Praca zgłoszona na konkurs
„Najlepszy Dyplom Architektura”
Przedmiotem opracowania jest projekt szkoły muzycznej II stopnia na Wyspie Jaskółczej w Szczecinie — miejscu, które łączy historię z potencjałem współczesnych technologii. Wyspa, niegdyś przemysłowe serce miasta, dziś pozostaje zaniedbana i zapomniana. Projekt zakłada przywrócenie jej wartości poprzez stworzenie budynku pełniącego funkcję edukacyjną, kulturalną i społeczną. Szkoła muzyczna ma stać się nowym punktem orientacyjnym na mapie Szczecina, atraktorem miejskim i katalizatorem rewitalizacji obszaru zwanego Szczecińską Wenecją.
wizualizacja
© Jakub Kołomański
Program budynku jest zróżnicowany i odpowiada na rytm życia miasta. W godzinach popołudniowych dominują funkcje dydaktyczne związane z nauką gry na instrumentach. W pozostałych porach dnia obiekt pełni rolę otwartej przestrzeni miejskiej — kawiarni z widokiem na Odrę i katedrę św. Jakuba, audioteki czy przestrzeni wystawowej. Całość dopełniają ogrody tematyczne inspirowane tempami muzycznymi, które zachęcają do spędzania czasu na wyspie także poza murami szkoły.
Kluczowym wyzwaniem projektowym była akustyka — zarówno w kontekście zewnętrznym (bliskość torów kolejowych), jak i wewnętrznym (zróżnicowane wymagania przestrzeni muzycznych). Aby sprostać tym zadaniom, sięgnąłem po narzędzia architektury parametrycznej i podejście data-oriented design. Zastosowałem algorytmy genetyczne, które w procesie iteracyjnym analizowały parametry akustyczne i geometryczne pomieszczeń, generując ich zoptymalizowane formy.
W salach ćwiczeniowych proces „form-finding” pozwolił wypracować układ tubusów o zaokrąglonych narożach, które redukują fale stojące i równomiernie rozpraszają dźwięk. Każdy moduł został zaprojektowany jako niezależny prefabrykat, łączący wysoką izolacyjność akustyczną z lekkością konstrukcji. To rozwiązanie łączy precyzję obliczeń komputerowych z logiką produkcji przemysłowej.
kształtowanie i optymalizacja bryły
© Jakub Kołomański
Podobne podejście zastosowano przy projektowaniu sali koncertowej — serca całego założenia. Jej organiczna forma, inspirowana falami Odry, powstała dzięki symulacjom komputerowym, które analizowały czas pogłosu (RT60), kierunki rozchodzenia się fal akustycznych oraz równomierność rozproszenia dźwięku. Parametryczna geometria przestrzeni, oparta na płynnych liniach i miękkich przejściach, nie tylko spełnia najwyższe standardy akustyczne, ale również nadaje sali rzeźbiarski i emocjonalny charakter, czyniąc z niej architektoniczną interpretację muzyki.
przekrój
© Jakub Kołomański
Architektura budynku została ukształtowana w duchu dualizmu — od strony historycznej Wenecji Szczecińskiej dominuje ceglana faktura i masywność formy, podczas gdy od strony wschodniej eksponowane są nowoczesne tubusy sal ćwiczeniowych — szczere odzwierciedlenie zaawansowanych procesów projektowych. Podwójna skóra elewacji, będąca jednocześnie buforem termicznym i akustycznym, stanowi kolejne narzędzie łączące tradycję z innowacją.
aksonometria tub
© Jakub Kołomański
Projekt nie ogranicza się jednak wyłącznie do aspektów architektonicznych. Jego celem jest również wypełnienie luki w infrastrukturze muzycznej Szczecina, miasta o wysokim zapotrzebowaniu na edukację artystyczną. Zapewniając przestrzeń zarówno dla nauki, jak i dla kultury dostępnej szerokiemu gronu odbiorców, obiekt staje się miejscem aktywnym przez cały rok.
rzut parteru
© Jakub Kołomański
Szkoła muzyczna na Wyspie Jaskółczej to przykład projektowania opartego na danych, w którym technologia i nauka wspierają kreację architektoniczną. Algorytmy genetyczne, narzędzia parametryczne i symulacje komputerowe stały się integralną częścią procesu twórczego, pozwalając na precyzyjne dostosowanie przestrzeni do wymagań akustycznych, a jednocześnie na wykreowanie nowej, symbolicznej jakości w tkance miejskiej Szczecina.
Jakub KOŁOMAŃSKI
Ilustracje © Autor
