Praca zgłoszona na konkurs
„Najlepszy Dyplom Architektura”
Praca porusza kwestię nierentownych budynków biurowych przeznaczonych do rozbiórki, zjawiska, które będzie się nasilać nie tylko w Warszawie.
schwarzplan
© Zuzanna Schleifer
Projekt, wykorzystując studium przypadku biurowca Saturn na Mokotowie [proj.: JEMS Architekci — przyp. red.], ma na celu zbadanie tematu ponownego wykorzystywania budynków, które nie pełnią już swojej pierwotnej funkcji. W obliczu rosnącej potrzeby racjonalnego gospodarowania istniejącymi zasobami i poszukiwania zrównoważonych alternatyw dla nowego budownictwa, przedefiniowanie istniejących struktur do nowych funkcji bez całkowitego ich burzenia, staje się kwestią o kluczowym znaczeniu.
stan obecny biurowca Saturn, aksonometria
© Zuzanna Schleifer
Z perspektywy społecznej adaptacja budynków biurowych do funkcji mieszkalnych jest cenną strategią rewitalizacji zdegradowanych obszarów i przekształcania ich w tętniące życiem dzielnice o przenikających się funkcjach, a co za tym idzie promowania zagęszczenia miast.
Budynek ma stać się dominantą społeczną na nowo projektowanym osiedlu. Celem będzie zmiana charakterystyki okolicy: z dzielnicy biznesowej w przyjazny dystrykt z funkcjami mieszkalnymi, biurowymi i rekreacyjnymi.
wizualizacja
© Zuzanna Schleifer
To przedsięwzięcie ma stać się kolejnym etapem przełamywania monokultury biznesowego Mokotowa, wprowadzania nowych funkcji i balansu w życie dzielnicy.
Ze względu na położenie w centralnej części obszaru oraz brak takich funkcji w pobliżu, budynek przejmie rolę lokalnego centrum kultury. To dlatego został rozszerzony o dwupiętrowy drewniany pawilon społeczny z zielonym patio. Znajdzie się w nim między innymi biblioteka i lokalna galeria oraz otwarte przestrzenie coworkingu.
pawilon społeczności w konstrukcji drewnianej CLT
© Zuzanna Schleifer
Adaptacja obejmuje całość budynku z podziałem na strefy funkcjonalne: usługi, biura, hotel i część mieszkalną. Projekt bada więc różne możliwości adaptacji takich struktur na nowe potrzeby. Głównym celem pracy była optymalizacja wykorzystania zasobów i łagodzenie wpływu na środowisko, zgodnie z zasadami Gospodarki o Obiegu Zamkniętym (GOZ). Takie działania obejmują między innymi ponowne wykorzystanie materiałów elewacyjnych, termomodernizację budynku, eliminację mostków termicznych, wprowadzenie instalacji energooszczędnych, na przykład system wentylacji z rekuperacją wspomaganą wentylacją naturalną zaprojektowaną dla każdego z modułów.
schemat konstrukcji i układ funkcji
© Zuzanna Schleifer
Projekt koncentruje się na zmniejszaniu śladu węglowego inwestycji, w tym na ocenie cyklu życia (LCA) proponowanych zmian, oraz obliczeniu ilości „zaoszczędzonego” śladu węglowego w przypadku niewyburzania jego struktury. Zakłada pozostawienie niemal całej struktury konstrukcyjnej wraz z trzonem komunikacyjnym, a także jak największej części ścian osłonowych, które pozwalały na to funkcjonalnie. Ze względu na potrzebę powiększenia okien i wprowadzenia loggii dla funkcji mieszkalnych oraz potrzebę termomodernizacji budynku, część ścian zewnętrznych została usunięta. Dodanie warstw izolacji wymagało całkowitego usunięcia paneli elewacyjnych, niektóre zostały użyte ponownie.
wizualizacje pawilonu
© Zuzanna Schleifer
Zuzanna SCHLEIFER
Ilustracje: © Autorka
