7 sierpnia 2026 roku, w wieku 71 lat, zmarł profesor Paweł Kirschke, architekt, badacz i specjalista w zakresie zabytków architektury, przez lata związany z Wydziałem Architektury Politechniki Wrocławskiej.
Paweł Kirschke związany był z wrocławskim Wydziałem Architektury od 1974 roku, gdy rozpoczął studia na Politechnice. W latach 80. zaczął pracę naukową i dydaktyczną na Wydziale, w 1993 roku obronił pracę doktorską poświęconą architekturze wrocławskich domów towarowych i handlowych, habilitował się w 2016 roku pracą „Teoria i praktyka w rewaloryzacji komercyjnych obiektów użyteczności publicznej we Wrocławiu”.
Przez lata kierował Zakładem Architektury Obiektów Społeczno-Usługowych, a także Katedrą Architektury Użyteczności Publicznej, Podstaw Projektowania i Kształtowania Środowiska. Był promotorem 260 prac magisterskich, 55 prac inżynierskich oraz trzech ukończonych rozpraw doktorskich.
Łączył pracę naukową z praktyką projektową. We współpracy z żoną, Krystyną Kirschke, od 1992 roku prowadził biuro Kirschke Pracownia Projektowa. Pracował w zespole Maćków Pracownia Projektowa podczas rewaloryzacji i rozbudowy kultowego domu handlowego Renoma we Wrocławiu.
dom handlowy Renoma we Wrocławiu
fot.: Barbara Maliszewska | Wikimedia Commons © CC BY-SA 3.0 pl
Współpracę z Pawłem i jego żoną Krystyną rozpoczęliśmy w roku 1995 od pierwszych niewielkich projektów rysowanych jeszcze ręcznie. Bodajże w 1998 pomagaliśmy w inwentaryzacji Domu Handlowego Feniks na wrocławskim Rynku i ta kilkumiesięczna kooperacja zbudowała nasze zawodowe relacje na kolejne trzy dekady. Kiedy już samodzielnie otrzymaliśmy różne, drobne zlecenia, nasz pierwszy telefon zawsze kierowaliśmy do Pawła. Wiedzieliśmy, że mimo rozmaitych obowiązków, zawsze znajdzie czas i uwagę, aby nas wesprzeć w tych początkowych, dość zuchwałych zleceniach. Tak zaczęła się ta nasza niezwykła, zawodowa przygoda znaczona kolejnymi realizacjami i zwieńczona zrewitalizowaną w roku 2009 Renomą. Odszedł nasz Mistrz i Mentor, ale nade wszystko pełen empatii i ciepła Przyjaciel pracowni
— piszą architekci z zespołu Maćków Pracownia Projektowa.
Opracowywał między innymi ekspertyzy i wytyczne w projekcie remontu Dworca Głównego we Wrocławiu (proj.: Grupa 5 Architekci), a także był konsultantem konserwatorskim w podczas adaptacji budynku danej piekarni na dom studencki BaseCamp (proj.: Grupa 5 Architekci).
Dworzec Główny we Wrocławiu
fot.: Jednozgloskowiec | Wikimedia Commons © CC BY-SA 3.0
Wykłady Pawła nigdy nie były oderwane od rzeczywistości — opierał je na konkretnych budynkach, prowadzonych badaniach, decyzjach projektowych i doświadczeniach zdobytych podczas realizacji. Pokazywał studentom nie tylko końcowy efekt, ale również drogę prowadzącą od rozpoznania problemu do odpowiedzialnego rozwiązania. [...] Jako koleżanki i koledzy zapamiętamy Pawła jako dobrego towarzysza, mądrego szefa i uważnego mentora. Wspierał nas w rozwoju i pomagał w trudnych sytuacjach — zawsze subtelnie i z szacunkiem dla zdania oraz potrzeb drugiego człowieka. Potrafił dostrzec potencjał młodszych pracowników i zachęcał ich do podejmowania nowych wyzwań, ról i odpowiedzialności. Dzielił się doświadczeniem, mądrze doradzał i mobilizował do pracy, pozostawiając jednocześnie przestrzeń na samodzielne decyzje i własną drogę. Nie zabiegał o to, by być na pierwszym planie — potrafił pozostać w tle i z życzliwością cieszyć się z rozwoju oraz sukcesów innych. Robił to z właściwą sobie skromnością, spokojem i klasą
— wspomina architekta społeczność Wydziału Architektury Politechniki Wrocławskiej.
Ceremonia pogrzebowa odbyła się 18 sierpnia 2026 roku w kaplicy na Cmentarzu Osobowickim we Wrocławiu.



































