Praca zgłoszona na konkurs
„Najlepszy Dyplom Architektura”
e.Koszary to projekt wykonany w ramach pracy dyplomowej magisterskiej, obejmuje zespół trzech budynków mieszkalno-usługowych, o charakterze proekologicznym, zlokalizowany między ulicą Ułańską a Grunwaldzką w Poznaniu.
wizualizacja od strony ulicy Ułańskiej
© Antoni Foltyn
Kompleks ten został stworzony na bazie przeprowadzonych analiz i symulacji środowiskowych, stanowiących główną podstawę do kształtowania jego formy. Było to możliwe dzięki elementom programowania wizualnego i stworzonym samodzielnie algorytmom w programie Grasshopper. Łącznie w ramach projektu zaprojektowano 169 mieszkań o łącznej powierzchni użytkowej wynoszącej 8 097,14 m².
schemat powstania założenia
© Antoni Foltyn
Nazwa opracowania jest zestawieniem słów „eko”, wskazując na charakter projektu, oraz „Koszary” — ze względu na lokalizację na terenie dawnych koszar kawaleryjskich. Wybór tematu pracy dyplomowej podyktowany był chęcią poszerzania wiedzy na tematy związane z budownictwem prośrodowiskowym, a także możliwością wsparcia procesu projektowego nowymi technologiami. W projektowaniu umożliwiają one optymalizowanie budynku między innymi pod kątem jego usytuowania, kształtu, a co za tym idzie wpływu na środowisko
oraz przyszłych użytkowników.
aksonometria założenia
© Antoni Foltyn
Wykorzystanie wyżej wymienionych zagadnień w kontekście projektowania zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej wydaje się wyzwaniem, z którym współcześni architekci będą musieli mierzyć się coraz częściej, nie tylko ze względu na znacznie bardziej rygorystyczne wymagania prawne, ale także konieczność racjonalnego gospodarowania zasobami środowiska naturalnego, które stanowi istotny problem współczesnego budownictwa, w dobie trwającego kryzysu klimatycznego.
Pierwszym etapem pracy było dokładne przeanalizowanie podstawowych uwarunkowań terenu, istniejących już koncepcji dotyczących działki i zapisów obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Pozwoliło to na określenie parametrów wyjściowych, potrzebnych na cele opracowania odpowiednich algorytmów służących do przeprowadzenia działań symulacyjnych i optymalizacyjnych.
optymalizacja wielokryterialna
© Antoni Foltyn
Następnie wyniki analiz były weryfikowane i dopasowywane do potrzeb wynikających z funkcji projektowanych budynków oraz zapisów planistycznych, aby w rezultacie projekt oferował nie tylko rozwiązania ekologiczne, ale także komfortową i ergonomiczną przestrzeń, zapewniającą optymalne warunki użytkowe.
Punktem wyjściowym w poszukiwaniu najkorzystniejszego rozmieszczenia budynków na działce i ich proporcji było przeprowadzenie optymalizacji wielokryterialnej. W tym celu stworzony został algorytm, którego zadaniem było znalezienie budynków najlepiej nasłonecznionych, przy jednocześnie najniższym współczynniku A/V projektowanych kubatur.
optymalizacja rozmieszczenia balkonów
© Antoni Foltyn
Po uzyskaniu wyników dotyczących optymalnego rozmieszczenia budynków na działce ich proporcji oraz wysokości ponownie została przeprowadzona analiza nasłonecznienia. Tym razem miała ona na celu ustalenie, w jaki sposób promienie słoneczne padają na poszczególne części budynku i czy zapewniają wystarczającą, wymaganą ustawowo ilość naturalnego światła wewnątrz pomieszczeń.
Następnie przeprowadzono symulacje potencjalnych zysków ciepła z promieniowania słonecznego, symulacje rozmieszczenia balkonów na elewacjach w optymalny sposób, a także analizę nasłonecznienia części półpublicznej, która zdeterminowała układ traktów pieszo- rowerowych.
wizualizacja przestrzeni wspólnej
© Antoni Foltyn
W celu wzbogacenia i uatrakcyjnienia projektowanych obiektów, przy zachowaniu wypracowanych rozwiązań, zdecydowano się na dodanie drewnianych ram wysuniętych przed elewacje. Ich forma stanowi estetyczne odniesienie do konstrukcji szachulcowej, zachowanego historycznego budynku szwadronowego, przy okazji zapewniając mieszkańcom większą prywatność, a także umożliwiając wprowadzenie na zieleni na elewacje.
Proponowana estetyka miała za zadanie stworzyć ramę dla istniejącej historycznej zabudowy i nadanie nowego, wyjątkowego charakteru dzielnicy. Poprzez harmonijną integrację z otoczeniem oraz wykorzystanie kolorów i materiałów odwołujących się do elewacji dawnych budynków koszarowych, kompleks budynków tworzy spójną kompozycję, która wzbogaca i uzupełnia lokalny kontekst urbanistyczny. Dodatkowo zieleń umieszczona na elewacjach wprowadza naturalny element i harmonijnie współgra z otaczającą przyrodą, tworząc przyjazne środowisko dla mieszkańców.
Antoni FOLTYN
Ilustracje © Autor
