Projekt „CELL U LOO” autorstwa Julii Stępskiej powstał jako reakcja na brak dostępu do bezpiecznej infrastruktury sanitarnej w wiejskich regionach Bangladeszu. W wielu miejscach podstawowe potrzeby higieniczne wciąż nie są spełnione — prowizoryczne toalety, brak prywatności oraz ograniczony dostęp do czystej wody prowadzą do chorób, wykluczenia społecznego i realnego zagrożenia, szczególnie dla kobiet i dzieci. Architektka proponuje rozwiązanie, które wykracza poza funkcję użytkową, tworząc przestrzeń wspierającą zdrowie, bezpieczeństwo i relacje społeczne.
aksonometria
© Julia Stępska
architektura inspirowana naturą
Koncepcja projektu opiera się na metaforze komórki roślinnej. Całe założenie funkcjonuje jak organizm, a poszczególne moduły – „cells” – odpowiadają różnym funkcjom, podobnie jak organella. Centralna przestrzeń wspólna, pełniąca rolę „jądra”, integruje społeczność i staje się miejscem spotkań, odpoczynku oraz modlitwy. To właśnie tutaj koncentruje się życie społeczne, budując poczucie wspólnoty.
Strefy sanitarne – toalety i miejsca do mycia – zaprojektowano z naciskiem na prywatność i bezpieczeństwo użytkowniczek i użytkowników, co ma kluczowe znaczenie w lokalnym kontekście. Dostęp do godnych warunków higienicznych ogranicza ryzyko chorób i przeciwdziała wykluczeniu.
przekrój
© Julia Stępska
zrównoważenie i prostota jako fundament
Projekt wykorzystuje naturalne zasoby i lokalne warunki klimatyczne. Systemy zbierania wody deszczowej, naturalna wentylacja i odpowiednie doświetlenie odpowiadają za samowystarczalność i niskie koszty eksploatacji. Elementy te pełnią funkcję analogiczną do chloroplastów — podtrzymują życie całego „organizmu”.
Materiały takie jak bambus i drewno zapewniają trwałość, a jednocześnie umożliwiają łatwą budowę i naprawę przez lokalną społeczność. Architektura nie narzuca się technologicznie — przeciwnie, jest dostępna, zrozumiała i możliwa do wdrożenia w różnych warunkach.
rzut
© Julia Stępska
bezpieczeństwo w zmiennym klimacie
Budynki zostały wyniesione ponad poziom gruntu, co chroni je przed zalaniami podczas monsunu. Otwarty i czytelny układ przestrzenny zwiększa poczucie bezpieczeństwa oraz ułatwia orientację. Pomiędzy modułami powstają półotwarte przestrzenie, które sprzyjają edukacji higienicznej i codziennym interakcjom społecznym.
CELL U LOO to projekt niskobudżetowy i skalowalny — może być łatwo powielany i rozwijany w zależności od potrzeb. Pokazuje, że niewielka interwencja architektoniczna może realnie poprawić jakość życia, czyniąc higienę podstawowym prawem, a nie przywilejem.
modeularność
© Julia Stępska
Projekt Julii Stępskiej został nagrodzony i zakwalifikowany do finału międzynarodowego konkursu Little Big Loo 2025, organizowanego przez Volume Zero Competitions, co potwierdza jego znaczenie w globalnej dyskusji o architekturze społecznie zaangażowanej.
