Zobacz w portalu A&B!

Katarzyna Borek – „Nowy Dom Zdrojowy. Rewaloryzacja dawnego zespołu uzdrowiskowego w Szczawnicy”

14 stycznia '22
Dane techniczne
Typ: praca dyplomowa inżynierska
Rok obrony: 2020
Nazwa: „NOWY DOM ZDROJOWY. REWALORYZACJA DAWNEGO ZESPOŁU UZDROWISKOWEGO W SZCZAWNICY”
Autorka: Katarzyna Borek
Uczelnia:
Wydział Architektury Politechniki Warszawskiej
Promotorka:

dr Justyna Zdunek-Wielgołaska

Praca zgłoszona na konkurs
„Najlepszy Dyplom Architektura”

Praca porusza problematykę niechcianego dziedzictwa socmodernizmu z lat 60. i 70. XX wieku. Jest odpowiedzią na postępujący proces starzenia się i ruinizacji obiektów architektonicznych tego okresu, reinterpretacją ich formy i funkcji, dostosowaną do współczesności. Stanowi rezultat badań lokalnego kontekstu historycznokulturowego na tle uznanej za przeczącą mu architektury okresu powojennego modernizmu. Podejmuje polemikę z upływającym czasem, akceptuje naturalne procesy zachodzące w przyrodzie i w materii wytworzonej przez człowieka. Formułuje nową jakość dla przestrzeni pozostawionej.

Projekt zakłada akceptację niedoskonałej tkanki jako szkieletu będącego bazą do budowania nowej struktury łączącej stare z nowym, budowanej wokół pojęcia „zdrój”, ulegającej naturalnym przeobrażeniom oraz skoncentrowanej w samym sercu istniejącego obiektu.

plan zagospodarowania terenuplan zagospodarowania terenuplan zagospodarowania terenu

plan zagospodarowania terenu

© Katarzyna Borek

W skład rewitalizowanego zespołu wchodzą budynek zakładu przyrodoleczniczego (tu: Nowy Dom Zdrojowy) wraz z kawiarnią Aida, budynek przychodni zdrojowej oraz pawilon źródła Magdalena.

Od kilku lat prywatna spółka prowadzi w Szczawnicy proces rewitalizacji obiektów i infrastruktury zdrojowiska, który przewiduje nie adaptację zespołu budynków Zakładu Przyrodoleczniczego, lecz ich wyburzenie i zastąpienie przykładem pseudopodhalańskiej architektury tradycyjnej. Projekt jest więc inicjatywą interwencyjną, sprzeciwem wobec wyburzeniu elementu historii miasta-zdrojowiska.

przekrój A-Aprzekrój A-Aprzekrój A-A

przekrój A-A

© Katarzyna Borek

Koncepcja opiera się w głównej mierze na działaniach architektonicznych przeprowadzanych w atrium istniejącego budynku, definiując je na nowo, adaptując i budując w jego wnętrzu zupełnie świeżą strukturę. Dzieje się to poprzez powiększenie przestrzeni obecnego atrium oraz utworzenie w nim zewnętrznego, atrialnego basenu rekreacyjnego na poziomie +1, wokół którego cyrkuluje życie budynku.

rzut kondygnacji +1        rzut kondygnacji +4

po lewej: rzut kondygnacji +1; po prawej:rzut kondygnacji +4

© Katarzyna Borek

Dalsza koncepcja rozwoju atrium jest wynikowa, organiczna, przybiera formę wznoszącej się i spiętrzającej ku górze drewnianej struktury, osadzonej częściowo w wodzie. Jej budowa, nawiązując do modernistycznej idei pilotis oraz tradycyjnych drewnianych konstrukcji regionu, stanowi sekwencję basenów, ogrodów, tarasów oraz kładek. Nowe elementy często „wgryzają się” w obecny kształt budynku, ale także łączą z sobą, akcentując tym samym pierwotne założenie zespolenia nowego ze starym. Przenikają się wzajemnie, będąc ważnym nośnikiem zieleni i tworząc w ostateczności wertykalną i naturalną kompozycję.

niski basen atrialny        basen kwiatowy

po lewej: niski basen atrialny; po prawej: basen kwiatowy

© Katarzyna Borek

Jednym z głównych celów jest jak najmocniejsze powiązanie budynku z naturą, która już i tak w pewien sposób, po latach nieużywania, przejęła nad nim kontrolę. Projekt pozwala więc temu trwać wraz z nowymi elementami zieleni oraz ścianami wykończonymi biologicznym betonem — umożliwiającym rozwój organizmów na ścianie budynku, absorbującym wodę, oczyszczającym powietrze i polepszającym mikroklimat we wnętrzu. To podhalańska dżungla. Dachy budynków przechodzą transformację w ogrody wypoczynkowe z inhalatorium. A ascetyczne wykończenie zewnętrznych elewacji budynku w połączeniu z wszechogarniającą zielenią oraz drewnianymi elementami nowych struktur, stanowią główny środek wyrazu.

ciepły basen wewnątrzciepły basen wewnątrzciepły basen wewnątrz

ciepły basen wewnątrz

© Katarzyna Borek

Frontowa elewacja budynku jest głównym przejawem ekspresji i plastyczności architektury od zewnątrz. Zastosowanie na fasadzie drewnianych lameli o zmiennym przekroju jest reinterpretacją pierwotnego, formalnie modernistycznego wykończenia jej „żyletkami”. By nadać prostopadłościennym bryłom nieco płynności, wertykalne lamele przybierają formę organicznej, falującej, ażurowej zewnętrznej powłoki.

fasada        widok fasady

fasada

© Katarzyna Borek

W zależności od punktu widzenia, fasada stanowi solidną i nieprzeniknioną konstrukcję, aby zaraz dematerializować się w lekką i przewiewną. Kontrastowa interpretacja i binarne użycie drewna w projekcie — jako ciężkiego i lekkiego, solidnego i delikatnego, statycznego i dynamicznego — stanowi ważny element wypowiedzi architektonicznej.

 
Katarzyna
BOREK

Ilustracje: © Autorka

Głos został już oddany

Poznaj nowości produktowe ALUPROF i zyskaj rabat!
Klimatyzatory pokojowe BOSCH
Advertisement
Poznaj 5 historii o tym, jak światło dzienne potrafi zmienić przestrzeń w Twoje ulubione miejsce
DOMiTRENDY [DYWILAN]