Architektura i kultura autorstwa WIZJA

Architektura i kultura autorstwa WIZJA

VEKA dla Architektów

Architektura i kultura

Architekturą przestrzeni kulturowych nazywamy obiekty użyteczności publicznej służące zaspokajaniu potrzeb w zakresie kultury, obejmujące wszystkie jej dziedziny, takie jak sztuka, muzyka, literatura, kinematografia, teatr etc.

czym jest architektura przestrzeni kulturowych?

To obiekty użyteczności publicznej służące zaspokajaniu potrzeb w zakresie kultury, obejmujące wszystkie jej dziedziny, takie jak sztuka, muzyka, literatura, kinematografia, teatr etc.

przykłady architektury przestrzeni kulturowych

Instytucje, za których pośrednictwem prowadzona jest działalność kulturalna, wymagająca adekwatnej infrastruktury, to przede wszystkim muzea i galerie, biblioteki i mediateki oraz wszelkie inne centra kultury, w tym miejsca, w których praktykowane są sztuki performatywne — domy kultury, opery, filharmonie, teatry, kina, a także amfiteatry i kompleksy festiwalowe.

kategorie obiektów architektury przestrzeni kulturowych (kryterium czasu powstania)

Budynki służące za gmachy instytucji kultury to adaptowane na te cele zabytki, obiekty i przestrzenie zmodernizowane lub współczesne realizacje od podstaw. Jeszcze w dwudziestym wieku zdawała się dominować tendencja do lokowania muzeów, oper i filharmonii oraz teatrów we wnętrzach historycznych, co w powszechnym mniemaniu kojarzone było z prestiżem i estymą. Jednak z czasem trend zaczął zanikać i utrzymał się jedynie selektywnie, jako wynik troski o spójność stylistyczną budowli z charakterem prezentowanych w niej ekspozycji i repertuaru. Szeroki oddźwięk sukcesów takich przedsięwzięć jak rewitalizacja Rotterdamu czy Muzeum Guggenheima w Bilbao zachęcił do eksperymentów z formą i bryłą, tym bardziej że kreatywność i innowacyjność nie są wcale z góry skazane na kolizję z triadą witruwiańską, lecz z powodzeniem mogą z nią koegzystować.

przeznaczenie i cele architektury przestrzeni kulturowych

Nadrzędną funkcją tego typu architektury — od początków jej istnienia — jest zapewnienie dostępu do kultury jej użytkownikom. Od drugiej połowy minionego stulecia zaczęto przy tym zwracać baczną uwagę na aspekt społeczny — o ile wcześniej nie wzbudzało kontrowersji, gdy uczestnictwo w kulturze nosiło znamiona elitaryzmu, to po przekroczeniu wskazanej cezury wyraźnie daje się zaobserwować dążenie do uczynienia obiektów architektury przestrzeni kulturowych jak najbardziej inkluzywnymi i dostępnymi dla wszystkich bez względu na zajmowany szczebel drabiny stratyfikacyjnej czy biologiczne ograniczenia organizmu (na przykład dysfunkcje narządu ruchu bądź wzroku). Dodatkowo odnotować należy przejawy mechanizmów adaptacyjnych architektury przestrzeni kulturowych do stylu życia współczesnych społeczeństw, na przykład biblioteki publiczne w centrach handlowych. W Polsce pierwsza taka placówka powstała w 2006 roku w Olsztynie, a następnie we Wrzeszczu i w Gliwicach.

Kolejne wyzwanie (z jakim aktualnie przychodzi zmierzyć się tego rodzaju architekturze) to zdolność wkomponowania się w tkankę smart city.

WIZJA

Wizja” Sp. z o.o. Biuro architektoniczne zostało założone przez Stanisława Deńko oraz amerykańskiego architekta Glenna Lewisa w 1993 roku. Stanisław Deńko wrócił wtedy właśnie ze Stanów Zjednoczonych, dokąd został zaproszony przez prof. Billa Rudda, dziekana College of Architecture na University of Tennessee w Knoxville, by prowadzić tam zajęcia z projektowania urbanistycznego i architektonicznego. Po trzech latach praktyki dydaktycznej powrócił do kraju, by w nowych warunkach ustrojowych, a więc z nowymi perspektywami dla uprawiania zawodu założyć biuro architektoniczne.

Jak sugeruje słowo „Wizja” w nazwie pracowni, jej działalność opiera się na głęboko przemyślanym, „wizjonerskim” stosunku do kształtowania przestrzeni rozumianej jako kontinuum: od skali najmniejszych wnętrz i obiektów, poprzez bardziej znaczące budowle, skończywszy na skali miasta i jego formy w wymiarze urbanistycznym i planistycznym.

Fundament pracowni stanowi przede wszystkim doświadczenie jej lidera, który jednak zawsze pozostawia młodszym współpracownikom dużą swobodę w tworzeniu wizji i rozwijaniu ich w procesie projektowania. Ostateczne decyzje podejmowane są wspólnie, aż do etapu realizacji poszczególnych dzieł.

okno zamknie się za 5