Praca zgłoszona na konkurs
„Najlepszy Dyplom Architektura”
Projekt świetlicy miejskiej na Nowych Jeżycach w Poznaniu stanowi odpowiedź na pogłębiający się brak funkcji wspólnych w nowo powstających dzielnicach mieszkaniowych. Mimo intensywnych inwestycji w tej części miasta brakuje przestrzeni o charakterze społecznym, kulturalnym i rekreacyjnym.
lokalizacja
© Zuzanna Durak
Projektowana świetlica miejska została zlokalizowana na terenie objętym planem miejscowym „Jeżyce — Północ” (obszar E), na styku planowanego parku miejskiego z obszarem przeznaczonym pod usługi publiczne. To miejsce przejściowe — między zielenią a zabudową — wymagało delikatnego podejścia przestrzennego i urbanistycznego.
Świetlica miejska na Nowych Jeżycach w Poznaniu, plan zagospodarowania terenu
© Zuzanna Durak
Istotnym elementem krajobrazowym terenu jest tzw. czwarta przyroda — spontanicznie wykształcona zieleń sukcesyjna, która pojawiła się na terenach nieużytkowanych. Jej złożoność, bioróżnorodność i mikroklimatyczne właściwości stanowią o ogromnym potencjale przyrodniczym tego miejsca. Na przedmiotowej działce zlokalizowana jest stacja transformatorowa (GPZ), której gabaryty i lokalizacja nie są zgodne z zapisami planu miejscowego. W projekcie świetlicy zaproponowano jej relokalizację i zmniejszenie obszaru, by przywrócić spójność przestrzenną i umożliwić realizację obiektu publicznego w tym miejscu.
Świetlica miejska na Nowych Jeżycach w Poznaniu, funkcje
© Zuzanna Durak
Projekt odpowiada również na propozycje zagospodarowania terenu parku przygotowane przez Miejską Pracownię Urbanistyczną, które zakładają znaczną ingerencję w istniejący drzewostan. W przeciwieństwie do tej koncepcji, świetlica została zaplanowana tak, by zachować i wykorzystać potencjał przyrody zastanej — nie wycinać, lecz integrować.
Świetlica miejska na Nowych Jeżycach w Poznaniu, schemat funkcjonalny
© Zuzanna Durak
Obiekt nie dominuje nad terenem, jest jego częścią. Co więcej, przejmuje funkcje nałożone odgórnie na park miejski, takie jak strefy sportowe, rekreacyjne i infrastrukturalne, umożliwiając pozostawienie samego parku w możliwie naturalnej, zielonej formie.
Świetlica miejska na Nowych Jeżycach w Poznaniu
© Zuzanna Durak
Architektonicznie projekt bazuje na czytelnym podziale strukturalnym. Główną dominantą przestrzenną jest rozległe stalowe zadaszenie o konstrukcji słupowo-cięgnowej, pod którym znajduje się półpubliczna przestrzeń rekreacyjna: boisko, strefa zabaw, przestrzenie do warsztatów i odpoczynku. Pod dachem ulokowano także właściwy budynek świetlicy — trójkondygnacyjny, zwarty i wykonany w technologii drewna klejonego warstwowo (CLT).
Świetlica miejska na Nowych Jeżycach w Poznaniu
© Zuzanna Durak
Kontrast między surową stalową strukturą a ciepłym, drewnianym wnętrzem podkreśla różnorodność funkcji i atmosfery miejsca. Program funkcjonalny został rozplanowany w sposób elastyczny i wielowymiarowy. Parter mieści funkcje usługowe: kawiarnię, toalety publiczne, szatnie i pomieszczenia techniczne. Piętro +1 to strefa sportowa obiektu: sale do zajęć, szatnie, magazyn sportowy. Poziom +2 to przestrzenie edukacyjne: sale do zajęć manualnych, sala do gotowania, administracja obiektu.
Świetlica miejska na Nowych Jeżycach w Poznaniu
© Zuzanna Durak
Budynek jest dostępny z wielu stron i umożliwia użytkownikom płynne przemieszczanie się pomiędzy funkcjami, a także między wnętrzem a otoczeniem zielonym. Świetlica nie tylko odpowiada na potrzeby codzienne — lecz także inicjuje wspólnotowość. Jest próbą stworzenia współczesnego ogrodu jordanowskiego: miejsca dla każdego, w każdym wieku, otwartego na różnorodność aktywności i relacji.
Świetlica miejska na Nowych Jeżycach w Poznaniu, wizualizacje wnętrza
© Zuzanna Durak
Poprzez świadome wykorzystanie lokalnego kontekstu urbanistycznego, zasobów przyrody oraz technologii proekologicznej, projekt proponuje rozwiązanie, które integruje przestrzeń fizyczną, społeczną i symboliczną. To miejsce nie tylko do korzystania — ale również do współtworzenia.
Zuzanna DURAK
Ilustracje: © Autorka
