Tengyun Center,
projekt: MAD Architects
Zamiast odgradzać od miasta nową siedzibę chińskiego giganta technologicznego Tencent, architekci z MAD Architects unieśli jej trzy główne bryły na wysokość 8,6 metra. Pod Tengyun Center w Shenzhen powstała ogólnodostępna przestrzeń, która łączy zabudowę z nadmorskim parkiem i prowadzi w stronę zatoki. Granica między miejscem pracy, przyrodą i miastem niemal całkowicie się tu zaciera.
Tengyun Center w Shenzhen — ©Zhang Chao
siedziba firmy bez ogrodzenia
Kompleks powstał jako część rozbudowy głównej siedziby Tencentu. Projektanci z MAD, pracujący pod kierunkiem Ma Yansonga, Dang Qun i Yosuke Hayano, zakwestionowali typowy model zamkniętego centrum biurowego. Zamiast zajmować cały teren zabudową i kontrolowanymi strefami wejścia, postanowili pozostawić jego znaczną część dostępną dla mieszkańców. Trzy obłe bryły, przypominające unoszące się nad krajobrazem chmury, oparto na dziesięciu trzonach konstrukcyjnych. Ich dolne kondygnacje znajdują się około 8,6 metrów nad ziemią. Dzięki temu pod budynkami powstała rozległa, zacieniona przestrzeń, którą można przejść w kierunku wybrzeża, nie wchodząc do części biurowej. Parter nie pełni więc wyłącznie funkcji reprezentacyjnego wejścia do siedziby firmy. Jest fragmentem miejskiego krajobrazu – miejscem spacerów, spotkań i odpoczynku z widokiem na zatokę.
Tengyun Center w Shenzhen — ©AOGVISION
trzy chmury połączone nad ziemią
Bryły Tengyun Center rozmieszczono wzdłuż osi północ–południe. Łączą je podwieszone mosty o stalowej konstrukcji kratownicowej, które usprawniają komunikację pomiędzy poszczególnymi częściami kompleksu. Nie są jednak wyłącznie korytarzami. Poszerzenia i otwarcia na widok pozwalają zatrzymać się, spotkać lub spojrzeć w stronę morza. Każdy z budynków mieści nieco inne funkcje. W południowej części znalazły się przestrzenie wystawiennicze i wielofunkcyjne, w tym dostępna na drugim piętrze sala skierowana ku zatoce. Dwa pozostałe obiekty zajmują głównie biura skupione wokół rozległych atriów. W północnym budynku atrium zamyka częściowo otwarty, przypominający muszlę świetlik. Przepuszcza światło dzienne, a jednocześnie ogranicza nadmierne nagrzewanie wnętrza w intensywnym słońcu południowych Chin.
Tengyun Center w Shenzhen — ©AOGVISION
widok na zatokę nie tylko dla zarządu
Układ miejsc pracy podporządkowano relacji z nadmorskim otoczeniem. Około 80 procent stanowisk zwrócono w stronę morza. Widok nie został zarezerwowany dla gabinetów zajmujących narożniki budynków – towarzyszy również ciągom komunikacyjnym i wspólnym strefom przeznaczonym dla pracowników. Duże, zakrzywione przeszklenia ograniczają liczbę elementów przesłaniających panoramę. Wzdłuż elewacji poprowadzono poziome osłony przeciwsłoneczne, dopasowane do miękkich linii budynków. Rozwiązanie chroni wnętrza przed silnym nasłonecznieniem, nie odcinając ich od krajobrazu. Od rozpoczęcia próbnego użytkowania do kompleksu przeniosło się około 14 tysięcy pracowników Tencentu. Tak duża skala sprawia, że Tengyun Center funkcjonuje jak osobna część miasta, choć architekci starali się uniknąć tworzenia odizolowanej enklawy.
Tengyun Center w Shenzhen — ©Zhang Chao
park przechodzi pod budynkami
Na poziomie terenu zamiast reprezentacyjnego placu otoczonego biurowcami powstał ciąg trawników, obsadzonych roślinnością zboczy, ogrodów i ścieżek. Krajobraz przechodzi swobodnie pod uniesionymi bryłami, łącząc zabudowę z nadmorskim parkiem. Trasa prowadząca przez kompleks stopniowo zmienia charakter. Z miejskiej ulicy przechodzi w ogród, następnie w zacienioną przestrzeń pod budynkami, by w końcu otworzyć się na wybrzeże. W ten sposób część przeznaczona dla pracowników i ogólnodostępne tereny nie tworzą dwóch całkowicie odrębnych światów. Architekci świadomie zrezygnowali również z wyraźnej linii frontowej. Siedziba nie ma jednego monumentalnego wejścia ani fasady, która odcinałaby ją od otoczenia. Można zbliżać się do niej z różnych stron, podążając ścieżkami wpisanymi w park.
Tengyun Center w Shenzhen — ©Zhang Chao
architektura pozostawia miejsce przyrodzie
Tengyun Center powstało na styku miasta i cennego nadmorskiego ekosystemu. Projekt skoordynowano z prowadzonym przez władze programem odtwarzania wybrzeża. Zachowano istniejące namorzyny, siedliska związane ze strefą pływów oraz trasy migracji ptaków. Roślinność nie została potraktowana jak dekoracja, którą można dowolnie przenieść i odtworzyć w bardziej efektownej formie. Namorzyny pozostały na swoich naturalnych stanowiskach, gdzie nadal chronią linię brzegową i zapewniają schronienie ptakom oraz organizmom morskim. W projekcie MAD gest uniesienia budynku służy więc nie tylko uzyskaniu charakterystycznej sylwetki. Pozwala ograniczyć zajęcie terenu, poprowadzić publiczny krajobraz pod biurami i pozostawić więcej miejsca procesom zachodzącym na wybrzeżu. Tengyun Center staje się dzięki temu nie tyle odrębnym symbolem korporacji, ile łącznikiem pomiędzy miejscem pracy, miastem i zatoką.
