Architecture & culture
Architecture of cultural spaces is referred to as public facilities for meeting the needs in culture, covering all its fields, such as art, music, literature, cinematography, theater, etc.
what is the architecture of cultural spaces?
This is public facilities for meeting the needs in the field of culture, covering all its fields, such as art, music, literature, cinematography, theater, etc.
examples of architecture of cultural spaces
Institutions through which cultural activities are carried out, requiring adequate infrastructure, are primarily museums & galleries, libraries & media centers and any other cultural centers, including places where performing arts - community centers, opera houses, philharmonic halls, theaters, cinemas, and also amphitheaters and festival complexes.
categories of objects of architecture of cultural spaces (criterion of time of construction)
Buildings serving as edifices of cultural institutions are monuments adapted for these purposes, objects and spaces modernized or contemporary realizations from scratch. As late as the twentieth century, there seemed to be a prevailing tendency to locate museums, opera houses and philharmonics and theaters in historical interiors, which in popular opinion was associated with prestige and esteem. However, with time, the trend began to fade and was maintained only selectively, as a result of concern for the stylistic consistency of the building with the nature of the exhibitions and repertoire presented in it. The widespread resonance of the success of such projects as the revitalization of Rotterdam and the Guggenheim Museum in Bilbao has encouraged experimentation with form and mass, especially since creativity and innovation are by no means doomed in advance to collide with the Vitruvian triad, but can successfully with it coexist.
Purpose and goals of architecture of cultural spaces
The overriding function of this type of architecture - since its inception - has been to provide access to culture for its users. Since the second half of the last century, the social aspect has begun to receive attention - while earlier it was not controversial when participation in culture bore the hallmarks of elitism, after the indicated caesura one can clearly observe the desire to make the objects of architecture of cultural spaces as inclusive as possible and accessible to all, regardless of the rung of the stratification ladder occupied or biological limitations of the organism (for example, dysfunctions of the organs of movement or sight). In addition, we should note the manifestations of adaptation mechanisms of the architecture of cultural spaces to the lifestyle of modern societies, for example, public libraries in shopping centers. In Poland, the first such facility was established in 2006 in Olsztyn, and then in Wrzeszcz and in Gliwice.
Another challenge (that this kind of architecture is currently facing) is the ability to blend into the fabric of the smart city.
Nasze życie zawodowe jest wpisane w transformację zawodu Architekta w Polsce. Ale tak w zasadzie to nic w naszej pracy i podejściu do zawodu się nie zmienia. Dalej sami projektujemy, rysujemy detale, nocami siedzimy nad konkursami, a na ostatnią chwilę kleimy plansze i na sygnale zawozimy je do organizatora. Tylko miarą upływającego czasu jest powiększająca się różnica wieku między nami a naszymi pracownikami. Kiedyś byli to bez mała rówieśnicy, dziś rówieśnicy naszych dzieci, ale może w tym jest sposób na pozostanie wiecznie młodymi duchem architektami
Jako przedstawiciele pokolenia rozpoczynającego pracę w okresie przełomu staliśmy się, w dużej mierze, beneficjentami otwarcia zawodu i przywrócenia mu przerwanej przez lata PRL-u pozycji. Mieliśmy poczucie uczestniczenia w czymś przełomowym, niezależnie od indywidualnego wymiaru zawodowego. Ten nastrój był zresztą wszechobecny w wielu innych dziedzinach życia. Szkoda, że tak szybko skończył się w wymiarze społecznym.
Te pionierskie początki w małym garażu na Żoliborzu będziemy zawsze mile wspominać. Wtedy powstały pierwsze projekty, konkursy, mozolnie zaczęła się krystalizować filozofia projektowa oraz struktury organizacyjne firmy.
Był to, co dziś jest trudne do wyobrażenia, czas przed-komputerowy, czas pracy ołówkiem, kredką, rapidografem, zapachu kalki, pierwszych fascynacji kserografem i faksem. Niewiarygodnie jak przez ten czas zmienił się warsztat architekta i standardy pracy. Pracownia architekta jest dziś zupełnie innym miejscem, inaczej pachnie, wygląda. Dalej jednak rysunek, myślenie kreską oraz konkurs jako forma wypowiedzi i zdobywania zleceń to podstawa naszej działalności. Staramy się nie ulegać fascynacji technologicznej, redukując ją do niezbędnego minimum, uważając, że architektura powstaje w głowie i niesie głębszy przekaz, niż fajerwerki wizualizacji, pokazujące w większości oszałamiające możliwości komputerowe przy całkowitym braku głębszych treści.
Jesteśmy, jak ktoś powiedział, „zwierzętami konkursowymi”, bez konkursów nie potrafimy żyć, a praca nad nimi jest, sama w sobie, przyjemnością, wyzwalającą potrzebną dawkę adrenaliny. Uważamy, że niezależnie od ostatecznych rozstrzygnięć każdy konkurs to nowe bezcenne doświadczenie, konieczność intelektualnego wysiłku, a także pouczająca konfrontacja ze sposobem myślenia konkurentów. Każda nieprzespana noc konkursowa, z perspektywy czasu tworzy wspomnienia. Z perspektywy dwudziestu lat liczba ponad stu konkursów, w które się zaangażowaliśmy jest szokująca. Nasze najlepsze realizacje są wynikiem wygranych konkursów. A te wygrane i niezrealizowane przyczyniły się do uzyskania innych ważnych kontraktów.
Kolejne żoliborskie siedziby na ulicach Tucholskiej i Mickiewicza, towarzyszyły nam przez kolejne lata rozwoju pracowni. Kształtowały wizerunek BIM.
