniki Krakowskiej podjął próbę odpowiedzi na pytanie, jak powinna wyglądać mediateka przyszłości? Rezultatem jest projekt nowoczesnego budynku z wykorzystaniem innowacyjnych technologii (BIM, tensegrity), łączący edukację z aktywizacją społeczności. Jako lokalizację mediateki autor zaproponował XIX dzielnicę Paryża.

Praca „La Médiathèque - Paris Belleville” to wyróżniony przez Wydział Architektury Politechniki Krakowskiej projekt inżynierski, wykonany pod kierunkiem dr. Bartosza Dendury.

Projekt mediateki w Paryżu Belleville    Mediateka w Paryżu

projektowana mediateka mogłaby powstać w XIX dzielnicy Paryża

© Stanisław Borys

Koncepcja architektoniczna budynku mediateki w Belleville w Paryżu stanowi próbę odpowiedzenia na pojawiający się we francuskich publikacjach dyskurs, dotyczący wyobrażeń mediateki przyszłości, oraz na dychotomię pomiędzy dwoma zasadniczymi funkcjami, jake powinna spełniać mediateka: czyli jako miejsce edukacji i pozyskiwania informacji, oraz jako przestrzeń aktywizacyjna lokalnej społeczności — wprowadza w treść pracy Stanisław Borys.

Projekt mediateki w Paryżu Belleville, plan zagospodarowania terenu

plan zagospodarowania terenu

© Stanisław Borys

struktura siatkowa, czyli?

Jak twierdzi autor, dynamika zmian zachowań i potrzeb społeczeństwa przyspiesza, a budynki z nowoczesnymi rozwiązaniami „starzeją się” szybciej niż kiedykolwiek. W celu zachowania aktualności założenia, student odwołał się do obiektywnej, stałej związanej z edukacją oraz aktywizacją społeczną, czyli struktury siatkowej.

Projekt mediateki w Paryżu, budynek oraz jego funkcja

myślą przewodnią projektu były połączenia

© Stanisław Borys

Spoglądając, chociażby na liczne współczesne teorie literatury, bazują one na pojęciu intertekstualności, czyli w uproszczeniu, na istnieniu relacji pomiędzy rozmaitymi tekstami — fundamentalnym narzędziem nauki i rozwoju. I tak na przykład „filozofia powinna w pewnym sensie siebie skomponować. W swoim rozwoju musi się nieustannie odnawiać, korzystając z własnych sił lub ścierając się z tym, z czym się mierzy; decyduje to, co w niej się wydarza, a nie teza, czy pozycja; tkanka, a nie dedukcyjny czy indukcyjny, jednotorowy tok myśli”. [Adorno 1986, 50-51/13]. Niektórzy badacze posługują się tym „sieciowym” modelem także do obrazowania innych dziedzin kultury i sztuki, z włączeniem samej architektury. Przykładowo, można wskazać wiele podobieństw pomiędzy malarstwem barokowym a architekturą tego okresu, gdyż były kształtowane przez podobne czynniki, miewają podobne cechy stylistyczne, a ostatecznie są z dzisiejszej perspektywy czytane w podobnym kontekście — podmiotem takiej analizy może być dowolna materia, a linki pomiędzy poszczególnymi elementami zostają dobierane w zależności od potrzeb badawczych. „Sieć” jest modelem często przywoływanym, ponieważ trafnie wizualizuje całość koncepcji: pozwala między innymi na ruchy wstecz, łącznie więcej niż jednego punktu z ilością innych, wskazywanie na dalekie i niebezpośrednie powiązania — tłumaczy autor.

Projektowana mediateka mogłaby powstać w Paryżu   Projekt mediateki w Paryżu Belleville

charaktersytycznym elementem mediateki jes elewacja

© Stanisław Borys

Zastanawiając się nad kolejną funkcją, jaką ma spełniać budynek mediateki, Stanisław Borys przywołał rozwój technologii, będący coraz bardziej nierozłączny elementem relacji międzyludzkich oraz podejmowanych działań, również w kontekście cyfrowego rozwoju w dziedzinie data science (analizy danych), oraz jego zastosowania do badania pracy zespołowej.

Obecnie w wielu firmach wykonuje się analizy powiadomień, zawierających w sobie interakcje pracowników, jej klientów oraz gości. Kiedy użytkownicy dzielą się zadaniami, komentują, publikują, automatycznie przykładają się do tej żyjącej sieci pracy — dodaje.

projekt mediateki zainspirowany połączeniami

Nawiązując do takich „sieciowych” struktur w społeczeństwie, myślą przewodnią projektu mediateki Paris Belleville były właśnie połączenia. Metaforę sieci połączeń możemy odnaleźć zarówno w procesie nauki, jak i w generalnym obrazowaniu relacji i interakcji społecznych — dwóch zasadniczych zadań, dla których mediateka jest tłem.

Projekt mediateki w Paryżu Belleville, rzut parteru

działka projektowa znajduje się na skrzyżowaniu Rue Fessart oraz Rue Clavel 

© Stanisław Borys

Koncepcja połączeń stała się dla autora bazą do wykonania całości projektu, począwszy od programu funkcjonalnego, a kończąc na formie budynku. Projektowana mediateka została umieszczona na działce przy skrzyżowaniu Rue Fessart oraz Rue Clavel w XIX dzielnicy Paryża. Przełożenie zwizualizowanej koncepcji połączeń na projekt budowlany młody architekt przeprowadził w dwóch etapach. Pierwszym krokiem było stworzenie sieci punktów w kubaturze planowanego budynku. Punkty zostały rozłożone na geometrycznej siatce, z niewielkim skrętem bliżej Rue Clavel w celu skorygowania kształtu pierzei.

Projekt mediateki w Paryżu Belleville, elewacja

szklana elewacja została zaprojektowana w systemie „podwójnej skóry”

© Stanisław Borys

Następnie wewnątrz utworzonej „chmury punktów”, autor przeprowadził połączenia, wyznaczające kluczowe kierunki elementów konstrukcyjnych oraz kubaturowych, tworzących formę budynku. Rezultatem jest otwarta, transparentna forma, okalająca przestrzenie wewnętrzne.

 Rysunek mediateki w wykonaniu Magdaleny Skroleckiej

rysunkowa wizualizacja idei

© Magdalena Skrolecka

Finalnym i najważniejszym etapem projektowania budynku było ukazanie jej koncepcji odbiorcom. Student postawił im pytanie „Jak chcielibyście, żeby wyglądała wasza przestrzeń — jej wizytówka i charakter?” Odpowiedzią było wykonanie rysunku na kartce papieru, gdzie węzły definiujące projekt, stały się papierem milimetrowym dla zobrazowanego pomysłu. Autorką rysunków jest Magdalena Skrolecka, studentka Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie.

Tworzenie elewacji w systemie tensegrity

tworzenie elewacji w systemie tensegrity

© Stanisław Borys

innowacyjne technologie w projektowaniu

Proces projektowy budynku, jak twierdzi autor, był wyjątkowo trudny i wymagał sprawdzenia wielu wariantów rozwiązań technicznych. Stanisław Borys założył, że w mediatece zostaną wykorzystane innowacyjne technologie, takie jak projektowanie parametryczne BIM, ustrój konstrukcyjny tensegrity wykorzystany w szklanej elewacji budynku w systemie „podwójnej skóry”, czy stropy podwieszane kostek funkcjonalnych, zastosowane jako „pudełka w pudełku”.

  

Dobrawa Bies

Głos został już oddany

KOS Elektro System – jakość, funkcjonalność i styl
Prisma Collection – 50 kolorów farb proszkowych Super Durable
CAD projekt design – 3. edycja spotkań z projektantami wnętrz
INSPIRACJE