Czy współczesny biurowiec może być czymś więcej niż miejscem, do którego przychodzi się wyłącznie pracować? Projekt koncepcyjny budynku biurowo-usługowego w Wilanowie autorstwa Zuzanny Mazurek, studentki III roku architektury w Akademii Techniczno-Artystycznej Nauk Stosowanych w Warszawie, pokazuje, jak połączenie funkcji biurowych, usługowych, przestrzeni wspólnych i zieleni może stworzyć bardziej przyjazne środowisko pracy. Projekt powstał w ramach przedmiotu „Projektowanie architektoniczne – Miejsca Pracy”, prowadzonego przez mgr. inż. arch. Piotra Gastmana.
budynek wpisany w miejski kontekst
Projektowany obiekt zlokalizowano przy skrzyżowaniu ulic Branickiego i Przyczółkowej w Warszawie. Założenie obejmuje pięć kondygnacji nadziemnych oraz garaż podziemny. Już na poziomie parteru budynek otwiera się na miejskie otoczenie. Znalazły się tutaj lokale handlowo-usługowe, dzięki czemu obiekt nie funkcjonuje jako zamknięta struktura przeznaczona wyłącznie dla pracowników biur.
Wyższe kondygnacje zajmują przestrzenie biurowe zaprojektowane z myślą o różnorodnych sposobach pracy. Zamiast jednego, powtarzalnego modelu organizacji przestrzeni przewidziano zarówno powierzchnie typu open space, jak i mniejsze, zamknięte gabinety oraz sale konferencyjne. Uzupełnieniem programu są kuchnie i chill roomy, które tworzą miejsca przeznaczone na odpoczynek, rozmowę i mniej formalne spotkania.
schemat
© Zuzanna Mazurek
dziedziniec jako centrum założenia
Jednym z najważniejszych elementów koncepcji jest wewnętrzny dziedziniec, wokół którego została ukształtowana bryła budynku. To właśnie tutaj koncentruje się życie całego założenia. Przestrzeń może być wykorzystywana zarówno przez pracowników biur, jak i użytkowników części usługowej.
Dziedziniec pełni kilka funkcji jednocześnie. Jest miejscem odpoczynku, spotkań i codziennej komunikacji, ale także przestrzenią, która pozwala wprowadzić do środka budynku więcej światła i zieleni. Dzięki niemu poszczególne części obiektu pozostają ze sobą wizualnie powiązane, a użytkownicy nie są całkowicie odseparowani od otoczenia.
Ważnym elementem kompozycji jest również wycięcie narożnika budynku, w którym zaprojektowano główne wejście. Powstały w ten sposób plac wejściowy tworzy czytelną strefę przejściową pomiędzy ulicą a wnętrzem założenia. Jednocześnie kieruje ruch pieszy w stronę dziedzińca i porządkuje sposób wejścia do budynku.
elewacje
© Zuzanna Mazurek
kaskadowa bryła i zielone tarasy
Forma obiektu została zbudowana poprzez kaskadowe cofnięcia kolejnych kondygnacji. Zabieg ten pozwolił nie tylko zróżnicować sylwetę budynku, ale przede wszystkim stworzyć kolejne tarasy. Ich powierzchnie zostały uzupełnione zielenią, dzięki czemu roślinność pojawia się na różnych poziomach obiektu.
Tarasy mogą pełnić funkcję dodatkowych miejsc odpoczynku, ale również przestrzeni do mniej formalnej pracy. Współczesne środowisko biurowe coraz częściej wymaga bowiem możliwości zmiany sposobu korzystania z przestrzeni w zależności od wykonywanego zadania. Praca przy biurku, spotkanie, rozmowa czy chwila odpoczynku nie muszą odbywać się w jednym, ściśle określonym miejscu.
W projekcie Zuzanny Mazurek zieleń staje się więc nie tylko elementem dekoracyjnym. Wpisano ją w strukturę budynku, dzięki czemu wpływa zarówno na jego wygląd, jak i sposób użytkowania.
elewacja między światłem a ochroną przed słońcem
Elewację zaprojektowano jako zestawienie dużych przeszkleń, poziomych tarasów oraz pionowych lameli. Przeszklenia zapewniają dostęp światła dziennego do przestrzeni pracy, natomiast lamele pełnią dodatkowo funkcję ochrony przed nadmiernym nasłonecznieniem.
Istotny jest również kontrast pomiędzy pionowymi i poziomymi elementami fasady. Pionowy rytm lameli zestawiono z poziomymi liniami tarasów, dzięki czemu budynek zyskuje bardziej dynamiczny charakter. Jednocześnie rozwiązanie pozostaje podporządkowane funkcji – elementy elewacji nie są wyłącznie zabiegiem formalnym, ale odpowiadają na konkretne potrzeby użytkowników.
Duże przeszklenia pozwalają na kontakt wnętrz z otoczeniem, a obecność tarasów i zieleni łagodzi bardziej biurowy charakter obiektu. W efekcie powstaje architektura, która próbuje połączyć wymagania środowiska pracy z potrzebą kontaktu z przestrzenią zewnętrzną.
widok od dziedzińca
© Zuzanna Mazurek
elastyczne miejsce pracy
Wnętrza biurowe zaprojektowano jako elastyczny system przestrzeni, który może odpowiadać na różne modele organizacji pracy. Obok otwartych powierzchni znalazły się sale konferencyjne oraz biura zamknięte o zróżnicowanej wielkości – od jednoosobowych gabinetów po pomieszczenia przeznaczone dla kilku osób.
Takie rozwiązanie pozwala użytkownikom wybierać przestrzeń w zależności od charakteru wykonywanego zadania. Innego miejsca wymaga indywidualna praca wymagająca koncentracji, innego spotkanie zespołu, a jeszcze innego rozmowa czy wspólna praca projektowa.
Program uzupełniają kuchnie i chill roomy, które zostały potraktowane jako pełnoprawne elementy środowiska pracy. Nie są jedynie zapleczem funkcjonalnym, ale miejscami sprzyjającymi odpoczynkowi i nieformalnym kontaktom pomiędzy użytkownikami budynku.
widok od ulicy Branickiego
© Zuzanna Mazurek
architektura podporządkowana człowiekowi
Projekt Zuzanny Mazurek opiera się na założeniu, że budynek biurowy powinien odpowiadać nie tylko na wymagania funkcjonalne, ale również na potrzeby osób, które spędzają w nim znaczną część dnia. Przestrzeń pracy zostaje tutaj połączona z miejscami spotkań, odpoczynku i kontaktu z zielenią.
Istotną rolę odgrywa również sposób kształtowania bryły. Dziedziniec, cofnięte kondygnacje i tarasy tworzą system przestrzeni, który pozwala przełamać typowy schemat zamkniętego biurowca. Budynek pozostaje związany z ulicą poprzez funkcję usługową, a jednocześnie jego wnętrze tworzy bardziej kameralną przestrzeń wspólną.
Jak podkreśla prowadzący, projekt jest efektem konsekwentnie rozwijanego procesu projektowego. Kolejne decyzje wynikały z analizy wcześniejszych założeń, uwag prowadzącego oraz poszukiwania coraz lepszych rozwiązań. Na szczególną uwagę zasługują otwartość studentki na sugestie, zaangażowanie i umiejętność przekładania uwag na konkretne decyzje projektowe.
widok od wnętrza
© Zuzanna Mazurek
„Projekt koncepcyjny budynku biurowego w Wilanowie” pokazuje tym samym podejście, w którym forma, funkcja i jakość przestrzeni pozostają ze sobą ściśle powiązane. Zamiast traktować biurowiec jako pojedynczy obiekt o określonej funkcji, projekt buduje wokół niego środowisko, w którym praca może przenikać się z odpoczynkiem, spotkaniami i kontaktem z zielenią.
