LIVE! - Kazimierz Łatak, Piotr Lewicki i Jakub Głaz w cyklu #NOWE TRENDY W ARCHITEKTURZE - kliknij po więcej informacji!
LIVE! - Kazimierz Łatak, Piotr Lewicki i Jakub Głaz w cyklu #NOWE TRENDY W ARCHITEKTURZE - kliknij po więcej informacji! Facebook: #NOWE TRENDY W ARCHITEKTURZE YouTube: #NOWE TRENDY W ARCHITEKTURZE #NOWE TRENDY W ARCHITEKTURZE. Cykl rozmów LIVE
Zapraszamy na wydarzenie 19 marca o 13.00
JUTRO o 13!
DZISIAJ o 13!
TRWA LIVE!
RETRANSMISJA!
maksimize
Zostań użytkownikiem portalu A&B i odbierz prezenty!
Zarejestruj się w portalu A&B i odbierz prezenty
maximize

Jakub Lazarowicz – ośrodek agroturystyczny w Bieszczadach

16 stycznia '20

Jakub Lazarowicz, absolwent Politechniki Rzeszowskiej, zaprojektował ośrodek agroturystyczny nad Zalewem Solińskim. Praca dyplomowa wykonana pod kierunkiem dr Rafała Mazura to zespół budynków, który harmonijnie wpisuje się w bieszczadzki krajobraz.

Ośrodek agroturystyczny w Teleśnicy Sannej to kompleks budynków składający się z przeszklonych domków letniskowych oraz pawilonu pełniącego funkcję bacówki. Obiekty w minimalny sposób ingerują w naturę, zanikając w otoczeniu wody, lasu i pastwiska.  

domki letniskowe skaładają się z trzech poziomów

© Jakub Lazarowicz

wypoczynek nad wodą

Domki letniskowe usytuowane nad linią brzegową Zalewu Solińskiego są przeznaczone do całorocznego użytkowania. Ich strzelista bryła o wysokości 14 metrów została zainspirowana kształtem żagli i świerków rosnących w pobliskim lesie.
Każdy z obiektów o powierzchni około 30 metrów kwadratowych składa się z trzech poziomów. W parterze znajduje się łazienka z natryskiem kompaktowy, aneks kuchenny i część dzienna z miejscem do odpoczynku i ogrzania się przed kominkiem. Antresola to strefa nocna z dwuosobowym łóżkiem. Ostatnia, najwyżej położona część, pozwalająca na obcowanie z naturą, przeznaczona jest do medytacji i obserwacji nieba.

elewacje pokryte są dachówką o romboidalnych kształtach

© Jakub Lazarowicz

Konstrukcja ścian i więźby dachowej domku zaprojektowana jest w technologii szkieletowej z sosnowego drewna litego. Szkielet pokryto obustronnie sklejką, a podłogę parteru wykonano z jasnego, polerowany betonu. Ciekawym rozwiązaniem jest wyjątkowo duże przeszklenie — autor zdecydował się na konstrukcję okien z elementów z drewna bukowego, wzmocnionych dodatkowo przez metalowe rdzenie.
Dach i dwie pozostałe ściany pokryte są dachówką wykonaną z łupka lub gontu o charakterystycznych, romboidalnych modułach, poprzesuwanych i delikatnie podniesionych względem siebie. Ich sposób ułożenia był inspirowany świerkowymi szyszkami. Bryła obiektu zaakcentowana została detalem w postaci dachówek krawędziowych, osłaniających ogromne, frontowe przeszklenie. Z oddali domki letniskowe przypminają czarne żagle pływające pośród drzew.

 

pawilon pełni funkcję bacówki

© Jakub Lazarowicz

pawilon — bacówka

Punktem orientacyjnym i akcentem krajobrazu jest pawilon pełniący funkcję bacówki. Położony w wyższej części działki został podzielony na dwie niezależne strefy. Pierwsza o powierzchni około 236 metrów kwadratowych przeznaczona dla pracowników i turystów, wyposażona została w wydzielone zaplecze z kompaktową łazienką i małym aneksem kuchennym. Część druga o powierzchni 224 metrów kwadratowych to schronienie dla zwierząt oraz magazyn siana.

plan obiektu nawiązuje kształtem do litery S oraz groty skalnej

© Jakub Lazarowicz

Swobodny plan obiektu nawiązuje kształtem do litery S oraz groty skalnej, będącej naturalnym schronieniem dla owiec. Autor, unosząc esowatą kalenicę na wysokość 3,2 metrów, rozcinając bryłę i wyrywając części terenu, stworzył dwie wnęki – jaskinie. Ważne są również kierunki otwarć: pierwsze zlokalizowane od strony łąki, umożliwia obserwowanie krajobrazu i wypasu owiec, a drugie, bliżej linii lasu ułatwia dostęp zwierzętom szukającym schronienia przed drapieżnikami i trudnymi warunkami atmosferycznymi. Konstrukcja pawilonu to promienisty układ ram trójkątnych o zmiennej długości boków wykonanych z drewna klejonego. Elementy ramy tworzą belki prostokątne o wysokości przekrojowej 40 centymetrów i szerokości 24 centymetrów.

dach pawilonu można wykorzystać jako taras widokowy

© Jakub Lazarowicz


Rzut dachu prawie w całości pokrywa się z obrysem przyziemia, dzięki czemu minimalizuje oddziaływanie na środowisko. Budynek został przekryty stropodachem zielonym, który z upływem czasu porosną okoliczne gatunkami traw i wtopią go w otoczenie. Jeden z boków dachu płynnie schodzi do poziomu terenu, co umożliwia wykorzystanie struktury jako amfiteatru — tarasu widokowego dla turystów.

Projekt znalazł się wśród zestawienia najlepszych dyplomów artystyczno-projektowych 2019 roku konkursu „Font Nie Czcionka”.

oprac.: Dobrawa Bies

Ilustracje dzięki uprzejmości Jakuba Lazarowicza

Głos został już oddany

Przełom w montażu gniazdek elektrycznych
Przełom w montażu gniazdek elektrycznych
Prisma Collection – 50 kolorów farb proszkowych Super Durable
CAD projekt design – 3. edycja spotkań z projektantami wnętrz
INSPIRACJE