Projekt autorstwa Bartłomieja Jeziorskiego podejmuje jeden z kluczowych problemów współczesnej urbanistyki — jak kształtować przestrzenie publiczne w obliczu zmian klimatu, jednocześnie poprawiając jakość życia mieszkańców. Punktem wyjścia stała się Łódź, a szczególnie obszar Nowego Centrum Łodzi, który mimo intensywnego rozwoju inwestycyjnego wciąż wymaga lepszej adaptacji do ekstremalnych zjawisk pogodowych. Praca, przygotowana pod kierunkiem dr Sylwii Krzysztofik, wpisuje się w nurt projektowania odpornościowego, w którym przestrzeń publiczna przestaje być wyłącznie estetycznym tłem, a staje się aktywnym narzędziem regulacji mikroklimatu i poprawy warunków środowiskowych.
analiza historyczna
© Bartłomiej Jeziorski
zamiast betonu – retencja, zieleń i cień
Jednym z głównych założeń projektu jest rozszczelnienie nawierzchni miejskich. Wprowadzenie materiałów przepuszczalnych — takich jak ażurowe płyty, bruk ekologiczny czy ścieżki żwirowe — pozwala na skuteczne zarządzanie wodą opadową, ograniczenie podtopień oraz redukcję efektu miejskiej wyspy ciepła.
Równolegle zaprojektowano rozbudowany system zielonej infrastruktury, obejmujący m.in. zielone torowiska tramwajowe, zielone ściany oraz nasadzenia drzew o funkcji zarówno estetycznej, jak i klimatycznej. Szczególną rolę odgrywają gatunki odporne na zmienne warunki pogodowe, które zapewniają trwałość i efektywność całego systemu.
analiza funkcji terenu
© Bartłomiej Jeziorski
przestrzeń dla ludzi i natury
Projekt nie ogranicza się do aspektów środowiskowych — równie istotna jest integracja społeczna i wielofunkcyjność przestrzeni. W Nowym Centrum Łodzi przewidziano m.in. park dla psów, boiska miejskie, place zabaw oraz strefy rekreacyjne dostosowane do różnych grup wiekowych.
Ważnym elementem jest także Plac Sołacińskiego, gdzie zaprojektowano naturalistyczne nasadzenia drzew oraz fontannę posadzkową, pełniącą funkcję zarówno rekreacyjną, jak i mikroklimatyczną. Z kolei teren za EC1 przekształcono w strefę wyciszenia z sadzawką wodną i pomostami spacerowymi — miejsce kontaktu z naturą w środku miasta.
analiza zieleni
© Bartłomiej Jeziorski
nowa logika mobilności i przestrzeni
Projekt zakłada również przekształcenie układu komunikacyjnego, w tym reorganizację Alei Rodziny Scheiblerów. Ograniczenie przestrzeni dla samochodów pozwoliło odzyskać teren pod zielony taras widokowy, zintegrowany z ruchem pieszym i przestrzenią publiczną. Całość uzupełniają szpalery drzew, elementy małej architektury oraz zadaszone wiaty, które tworzą spójny i czytelny system przestrzenny, zgodny z miejskim katalogiem mebli.
Koncepcja Nowego Centrum Łodzi stanowi przykład wdrożenia podejścia Nature-Based Solutions, łączącego rozwiązania przyrodnicze z projektowaniem urbanistycznym. To modelowe podejście do tworzenia przestrzeni odpornych, funkcjonalnych i estetycznych, które mogą stać się inspiracją dla innych miast.
model
© Bartłomiej Jeziorski
Projekt został doceniony w konkursie Dyplom Inżynierski Roku SARP (oddział Łódź), zdobywając nagrodę w kategorii „Praca o Łodzi” oraz wyróżnienie w kategorii Urbanistyka, co potwierdza jego wysoką wartość merytoryczną i projektową.
