Zostań użytkownikiem portalu A&B i odbierz prezenty!
Zarejestruj się w portalu A&B i odbierz prezenty
maximize
Zobacz w portalu A&B!

Łukasz Wolniak – „Wnętrze, w którym spotykam śmierć. Projekt przestrzeni funeralnej w budynku Syropiarni w Luboniu”

19 lutego '24
Dane techniczne
Typ: praca dyplomowa magisterska
Rok obrony: 2023
Nazwa: „Wnętrze, w którym spotykam śmierć. Projekt przestrzeni funeralnej w budynku Syropiarni w Luboniu”
Autor: Łukasz Wolniak
Uczelnia: Uniwersytet Artystyczny im. Magdaleny Abakanowicz w Poznaniu, Katedra Architektury Wnętrz
Promotorka: dr hab. Natalia Kliśko‑Walczak prof. UAP

Praca zgłoszona na konkurs
„Najlepszy Dyplom Wnętrza 2022/2024”

Projekt przestrzeni funeralnej w budynku Starej Syropiarni mieszczący się między główną ulicą Lubonia (w województwie wielkopolskim) a otaczającą rzekę Wartę naturą składa się z trzech części: zachodniej, najwyższej, środkowej i wschodniej, z opadającym dachem. Dzięki ogromnym oknom i dwóm świetlikom wnętrze wypełnia naturalne światło, którego efekt wzmacniają użyte materiały wykończeniowe. Po przeciwległych stronach budynku zostały zaprojektowane stalowe klatki schodowe pozwalające na dostosowanie budynku do potrzeb osób z niepełnosprawnościami.

Zewnętrzny układ przestrzeni funeralnej

zewnętrzny układ przestrzeni funeralnej

© Łukasz Wolniak

Centrum całego założenia stanowi dąb będący symbolem długowieczności. Drzewo to, w dawnych wierzeniach Axis Mundi, wspierało nieboskłon, jego korzenie schodziły zaś do najgłębszych podziemi, prawdopodobnie aż do samej Nawii [nazwa zaświatów w wierzeniach słowiańskich — przyp. red.], tworząc tam filary. Salę główną wypełniają jasne barwy, które odbijają światło naturalne. Lewa strona obiektu jest przeznaczona na pomieszczenia socjalne.

Dzięki ogromnym oknom i dwóm świetlikom wnętrze wypełnia naturalne światło

dzięki ogromnym oknom i dwóm świetlikom wnętrze wypełnia naturalne światło

© Łukasz Wolniak

W części środkowej budynku znajduje się sala kremacji, która kolorystyką nawiązuje do nieba i ziemi. Do wykończenia jej wnętrza zostały użyte materiały o klasie odporności ogniowej A — spiek stal. W pomieszczeniu znalazł się piec kremacyjny, młynek do prochów, stół, dzięki któremu z należytym szacunkiem prochy zostaną umieszczone w urnie, oraz regał.

Sala kremacji, na ścianie urny  Sala kremacji

sala kremacji

© Łukasz Wolniak

Pierwsze piętro zostało zaadaptowane na przestrzenie, w których można skonfrontować swoje emocje związane z życiem i przemijaniem. Pierwsza część to odbycie rozmów z osobami mającymi styczność w swojej pracy i życiu z tematem śmierci. Stalowe elementy nośne pomieszczeń, których ściany zostały wypełnione szkłem spełniającym normy akustyczne, mają posadzkę wykonaną z naturalnej trawy.

Sala rozmów na 1. piętrze

sala rozmów na 1. piętrze

© Łukasz Wolniak

Posadzka całego piętra została podniesiona o 10 centymetrów, co umożliwiło montaż wodoodpornego koryta na planie koła. Naprzeciwko pomieszczeń do rozmów znajdują się czerwone sale akustyczne pozwalające na wyrzucenie i wykrzyczenie emocji. Dźwięki tłumią ściany na podkonstrukcji wypełnionej pianką akustyczną, posadzka z dodatkiem filcu i miękkie materiałowe formy. W pobliżu znajduje się również pokój pielęgniarski.

Sala wyrzucania emocji  Sala wyrzucenia emocji utrzymana jest w czerwieniach

sala wyrzucenia emocji utrzymana jest w czerwieniach

© Łukasz Wolniak

We wschodniej części piętra znajduje się sala medytacji. Ogromna jasna przestrzeń wypełniona roślinnością działa kojąco na zmysły. Zwisające z podwieszanego sufitu zasłony akustyczne wyznaczają strefy na planie koła. Posadzka z naturalnej trawy została zaprojektowana na bazie stropodachu zielonego ze spadkiem 2 procent. Jest ona pokryta papą hydroizolacyjną zachodzącą na ścianę, następnie włókniną filtrująca, warstwą żwiru, w którym znajduje się system nawadniania kropelkowego. Woda spływająca rowkami znajdującymi się po obu stronach sali jest odprowadzana do zbiornika i ponownie wykorzystywana.

Sala medytacji  Sala medytacji

we wschodniej części piętra znajduje się sala medytacji

© Łukasz Wolniak

Drugie piętro budynku zajmują sale szkoleniowe. Na każdym piętrze znajdują się toalety, ta na parterze przystosowana jest do potrzeb osób z niepełnosprawnościami.

Sala główna przestrzeni funeralnej

centrum całego założenia stanowi dąb będący symbolem długowieczności

© Łukasz Wolniak

Przestrzeń wokół budynku została przeznaczona na miejsce pamięci. Tutaj pośród alejek i rosnących dębów odwiedzający mogą wspominać swoich bliskich zmarłych. Całość projektowanej przestrzeni funeralnej umożliwia połączenie z sobą obcych kultur i wierzeń, wpływając pozytywnie na zrozumienie śmierci i — co najważniejsze — drugiej osoby.

 

Łukasz WOLNIAK

Ilustracje: © Autor

Głos został już oddany

IGP-DURA®one – system powlekania proszkowego
SIATKA - METAL - PROGRESS
Ekologiczne nawierzchnie brukowe
INSPIRACJE