Projektowanie obiektów sportowych coraz częściej wykracza poza tworzenie funkcjonalnych przestrzeni dla użytkowników. W przypadku ośrodków jeździeckich architektura musi odpowiadać jednocześnie na potrzeby zawodniczek i zawodników, pracowników, widzów, a przede wszystkim koni. To właśnie ta równowaga stała się punktem wyjścia dla projektu Natalii Paprzyckiej z Wydziału Architektury Politechniki Poznańskiej. Projekt powstał w ramach przedmiotu Projektowanie architektoniczne obiektów rekreacyjnych prowadzonego przez Patrycję Zawiską. Koncepcja przedstawia nowoczesny ośrodek jeździecki w Batorowie pod Poznaniem, którego architektura nie dominuje nad krajobrazem, lecz harmonijnie wpisuje się w jego wiejski charakter. Priorytetem stało się stworzenie miejsca bezpiecznego, funkcjonalnego i przyjaznego zarówno dla ludzi, jak i zwierząt.
aksonometria
© Natalia Paprzycka
przemyślany układ oparty na codziennych potrzebach
Kompleks tworzą dwa główne budynki o wyraźnie określonych funkcjach. Pierwszy pełni rolę administracyjno-klubową i stanowi przestrzeń spotkań oraz obsługi całego założenia. Zaprojektowano w nim klub jeździecki, szatnie dla sportowców, zaplecze administracyjne oraz gabinety fizjoterapii wspierające regenerację zawodniczek i zawodników.
Drugim, najważniejszym elementem założenia jest stajnia połączona bezpośrednio z krytą ujeżdżalnią. Budynki łączy zadaszone przejście, które zapewnia wygodną komunikację niezależnie od pogody i porządkuje funkcjonowanie całego kompleksu.
konstrukcja © Natalia Paprzycka 
Projekt obejmuje również pięć zewnętrznych padoków treningowych, lonżownik oraz pełne zaplecze techniczne z magazynami, garażem i parkingami. Dzięki temu ośrodek odpowiada zarówno na potrzeby codziennych treningów, jak i organizacji wydarzeń sportowych.
drewno jako materiał budujący atmosferę miejsca
Jednym z najważniejszych założeń projektu była szczerość materiałowa. Dominującym materiałem wykończeniowym stało się drewno, które nadaje budynkom naturalny i ponadczasowy charakter. Elewacje wykończono pionowym deskowaniem, a duże przeszklenia otwierają wnętrza na otaczający krajobraz. Dzięki temu granica pomiędzy architekturą a naturą staje się niemal niewidoczna.
przekroje © Natalia Paprzycka 
Również konstrukcja stajni oraz hali ujeżdżeniowej została wykonana z drewna klejonego warstwowo. Rozwiązanie to pozwala uzyskać duże przestrzenie pozbawione wewnętrznych słupów, co znacząco poprawia bezpieczeństwo podczas treningów i zawodów, a jednocześnie podkreśla estetykę wnętrza.
dobrostan koni jako element procesu projektowego
Projekt pokazuje, że współczesna architektura sportowa coraz większą uwagę poświęca potrzebom zwierząt. W tym przypadku wiele rozwiązań podporządkowano właśnie ich komfortowi. Stajnia oraz kryta ujeżdżalnia zostały wyposażone w podłużne świetliki dachowe umieszczone w kalenicy. Zapewniają one dopływ rozproszonego światła naturalnego, eliminując ostre kontrasty świetlne, które mogłyby płoszyć konie podczas treningów lub zawodów.
Tak pozornie niewielki detal ma bezpośredni wpływ na bezpieczeństwo zwierząt oraz komfort ich codziennej pracy. Projekt udowadnia, że architektura może wspierać dobrostan nie tylko poprzez odpowiednią organizację przestrzeni, ale również dzięki świadomemu wykorzystaniu światła i materiałów.
wizualizacja © Natalia Paprzycka 
przestrzeń dla sportu, rekreacji i widzów
Ośrodek został zaprojektowany z myślą o całorocznym funkcjonowaniu. Kryta ujeżdżalnia umożliwia prowadzenie treningów niezależnie od warunków atmosferycznych, a jej program rozszerzono o trybuny dla około 200 widzów. Integralnym elementem hali jest również strefa kawiarniana z widokiem na płytę treningową. Dzięki temu osoby odwiedzające obiekt mogą obserwować zawody i treningi w komfortowych warunkach, a cały kompleks zyskuje charakter miejsca spotkań i wspólnego spędzania czasu.
wizualizacja © Natalia Paprzycka 
Projekt Natalii Paprzyckiej pokazuje, że nowoczesna architektura nie musi wyróżniać się wyłącznie efektowną formą. Jej największą wartością może być umiejętność wpisania się w otoczenie i odpowiedź na potrzeby wszystkich użytkowników. Naturalne materiały, funkcjonalny układ oraz rozwiązania poprawiające dobrostan koni tworzą spójną wizję współczesnego ośrodka jeździeckiego. To przykład architektury, która stawia na harmonię, bezpieczeństwo i świadome projektowanie, udowadniając, że dobre obiekty sportowe powstają wtedy, gdy równie uważnie myśli się o człowieku, zwierzęciu i krajobrazie.
