Szymon Musiałowski – „Wildecki Dziedziniec Kultury”

Ola Kloc

02 marca '26

Wildecki Dziedziniec Kultury

...

+33

Dane techniczne

Typ:	praca dyplomowa inżynierska
Rok obrony:	2025
Nazwa:	„WILDECKI DZIEDZINIEC KULTURY”
Autor:	Szymon Musiałowski
Uczelnia:	Wydział Architektury Politechniki Poznańskiej
Promotorka:	dr hab. Ewa Pruszewicz-Sipińska, prof. PP

Praca zgłoszona na konkurs
„Najlepszy Dyplom Architektura”

Wildecki Dziedziniec Kultury to koncepcja nowego lokalnego centrum życia społecznego i kulturalnego przy ulicy 28 Czerwca 1956 w Poznaniu, którego najważniejszym elementem jest „dziedziniec kultury” — centralny, otwarty plac, wokół którego rozmieszczono budynki o zróżnicowanych funkcjach. Kompozycja zespołu zakłada, że każdy z obiektów może funkcjonować niezależnie, a jednocześnie wszystkie tworzą spójną całość dzięki systemowi kładek łączących poszczególne budynki.

Wildecki Dziedziniec Kultury; tożsamość Wildy

W skład kompleksu wchodzą: biblioteka z salami warsztatowymi, sala widowiskowa, kawiarnia, sale do tańca, biura oraz tarasy i przestrzenie rekreacyjne, które wspólnie kreują otwartą i integrującą przestrzeń publiczną.

Wildecki Dziedziniec Kultury; plan zagospodarowania terenu, funkcje

Idea projektu opiera się na świadomym dialogu z lokalnym kontekstem. Architektura łączy reprezentacyjny charakter kamienic z przemysłowym dziedzictwem dzielnicy, tworząc pomost między dwoma obliczami Wildy. Układ kilku brył wokół centralnego dziedzińca nawiązuje do tradycyjnej zabudowy kwartałowej, przekształca go w otwartą przestrzeń spotkań i wydarzeń plenerowych. Charakterystyczna brama w narożniku ulic 28 Czerwca 1956 i Świętego Jerzego symbolicznie zaprasza do wnętrza kompleksu, wciągając ruch pieszy z ulicy.

Wildecki Dziedziniec Kultury; widok z lotu ptaka

architektura i materiały

Kompozycja budynków odzwierciedla przemysłowe obiekty Wildy — rytmiczne podziały fasad, duże przeszklenia, masywne ściany, kładki i eksponowana konstrukcja przywołują atmosferę Zakładów Cegielskiego i Zakładów Naprawczych Taboru Kolejowego. Najważniejszym materiałem jest cegła klinkierowa, a żywe kolory (niebieski, różowy, żółty i zielony) przełamują monochromatyczne otoczenie, czyniąc obiekt nowym, czytelnym punktem orientacyjnym.

Wildecki Dziedziniec Kultury; rzut poziomu 0 i +1

Kolorystyka ma nie tylko wymiar estetyczny, podkreśla także otwartość i społeczną rolę budynku, budzi pozytywne skojarzenia i zaprasza do środka. Projekt wpisuje się tym samym w tradycję budowania tożsamości dzielnic poprzez charakterystyczne, czytelne akcenty architektoniczne, wskazuje, że w tym miejscu bije nowe kulturalne serce Wildy.

Wildecki Dziedziniec Kultury; dziedziniec

relacje z otoczeniem

Projekt uzupełnia brakującą pierzeję kwartału, zachowując ciągłość ulic, a jednocześnie rozrzeźbiając bryły i różnicując ich wysokości. Wnętrze kompleksu stanowi półpubliczny dziedziniec integrujący mieszkańców i użytkowników. Wkomponowanie istniejącej zieleni w układ funkcjonalny podkreśla kameralny charakter przestrzeni i pozwala stworzyć przyjazne miejsca odpoczynku, jak niewielkie patio przy wejściu do sali widowiskowej.

Wildecki Dziedziniec Kultury; widok z lotu ptaka

elastyczne przestrzenie

Sala widowiskowa została zaprojektowana jako otwarta i wielofunkcyjna. Harmonijkowe, szerokie drzwi łączą ją z dziedzińcem, dzięki czemu może pełnić funkcję zarówno kameralnej sali wydarzeń, jak i przedłużenia przestrzeni publicznej. Składana trybuna pozwala na szybkie dostosowanie wnętrza do wystaw, warsztatów czy spotkań.

Wildecki Dziedziniec Kultury; sala

Biblioteka z salami warsztatowymi jest zlokalizowana w spokojniejszej części działki, blisko wysokich drzew. Duże przeszklenia otwierają wnętrza na zieleń, tworzą przestronną czytelnię z kameralnymi niszami do pracy i strefami warsztatowymi. Organizowane tu wydarzenia mogą płynnie przenosić się na dziedziniec.

Wildecki Dziedziniec Kultury; sala widowiskowa

przestrzenie codzienne i rekreacyjne

Kawiarnia usytuowana w narożniku budynku, z dużymi przeszkleniami na ulicę i dziedziniec, tworzy wizualne i funkcjonalne połączenie stref publicznych. Antresola z biurami nad kawiarnią integruje część administracyjną z publiczną. Zewnętrzna klatka schodowa działa jak przedłużenie miejskiego chodnika, łącząc parter z wyższymi kondygnacjami i kładkami pomiędzy budynkami.

Wildecki Dziedziniec Kultury; komunikacja, taras taneczny

Tarasy, ogrody społeczne i „podniebny” plac zabaw tworzą nowe miejsca integracji mieszkańców — od rekreacji po wspólne uprawianie roślin. Plac zabaw na najwyższym tarasie, z widokiem na panoramę Wildy, staje się wyjątkową atrakcją dla najmłodszych i architektonicznym akcentem od strony ulicy.

Wildecki Dziedziniec Kultury to nie tradycyjny dom kultury, lecz otwarte, wielofunkcyjne założenie architektoniczne, które wprowadza nową jakość w tkankę Wildy.