Nabrzeże Fromborka to przestrzeń łącząca zwartą tkankę miasta z otwartym pejzażem Zalewu Wiślanego. Właśnie tu, pomiędzy portem a molo, zaprojektowane zostało Muzeum Rybołówstwa – projekt autorstwa Dominiki Budy z Wydziału Architektury Politechnice Krakowskiej. Budynek powstał w ramach zajęć „Projektowanie obiektów użyteczności publicznej II” i zdobył pierwsze miejsce w konkursie „Frombork. Między portem a molo”. Propozycja autorki wyróżnia się świadomym wpisaniem w krajobraz, wysoką wrażliwością na kontekst oraz funkcjonalnością i spójnością kompozycyjną.
masterplan
© Dominika Buda
kształtowanie bryły i kierunki kompozycyjne
Budynek został zlokalizowany prostopadle do linii brzegowej, by wzmocnić główną oś widokową, biegnącą od miasta ku wodzie. W ten sposób muzeum nie tylko zamyka perspektywę ulicy Portowej – głównej arterii dojścia – ale także tworzy dominantę przestrzenną całego nabrzeża. Kompozycja budynku opiera się na podziale na trzy klarowne segmenty, które wzajemnie się uzupełniają i tworzą jedną całość. Pierwszy z nich to część wystawiennicza – archetypiczna forma z czarną elewacją z pionowo ułożonego drewna i klasycznym dwuspadowym dachem. Jej konstrukcja oparta została na systemie kratownic eliminujących podpory pośrednie, co umożliwia swobodne kształtowanie wnętrza i dużą elastyczność ekspozycyjną. Drugi segment to transparentny łącznik – przeszklona strefa wejściowa zaprojektowana w systemie słupowo-ryglowym. To lekka i otwarta część, akcentująca dostępność oraz zapraszająca użytkowników do środka. Trzeci segment, o współczesnym charakterze, to bryła pokryta perforowaną blachą stylizowaną na rybie łuski oraz zielonym dachem pełniącym funkcję retencyjną i biologiczną. Perforacje stają się bardziej ażurowe w miejscach przeszkleń, a podwójna elewacja poprawia wentylację i chroni izolację termiczną.
elewacje
© Dominika Buda
masterplan i przestrzeń publiczna
Projekt traktuje muzeum jako część szerszego założenia urbanistycznego. Oś kompozycyjna prowadzi od panoramicznego przeszklenia, przez ogród i przestrzeń rekreacyjną, aż po zadaszoną przystań na wodzie. Wzdłuż tego przebiegu zaprojektowano instalację artystyczną w formie masztów, przywołującą skojarzenia z żaglami i kierującą wzrok ku wodzie. Tereny zielone zostały częściowo zagłębione względem poziomu miasta, a ich przestrzenna struktura bazuje na platformach spacerowych z drewna, które umożliwiają wypoczynek i integrację. Projekt przewiduje także lokalizację dodatkowych obiektów – wypożyczalni sprzętu wodnego, beach baru, hotelu i usług towarzyszących – przy zachowaniu nadrzędnej zasady otwarć widokowych na Zalew.
wizualizacja
© Dominika Buda
zrównoważone podejście i dostępność
Projekt spełnia wymogi dostępności i zrównoważonego projektowania. Zastosowano bezprogowe wejścia, łagodne pochylnie i przyjazne dla wszystkich rozwiązania przestrzenne. Użyte materiały – drewno, stal i perforowana blacha – zapewniają trwałość, odporność na warunki atmosferyczne i estetykę odpowiadającą portowemu charakterowi miejsca. Zieleń dachowa nie tylko wpływa na bilans wodny, ale i wpisuje budynek w krajobraz nabrzeża, integrując go z otoczeniem.
wizualizacja
© Dominika Buda
Praca Dominiki Budy to propozycja, która odpowiada na potrzeby miejsca, ludzi i środowiska. Jury konkursowe doceniło czytelność koncepcji, wysoką kulturę przestrzenną i umiejętne połączenie architektury z krajobrazem. To muzeum nie tylko opowiada historię rybołówstwa, ale samo staje się nową narracją przestrzeni – spokojną, otwartą i pełną symbolicznych odniesień.
