Jakub Lazarowicz — ośrodek agroturystyczny w Bieszczadach

computer zapisz w ulubionych

Jakub Lazarowicz — ośrodek agroturystyczny w Bieszczadach

Dobrawa Bies
16 stycznia '20

Jakub Lazarowicz, absolwent Politechniki Rzeszowskiej, zaprojektował ośrodek agroturystyczny nad Zalewem Solińskim. Praca dyplomowa wykonana pod kierunkiem dr Rafała Mazura to zespół budynków, który harmonijnie wpisuje się w bieszczadzki krajobraz.

Ośrodek agroturystyczny w Teleśnicy Sannej to kompleks budynków składający się z przeszklonych domków letniskowych oraz pawilonu pełniącego funkcję bacówki. Obiekty w minimalny sposób ingerują w naturę, zanikając w otoczeniu wody, lasu i pastwiska.  

domki letniskowe skaładają się z trzech poziomów

© Jakub Lazarowicz

wypoczynek nad wodą

Domki letniskowe usytuowane nad linią brzegową Zalewu Solińskiego są przeznaczone do całorocznego użytkowania. Ich strzelista bryła o wysokości 14 metrów została zainspirowana kształtem żagli i świerków rosnących w pobliskim lesie.
Każdy z obiektów o powierzchni około 30 metrów kwadratowych składa się z trzech poziomów. W parterze znajduje się łazienka z natryskiem kompaktowy, aneks kuchenny i część dzienna z miejscem do odpoczynku i ogrzania się przed kominkiem. Antresola to strefa nocna z dwuosobowym łóżkiem. Ostatnia, najwyżej położona część, pozwalająca na obcowanie z naturą, przeznaczona jest do medytacji i obserwacji nieba.

elewacje pokryte są dachówką o romboidalnych kształtach

© Jakub Lazarowicz

Konstrukcja ścian i więźby dachowej domku zaprojektowana jest w technologii szkieletowej z sosnowego drewna litego. Szkielet pokryto obustronnie sklejką, a podłogę parteru wykonano z jasnego, polerowany betonu. Ciekawym rozwiązaniem jest wyjątkowo duże przeszklenie — autor zdecydował się na konstrukcję okien z elementów z drewna bukowego, wzmocnionych dodatkowo przez metalowe rdzenie.
Dach i dwie pozostałe ściany pokryte są dachówką wykonaną z łupka lub gontu o charakterystycznych, romboidalnych modułach, poprzesuwanych i delikatnie podniesionych względem siebie. Ich sposób ułożenia był inspirowany świerkowymi szyszkami. Bryła obiektu zaakcentowana została detalem w postaci dachówek krawędziowych, osłaniających ogromne, frontowe przeszklenie. Z oddali domki letniskowe przypminają czarne żagle pływające pośród drzew.

 

pawilon pełni funkcję bacówki

© Jakub Lazarowicz

pawilon — bacówka

Punktem orientacyjnym i akcentem krajobrazu jest pawilon pełniący funkcję bacówki. Położony w wyższej części działki został podzielony na dwie niezależne strefy. Pierwsza o powierzchni około 236 metrów kwadratowych przeznaczona dla pracowników i turystów, wyposażona została w wydzielone zaplecze z kompaktową łazienką i małym aneksem kuchennym. Część druga o powierzchni 224 metrów kwadratowych to schronienie dla zwierząt oraz magazyn siana.

plan obiektu nawiązuje kształtem do litery S oraz groty skalnej

© Jakub Lazarowicz

Swobodny plan obiektu nawiązuje kształtem do litery S oraz groty skalnej, będącej naturalnym schronieniem dla owiec. Autor, unosząc esowatą kalenicę na wysokość 3,2 metrów, rozcinając bryłę i wyrywając części terenu, stworzył dwie wnęki – jaskinie. Ważne są również kierunki otwarć: pierwsze zlokalizowane od strony łąki, umożliwia obserwowanie krajobrazu i wypasu owiec, a drugie, bliżej linii lasu ułatwia dostęp zwierzętom szukającym schronienia przed drapieżnikami i trudnymi warunkami atmosferycznymi. Konstrukcja pawilonu to promienisty układ ram trójkątnych o zmiennej długości boków wykonanych z drewna klejonego. Elementy ramy tworzą belki prostokątne o wysokości przekrojowej 40 centymetrów i szerokości 24 centymetrów.

dach pawilonu można wykorzystać jako taras widokowy

© Jakub Lazarowicz


Rzut dachu prawie w całości pokrywa się z obrysem przyziemia, dzięki czemu minimalizuje oddziaływanie na środowisko. Budynek został przekryty stropodachem zielonym, który z upływem czasu porosną okoliczne gatunkami traw i wtopią go w otoczenie. Jeden z boków dachu płynnie schodzi do poziomu terenu, co umożliwia wykorzystanie struktury jako amfiteatru — tarasu widokowego dla turystów.

Projekt znalazł się wśród zestawienia najlepszych dyplomów artystyczno-projektowych 2019 roku konkursu „Font Nie Czcionka”.

oprac.: Dobrawa Bies

Ilustracje dzięki uprzejmości Jakuba Lazarowicza

Głos został już oddany