Zostań użytkownikiem portalu A&B i odbierz prezenty!
Zarejestruj się w portalu A&B i odbierz prezenty

Natalia Hudzik – „Miejsce Spotkań Głuchych przy ruinach zamku biskupów wrocławskich w Ujeździe”

Dobrawa Bies
23 listopada '22
Dane techniczne
Typ: praca dyplomowa licencjacka
Rok obrony: 2021
Nazwa: „Krzyczeć w ciszy. Miejsce Spotkań Głuchych przy ruinach zamku biskupów wrocławskich w Ujeździe”
Autorka: Natalia Hudzik
Uczelnia: Wydział Architektury Wnętrz Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie
Promotorka:

prof. Elżbieta Pakuła-Kwak

Praca zgłoszona na konkurs
„Najlepszy Dyplom Wnętrza 2021/2023”

Celem projektu Miejsca Spotkań Głuchych przy ruinach zamku biskupów wrocławskich w Ujeździe jest umożliwienie osobom niesłyszącym pielęgnowania ich własnej kultury. Głusi tworzą swoje własne środowisko, a także mniejszość kulturowo-językową. Od reszty społeczeństwa odróżnia ich dialekt w postaci języka migowego.

Za niestosowne przyjmuje się nazywanie osoby niesłyszącej „głuchoniemą”, ze względu na człon „niemy”. Sygnalizuje on, że dana osoba nie ma języka. Niesłyszący potrafią się komunikować i posiadają własny język migowy. Sformułowanie „Krzyczeć w ciszy” odnosi się do wyrażania siebie i swoich myśli przez osoby niesłyszące będące cały czas w ciszy.

Projekt Miejsca Spotkań Głuchych, szkice

projekt Miejsca Spotkań Głuchych, szkice

© Natalia Hudzik

Tak jak w każdej kulturze, tak i w kulturze głuchych niezbędne jest jej pielęgnowanie. Kultura musi być żywa, aby mogła przetrwać. Dlatego ważne jest utrzymywanie wzajemnych relacji poprzez prowadzenie rozmów i wymianę doświadczeń. Jednym z aspektów kultury jest twórczość artystyczna wyrażająca się w malarstwie, rzeźbie i działaniach artystycznych, na przykład performansie.

Projekt Miejsca Spotkań Głuchych, budynki

Miejsce Spotkań Głuchych składa się z sześciu obiektów

© Natalia Hudzik

Projektowana przeze mnie przestrzeń ma służyć twórczemu uczestnictwu w kulturze głuchych, skupiać w jednym miejscu osoby niesłyszące z różnych stron świata. Komunikacja wizualna poprzez obrazy, rzeźby i projekcje multimedialne to doskonały środek przekazu informacji. Za pomocą barw, linii, symboli, kontrastów i kompozycji można wyrazić myśli, które osoby niesłyszące nie potrafią wypowiedzieć ustami. Wystarczy posłużyć się sztuką, która będzie swojego rodzaju wspólnym językiem.

Projekt Miejsca Spotkań Głuchych, mapa

projekt Miejsca Spotkań Głuchych, mapa i identyfikacja wizualna

© Natalia Hudzik

Identyfikacja przestrzenna kładzie nacisk na aspekt wizualności. Dla poszczególnych miejsc zostały zaprojektowane znaki, tak aby ułatwić poruszanie się po kompleksie, na przykład podświetlane listwy LED w posadzce pokazujące drogę do pracowni. Przekazywanie informacji odbywa się za pomocą obrazu. Zastosowano symbole kojarzone z ciszą — kolor turkusowy oraz charakterystyczne układy rąk. Samo logo Miejsca Spotkań Głuchych pokazuje czynność i słowo „malować”.

Punkt grupowej pracy twórczej   Wnętrze punktu pracy twórczej

punkt grupowej pracy twórczej

© Natalia Hudzik

W skład Miejsca Spotkań Głuchych wchodzą uniwersalne punkty pracy twórczej, których funkcja zależna jest od podejmowanych działań artystycznych. Poza pracowniami istnieją również mieszkania tymczasowe, bistro rozmów, galeria sztuk wizualnych i galeria na wodzie. Dojście do poszczególnych obiektów odbywa się dzięki ścieżce uniesionej nad ziemią. Powstałe przestrzenie mają zachęcać do nawiązywania kontaktów z osobami niesłyszącymi, a wspólnym językiem ma być sztuka; ma też być ona zwornikiem pomiędzy światami osób słyszących i niesłyszących.

Galeria sztuk wizualnych

Galeria sztuk wizualnych

© Natalia Hudzik

W projekcie chciałam uzyskać lekkość i łagodność, kontrastującą z ruinami zamku. Forma brył musiała być ledwo zauważalna. Powstała architektura jest syntetyczna, gdyż ruiny zamku są mocnym punktem w przestrzeni lokalnej. Na zmysł wzroku silnie działają barwa i faktura murów. Nowe formy zostały zaprojektowane jako „mgła”, która nie odwraca uwagi od zamku.

Wnętrze Bistra rozmów

wnętrze Bistra rozmów

© Natalia Hudzik

Wykonując wiele szkiców, uzyskałam ścięte walce na planie elips i owali. Ważne jest ich wzajemne oddziaływanie i relacja z otoczeniem. Kształt ścieżki i odległości pomiędzy kubaturami wynikły z ukształtowania otoczenia. Rzut ścieżki przeobrażającej się w taras przybrał formę gałęzi, a struktura balustrady (akcentująca i przeplatająca formę tarasu) nawiązuje do splotu koszy z witek. Forma elipsy jest lepszym rozwiązaniem niż koło, gdyż rzut ścieżki także jest wydłużoną formą.

Wnętrze galerii na wodzie   Pokoje tymczasowe

wnętrze galerii na wodzie i jednego z mieszkań tymczasowych

© Natalia Hudzik

Dachy budynków są wykonane z polerowanej blachy i są lustrem zamku, tak jak lustrem głuchych jest sztuka. Głusi tworząc sztukę, prowadzą rozmowę z odbiorcami obrazu. Jest to wizualna komunikacja. W projekcie cytuję prace malarskie członków Koła Malarskiego „Lajkonik” mieszczącego się przy oddziale Polskiego Związku Głuchych w Krakowie, który zrzesza Głuchych Artystów, oraz obraz pochodzącego z Włoch prof. Ludovica Grazianiego.
 

Natalia HUDZIK

Ilustracje: © Autorka

Głos został już oddany

Seria Austin – klamki do drzwi wewnątrzlokalowych
IC Project – narzędzie stworzone dla biura architektonicznego
Nowoczesne Biurowce – Trendy