Uniknął rozbiórki, zostaje, urośnie i obrośnie parkiem — według konkursowego projektu pracowni NM Architekci z Warszawy. Dom studencki Jowita w Poznaniu zachowa charakter, ale zmieni się diametralnie. W jaki sposób? Co ciekawego było w konkurencyjnych pracach? Jak ocenia konkurs szef jury — prof. Piotr Marciniak?
Wyniki konkursu „na projekt Domu Studenckiego Jowita wraz z funkcjami towarzyszącymi” poznaliśmy w środę, 29 października. Chodziło jednak nie tyle o budowę, co przeobrażenie i adaptację istniejących budynków, które udało się zachować mimo całkiem niedawnych planów Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza (z możliwością dostawienia nowych obiektów). Uczelnia planowała bowiem sprzedać kompleks ulokowany w newralgicznym i drogim miejscu Poznania.
Konkurs na dom studencki Jowita w Poznaniu, I miejsce — proj.: NM architekci (Tomasz Marcinkiewicz, Zuzanna Szpocińska – Marciniewicz, Jerzy Grochulski, Aleksandra Kreft, Konrad Matulaniec)
źródło: SARP o/Poznań
Prosta modernistyczna bryła Jowity z 1968 roku stoi w centrum, przy rondzie Kaponiera i ul. Zwierzynieckiej. Silnie eksponowany dwunastokondygnacyjny budynek wraz z niższym pawilonem mieszczącym między innymi popularną stołówkę (dziś „Przystanek Jowita”) był pomyślany w latach 60. XX wieku jako jeden z elementów nowoczesnej „obudowy” planowanego wtedy ronda (ukończonego w 1973 roku, dziś pod nazwą Kaponiera) i podłączonych do niego nowych szerokich arterii. W latach 60. w sąsiedztwie stanęły między innymi hotel Merkury z 1964 roku i wieżowiec przemysłu ceramicznego z 1967 roku.
Dom Studencki Jowita ('Akumulatory') w Poznaniu — widok z ronda Kaponiera (mostu Uniwersyteckiego), spod budynku UAM (d. Coll. Iuridicum) od lewej: biurowiec Bałtyk, DS Jowita, hotel Mercure (d. Merkury)
fot.: Jakub Głaz
Autorami Jowity byli pracujący w poznańskim Miastoprojekcie Witold Milewski i Zygmunt Skupniewicz. Pierwotnie projektowali w tym miejscu dwa osiemnastokondygnacyjne wieżowce, ale władze centralne nie zgodziły się na taką wysokość (według Skupniewicza miastom o skali Poznania nie wolno było stawiać w latach 60. budynków wyższych niż 11 kondygnacji). Zbyt niską formę miał nieco wysmuklić umieszczony na dachu neon z reklamą akumulatorów. Od niego wzięła się później zwyczajowa nazwa akademika oraz oficjalne miano działającego przy Jowicie prężnego klubu studenckiego i galerii Akumulatory.
Otwarty w 1968 roku obiekt nie był w pełni ukończony. Dopiero po trzech latach elewacje zostały okryte ceramiczną stłuczką z Chodzieży. „Głos Wielkopolski” narzekał przy tym w 1971 roku, że
wykonanie okładzin ze stłuczki porcelanowej jest bardzo pracochłonne. W tym samym czasie tradycyjne tynki można by położyć na 10 blokach.
Dom Studencki Jowita (Akumulatory) w Poznaniu — widok od północy przez ul. Zwierzyniecką, po lewej w tle: hotel Sheraton
fot.: Jakub Głaz
stoi dzięki protestom
Modernistyczna, połyskliwa dzięki ceramice forma silnie wrosła w otoczenie ronda, choć jest to budynek co najwyżej poprawny i nazywanie go przez niektórych „ikoną” to duża przesada. Swoją sławę zawdzięcza głównie eksponowanej lokalizacji, toczącemu się w nim przez dekady życiu oraz znaczeniu dla akademickiej społeczności miasta. W ostatnich dekadach Jowita jednak podupadła. Media donosiły o planach jej zamknięcia, sprzedaży przez UAM (oraz ewentualnego wyburzenia) i zastąpieniem przez nowy dom studencki w peryferyjnym kampusie uniwersyteckim na Morasku.
Wreszcie, wiosną 2023 roku zamiary te potwierdziły się, co spowodowało opisywane również przez nas protesty studentów i środowisk anarchistycznych. Działacze Studenckiej Inicjatywy Mieszkaniowej sprzeciwiali się likwidacji domu studenckiego w samym centrum miasta. Zależało im i na zachowaniu budynku, i jego dotychczasowej funkcji oraz relatywnie niskich cen za wynajem pokoju. Doszło do dość ostrych i nie zawsze merytorycznych dyskusji młodzieży z władzami uczelni oraz — późną jesienią — do okupacji Jowity. Nastroje uspokoiła dopiero deklaracja ministra nauki Dariusza Wieczorka. W grudniu 2023 roku zapowiedział, że jego resort dofinansuje remont i przebudowę, których wartość szacowano wtedy na blisko 100 milionów złotych. Zapowiedziano też konkurs architektoniczny. Nie było jednak jasne, czy będzie dotyczył adaptacji i przebudowy, czy też projektu nowego akademika.
Dom Studencki Jowita (Akumulatory) w Poznaniu — widok z ronda Kaponiera, październik 2025 roku
fot.: Jakub Głaz
Cypr dzieli konkurs
Konkurs ogłoszono dopiero w kwietniu tego roku. Poznański oddział SARP przygotował go dla UAM w coraz częstszej w Poznaniu zmodyfikowanej formule flamandzkiej. W pierwszym etapie dwadzieścia pracowni (z ponad 60 zgłoszeń) nadesłało ogólny zarys koncepcji. Do drugiego etapu przeszło sześć zespołów. Wszystkie otrzymały zwrot kosztów za wykonanie projektu „zaszyty” (z powodów formalnych) w wysokości nagród oraz wyróżnień (I nagroda— 85 tys. zł, druga — 60 tys. zł , trzecia — 45 tys. zł, trzy wyróżnienia po 30 tys. zł; wszystkie kwoty brutto). Pierwszy etap miał charakter studialny, urbanistyczny i problemowy, drugi — architektoniczny. Inwestycję podzielono przy tym na dwa oddzielone od siebie obszary. Pierwszy objął główną bryłę akademika i jego przedpole z parkingiem. Drugi to budynek dawnej stołówki z niewielkimi przyległościami.
Konkurs na dom studencki Jowita w Poznaniu — sytuacja przy rondzie Kaponiera, biurowcu Bałtyk i Concordia Design
źródło: openstreetmap.org
Konkurs na dom studencki Jowita w Poznaniu — podział terenu opracowania na dwa obszary - 1. realizacyjny, 2. studialny, miedzy dwoma obszarami widać dojazd od ul. Zwierzynieckiej (u góry) na prywatną działkę z budynkiem po południowej stronie stołówki na obszarze 2.
źródło: SARP o/Poznań
Podział spójnej dotąd całości (zespolonej łącznikami na wysokości pierwszego piętra i w podziemiach) wynika z problemów z sąsiedztwem. Łączniki przechodzą przez przejazd należący do działki z budynkiem z tyłu Jowity (kiedyś właśność „Ruchu”). Obecny właściciel, spółka z Cypru, nie godzi się na to połączenie, a przy okazji stara się o zgodę na zastąpienie swojego niskiego obiektu wysokim budynkiem (na tym obszarze nie ma planu miejscowego). Pierwszy obszar był zatem przedmiotem konkursu realizacyjnego, a drugi — studialnego.
Dom Studencki Jowita (Akumulatory) w Poznaniu — widok z ul. Zwierzynieckiej, dom studencki oraz dawna stołówka i klub Akumulatory, o lewej w tle: biurowiec Bałtyk
fot.: Jakub Głaz
UAM jako optimum wyznaczył wygospodarowanie miejsc noclegowych dla 300 osób (dotychczas — 350) i przestrzeni dla Centrum Aktywności Studenckiej i Doktoranckiej oraz stref: nauki, pracy, rekreacji, administracyjnej, techniczno-magazynowej i komercyjnej. Regulamin stanowił, że
jednym z zadań konkursu jest racjonalne dysponowanie przestrzenią i programem pod kątem budżetu inwestycji (100 mln złotych).
Wytyczne konserwatorskie nie dopuszczały wyburzenia obiektu, chroniły formę architektoniczną oraz artykulację elewacji, ale pozwalały na nadbudowę głównej bryły do 55 metrów.
Konkurs na dom studencki Jowita w Poznaniu, I miejsce — proj.: NM architekci (Tomasz Marcinkiewicz, Zuzanna Szpocińska – Marciniewicz, Jerzy Grochulski, Aleksandra Kreft, Konrad Matulaniec)
źródło: SARP o/Poznań
smuklej, lepiej, zielono
W konkursie zwyciężył projekt warszawskiej pracowni NM architekci (Tomasz Marcinkiewicz, Zuzanna Szpocińska-Marciniewicz, Jerzy Grochulski, Aleksandra Kreft, Konrad Matulaniec) otrzymując wspomniane już 85 tys. zł oraz zaproszenie do negocjacji w trybie zamówienia z wolnej ręki na opracowanie dokumentacji projektowej. Nagrodzony zespół zaproponował „doładowanie” Akumulatorów o cztery nowe kondygnacje i ulokowanie na dachu osłoniętego zielonego tarasu. Na nowych piętrach powtórzył formę istniejącej elewacji, choć zaproponował okrycie nadbudowy inną okładziną. Zabieg ten wysmuklił Jowitę i wydaje się, że wyjdzie jej to na dobre. Proporcje są ciekawsze i lepsza wydaje się relacja z sąsiednim biurowcem Bałtyk (proj. MVRDV, 2017), który przytłoczył dość mocno studencki przybytek. Na dachu obszernej parterowej „stopy” akademika architekci również zaprojektowali użytkowy zielony taras. Z kolei obszerny i nieprzyjazny parking przed budynkiem przekształcili w bardzo atrakcyjny niewielki park. Tak zadrzewiony skwer połączy akademik z przestrzenią wokół dawnej drukarni Concordia (dziś centrum dizajnu) i Bałtyku.
Konkurs na dom studencki Jowita w Poznaniu, I miejsce — proj.: NM architekci (Tomasz Marcinkiewicz, Zuzanna Szpocińska – Marciniewicz, Jerzy Grochulski, Aleksandra Kreft, Konrad Matulaniec)
źródło: SARP o/Poznań
W zwycięskiej pracy jedenastoosobowy sąd konkursowy (pełny skład po tekstem) docenił przede wszystkim:
właściwie dobrane proporcje nadbudowy, a efekcie całej bryły budynku oraz odważną propozycję ukształtowania miniaturowego parku w miejscu parkingu.
Jako plusy wskazał również wysoką funkcjonalność części mieszkalnej oraz rozwiązania z zakresu ochrony przeciwpożarowej i ewakuacji. Wskazał na trafne:
rozwiązania proekologiczne i prośrodowiskowe oraz realność przyjętych rozwiązań projektowych w odniesieniu do budżetu inwestycji.
W zaleceniach pokonkursowych, oprócz wielu wskazówek dotyczących funkcji, wskazano między innymi na konieczność rezygnacji z siłowni na ostatniej kondygnacji i zastąpienie jej pokojami mieszkalnymi (większa liczba mieszkańców ma się przekładać na mniejsze opłaty za pokój) oraz ponowną analizę okrycia elewacji nadbudowy z zaleceniem zastosowania materiałów wyższej jakości.
Konkurs na dom studencki Jowita w Poznaniu, I miejsce, makieta — NM architekci (Tomasz Marcinkiewicz, Zuzanna Szpocińska – Marciniewicz, Jerzy Grochulski, Aleksandra Kreft, Konrad Matulaniec)
fot.: Jakub Głaz
podcień dobry, ale za drogi
Drugie miejsce zajął zespół pracowni ARCH_IT Piotr Zybura w składzie: Piotr Zybura, Paweł Olszak, Michał Grądowy, Szymon Ciupiński, Angelika Śliwińska, Kinga Zemła, Michał Bednarski, Marcin Gęzikiewicz).
Konkurs na dom studencki Jowita w Poznaniu, II miejsce — proj.: ARCH_IT Piotr Zybura (Piotr Zybura, Paweł Olszak, Michał Grądowy, Szymon Ciupiński, Angelika Śliwińska, Kinga Zemła, Michał Bednarski, Marcin Gęzikiewicz)
źródło: SARP o/Poznań
W tym przypadku wysokość głównego gmachu nie uległa zmianie, natomiast w miejscu parkingu architekci wrysowali lekki parterowy pawilon przeznaczony na gastronomię oraz obszerną wiatę na rowery. Dachy parterowej stopy akademika i nowych pawilonów miałyby służyć jako użytkowe zielone tarasy. Z kolei w budynku dawnej stołówki i klubu studenckiego projektanci zaproponowali między innymi klub i dodatkowe pokoje dla studentów (część z widokiem na wygospodarowane z bryły niewielkie, zamknięte patio). Jury komplementowało między innymi funkcjonalność części mieszkalnej oraz:
odwagę w kształtowaniu przestrzeni zgodnie z pryncypiami konserwatorskimi.
Wątpliwości wzbudziła skala zabudowy zaproponowanej w miejscu parkingu (sędziowie zarekomendowali rezygnację z wiaty). W wytycznych wskazano, że należy rozważyć ewentualną zmianę proporcji budynku głównego, by uzyskać większą liczbę miejsc noclegowych.
Konkurs na dom studencki Jowita w Poznaniu, II miejsce — proj.: ARCH_IT Piotr Zybura (Piotr Zybura, Paweł Olszak, Michał Grądowy, Szymon Ciupiński, Angelika Śliwińska, Kinga Zemła, Michał Bednarski, Marcin Gęzikiewicz)
źródło: SARP o/Poznań
Trzecie miejsce zajął zespół dwóch pracowni: warszawskiego Atelier Tektura i poznańskiego GAB Piotr Grabowski Architekt (zespół: Barbara Kozielewska, Piotr Grabowski, Katarzyna Osipowicz-Grabowska, Michał Kozielewski, Mateusz Kluczek, Łukasz Petelski, Anna Puchalska, Jerema Kozielewski, Katarzyna Grabara-Przybysz, Stanisław Ignaciuk Planktongroup, Paweł Sieradzon, SRDN Models Pracownia makiet).
Konkurs na dom studencki Jowita w Poznaniu, III miejsce — proj.: Atelier Tektura, GAB Piotr Grabowski Architekt (zespół: Barbara Kozielewska, Piotr Grabowski, Katarzyna Osipowicz – Grabowska, Michał Kozielewski, Mateusz Kluczek, Łukasz Petelski, Anna Puchalska, Jerema Kozielewski, Katarzyna Grabara-Przybysz, Stanisław Ignaciuk Planktongroup, Paweł Sieradzon, SRDN Models Pracownia makiet)
źródło: SARP o/Poznań
W tej pracy architekci dołożyli Jowicie jedno piętro i uzupełnili przestrzeń przed budynkiem o dwie dość duże kubatury: mieszkalną od południa (8 kondygnacji), przesłaniającą widok na nieudany hotel Sheraton sprzed dwóch dekad oraz niższy pawilon dla Centrum Aktywności Studenckiej i Doktoranckiej w miejscu obecnego parkingu. Najciekawsza wydaje się tu silna modyfikacja parteru Jowity. Zrównano go z poziomem chodnika (dziś znajduje się wyżej) i przebito w nim obszerny podcień od strony ul. Zwierzynieckiej przyległy do przeszklonego kubika kawiarni. Przez parter można by też przejść na przestrzał na tyły Jowity i dawnej stołówki urządzone jako zielona przestrzeń z pergolą.
Konkurs na dom studencki Jowita w Poznaniu, III miejsce — proj.: Atelier Tektura, GAB Piotr Grabowski Architekt (zespół: Barbara Kozielewska, Piotr Grabowski, Katarzyna Osipowicz – Grabowska, Michał Kozielewski, Mateusz Kluczek, Łukasz Petelski, Anna Puchalska, Jerema Kozielewski, Katarzyna Grabara-Przybysz, Stanisław Ignaciuk Planktongroup, Paweł Sieradzon, SRDN Models Pracownia makiet)
źródło: SARP o/Poznań
Podcień znacznie poszerzyłby skąpą w tym miejscu przestrzeń dla pieszych oraz lepiej zintegrowałby budynek z otoczeniem. Nawiązałby też do pocieni flankujących z obu stron pobliski hotel Mercure. Jury doceniło ten pomysł, ale uznało, że:
jego realizacja wykracza poza możliwości finansowe Zamawiającego.
Sędziowie podali też w wątpliwość kształt lekkiej jednokondygnacyjnej nadbudowy, choć kontrastuje ona udanie z dość masywnym budynkiem, a jednocześnie wpisuje się w klimat epoki, w której stawiano Jowitę.
Konkurs na dom studencki Jowita w Poznaniu, III miejsce — proj.: Atelier Tektura, GAB Piotr Grabowski Architekt (zespół: Barbara Kozielewska, Piotr Grabowski, Katarzyna Osipowicz – Grabowska, Michał Kozielewski, Mateusz Kluczek, Łukasz Petelski, Anna Puchalska, Jerema Kozielewski, Katarzyna Grabara-Przybysz, Stanisław Ignaciuk Planktongroup, Paweł Sieradzon, SRDN Models Pracownia makiet)
fot.: Jakub Głaz
niedorobiony gest
Równorzędne wyróżnienia trafiły do kolejnych trzech pracowni. Projektanci z PL.Architekci (Katarzyna Cynka-Bajon, Bartłomiej Bajon, Karol Kremski, Bartosz Stanek); również zaproponowali nadbudowę, tyle że o oddzielone od zasadniczej bryły trzy piętra, tym razem o odmiennym, lżejszym charakterze. Za szklanymi elewacjami, osłoniętymi żaluzjami w typie brise-soleil, mieścić by się mały przestrzenie wspólne. PL.Architekci rozbudowali też kubaturę dawnej stołówki, dodali również mniejszą bryłę po stronie południowej. W kuluarach sędziowie doceniali ogólny pomysł, ale krytykowali funkcjonalność (między innymi niedostateczną komunikację pionową i związane z tym problemy ochrony p-poż.).
Konkurs na dom studencki Jowita w Poznaniu, wyróżnienie równorzędne — proj.: PL.architekci (Katarzyna Cynka – Bajon, Bartłomiej Bajon, Karol Kremski, Bartosz Stanek)
źródło: SARP o/Poznań
Wyróżniona praca zespołu Wenzel+Wenzel, Wenzel+Wenzel Freie Architekten (Jakub Marszalski, Mariia Lytvynenko) pokazuje z kolei Jowitę jeszcze silniej obudowaną powiększoną stołówką i bryłą przyległą od południa. Na uwagę zasługuje tu wkomponowanie oddzielnej i osłoniętej przeszkloną elewacją stołówki (dziś z oknami tylko w parterze) w pierzeję sąsiednich kamienic przy ul. Zwierzynieckiej.
Konkurs na dom studencki Jowita w Poznaniu, wyróżnienie równorzędne — proj.: Wenzel+Wenzel, Wenzel+Wenzel Freie Architekten (Jakub Marszalski, Mariia Lytvynenko)
źródło: SARP o/Poznań
Ostatni wyróżniony projekt to dzieło Pracowni autorskiej i biura prawnego H.J Buszkiewicz (Filip Buszkiewicz, Krzysztof Sikorski, Jan Buszkiewicz, Zuzanna Melewska, Jakub Taszarek). Jest to — na tle ostrożnych projektów konkurencji — praca formalnie najbardziej rewolucyjna, bo do Jowity dostawiono tu od południa rodzaj dwuczłonowego punktowca wyższego niż akademik i spiętego z nim łącznikiem na wysokości 10 kondygnacji. Ten silny gest wydaje się jednak słabo przemyślany oraz dopracowany; jurorzy wskazywali zresztą w rozmowach na zbyt ogólnikowe potraktowanie i uzasadnienie tej koncepcji. Dodawali jednak, że taki pomysł wniósł do finałowego „zestawu” większe urozmaicenie.
Konkurs na dom studencki Jowita w Poznaniu, wyróżnienie równorzędne — proj.: Pracownia autorska i biuro prawne H.J Buszkiewicz (Filip Buszkiewicz, Krzysztof Sikorski, Jan Buszkiewicz, Zuzanna Melewska, Jakub Taszarek)
źródło: SARP o/Poznań
Słychać było przy tym, że poza wybraną szóstką, poziom pozostałych 14 nadesłanych koncepcji pozostawiał dużo do życzenia. Tym bardziej cieszy więc, że w finale znalazły się jednak prace porządnej jakości, z szacunkiem traktujące Jowitę i otoczenie. Zwycięski projekt to kulturalne i dobrze przemyślane przetworzenie istniejącej bryły, a planowany park jest chyba najlepszym sposobem zagospodarowania obskurnego parkingu. Pracom przysłużyła się też chyba dyscyplina finansowa, która nie pozwoliła na formalne fajerwerki, zbędne raczej w sąsiedztwie charakterystycznego biurowca Bałtyk. Z drugiej strony żal, że — jak już cytowaliśmy — uczelni nie stać na rozwiązania takie, jak ażurowy, corbusierowski z ducha i bardzo miastotwórczy parter z podcieniem pokazany w pracy, która zajęła trzecie miejsce.
makieta czyni cuda
Konkurs pozostawił też pewien niedosyt wynikający z konserwatorskich zaleceń. Byłoby ciekawie zobaczyć również prace pokazujące dobrą współczesną alternatywę dla Jowity — po jej wyburzeniu. Można by się wtedy przekonać z większą pewnością o trafności (lub nie) zachowania starego budynku. Tym bardziej że jego adaptacja nastręczy z pewnością wielu trudności — technicznych, finansowych oraz formalnych (między innymi przez wspomniane trudne sąsiedztwo). Była o tym zresztą mowa podczas dyskusji konkursowej. Laureat drugiej nagrody dopytywał, czy istniejąca konstrukcja wytrzyma proponowaną w zwycięskiej pracy nadbudowę o kolejne cztery kondygnacje. Przy okazji krytykował zmianę istniejących proporcji bryły. Przewodniczący sądu konkursowego prof. Piotr Marciniak rozwiewa jednak te obawy:
Możliwość nadbudowy została policzona przez doświadczonego konstruktora. Jeśli chodzi o nową wysokość, to odpowiada ona pierwotnym i niezrealizowanym zamiarom projektantów z lat 60. W mojej ocenie budynek zyska, bo zawsze uważałem, że jest nieco przysadzisty.
Konkurs na dom studencki Jowita w Poznaniu — ogłoszenie wyników, pośrodku z mikrofonem — prof. Piotr Marciniak
materiały UAM
Marciniak dodaje też, że prace sądu przebiegały zgodnie i w dobrej atmosferze oraz nie było większych rozbieżności dotyczących wyboru prac po pierwszym etapie oraz przyznania pierwszej nagrody. Podkreśla, że bardzo dobrze sprawdziły się wymagane regulaminem makiety, które można było wstawić w model okolicznej zabudowy:
Żadna wizualizacja nie pokaże tego, co można dostrzec porównując makiety o zestandaryzowanym wyglądzie — monochromatyczne i wolne od graficznych upiększeń.
Konkurs na dom studencki Jowita w Poznaniu, wyróżnienie równorzędne, makieta — proj.: Pracownia autorska i biuro prawne H.J Buszkiewicz (Filip Buszkiewicz, Krzysztof Sikorski, Jan Buszkiewicz, Zuzanna Melewska, Jakub Taszarek)
fot.: Jakub Głaz
Marciniak dodaje, że w toku prac nad docelowym projektem zwycięzcy będą zobowiązani zastosować się do przekazanych wytycznych pokonkursowych:
Podobnie było po pierwszym etapie. Regulamin przewidywał wydanie przez sąd konkursowy wskazówek autorom wybranych koncepcji. Większość zastosowała się do nich, by jak najlepiej spełnić oczekiwania zamawiającego.
Czy i kiedy zobaczymy zatem Jowitę w nowej odsłonie? Uczelnia szacuje, że będzie to najwcześniej rok 2030. Najbliższy rok to czas na negocjacje projektanta z inwestorem, uszczegółowienie projektu i zdobywanie pozwoleń. Potem rząd musi przyznać środki obiecane na budowę (na razie dofinansował urządzenie konkursu), która ruszy zapewne w roku 2028.
Jakub Głaz
Sąd konkursowy
1. prof. Piotr Marciniak — przewodniczący Sądu Konkursowego, SARP Poznań
2. Joanna Kapturczak — Sędzia Referent, SARP Poznań
3. prof. Joanna Wójcik — Prorektorka ds. Studenckich i Kształcenia UAM
4. Natalia Paszkowska — SARP Warszawa
5. Krzysztof Frąckowiak — SARP Poznań
6. prof. Tadeusz Wallas — Pełnomocnik Rektora ds. Rozwoju Uczelni UAM
7. Marcin Wysocki — Kanclerz UAM
8. Marek Sobczak — Z-ca Kanclerza ds technicznych UAM
9. Piotr Sobczak — Dyrektor WUIA, UM Poznań
10. Joanna Bielawska-Pałczyńska — Dyrektora Biura MKZ Poznań
11. Przemysław Woźny — Sędzia zastępca, SARP Poznań
Funkcję Sekretarza Konkursu pełnił: Mikołaj Stępień
Funkcję Z-cy Sekretarza Konkursu pełniła: Magdalena Wypusz
Sekretarz Konkursu oraz z-ca Sekretarza Konkursu nie byli członkami Sądu Konkursowego.
