Budynek, który stanowi most — dosłownie i metaforycznie. Projekt hospicjum dla osób nieuleczanie chorych stworzony przez członków Pokolenia Nowych Pomysłów — koła projektowego na Akademia Techniczno-Artystyczna Nauk Stosowanych w Warszawie (ATA) to budynek na rzece, z którego korzystać mogą nie tylko pacjenci, ale wszyscy mieszkańcy miasta.
Projekt zrealizowany został w ramach konkursu „Hospice – Home for the terminally ill” organizowanego przez platformę Buildner. Zadaniem uczestników było zaprojektowanie przestrzeni, której funkcja wykracza poza ściśle medyczne funkcje. Zgłaszane prace musiały być dostosowane do obsługi piętnastu gości i pięciu pracowników. Organizatorzy zachęcali do zlokalizowania prac na terenie kraju, z którego pochodzą autorzy, oraz do integrowania budynków z lokalnym kontekstem.
wizualizacja — przestrzeń wspólna
proj.: Maria Żółtowska, Alicja Pawełczyk, Martyna Tarnarzewska oraz Ewa Augustyniak
budynek, który jest mostem
Projektowany obiekt zlokalizowany został w miejscowości Śrem nad rzeką Wartą. Pełni on funkcję hospicjum, ale zawiera też przestrzeń dostępną publicznie.
sytuacja
proj.: Maria Żółtowska, Alicja Pawełczyk, Martyna Tarnarzewska oraz Ewa Augustyniak
Hospicjum położone jest na rzece tuż obok centrum miasta, blisko Promenady. W niewielkiej odległości znajduje się również Szpital Powiatowy w Śremie, czyli jednej z najstarszych polskich miejscowości, położonej około 40 km na południe od Poznania.
Bryła budynku pełni funkcje mostu nad rzeką, a jego falista linia symbolizuje zmienność i ciągłość życia. Do wejść z obu brzegów rzeki prowadzą drewniane podesty. Boczne ściany są w pełni przeszklone i z obu stron prowadzą do lobby.
diagram funkcji
proj.: Maria Żółtowska, Alicja Pawełczyk, Martyna Tarnarzewska oraz Ewa Augustyniak
Wnętrze budynku zawiera przestrzenie wspólne, pokoje dedykowane prowadzeniu terapii oraz strefy duchowe, sprzyjające refleksji. Wejście od zachodniej strony budynku otwiera się na strefę lobby i szatnię. Dalej położone są pokoje wspólne o różnej pojemności i układzie stolików, dostosowane do prowadzenia różnego typu aktywności.
masterplan
proj.: Maria Żółtowska, Alicja Pawełczyk, Martyna Tarnarzewska oraz Ewa Augustyniak
W centralnej części budynku mieści się natomiast strefa jadalniana z otwartym aneksem kuchennym. Wspólne przestrzenie dla relaksu, obok których znalazła się niewielka biblioteka, otwierają się na rzekę dzięki wysokim oknom. Gabinety terapeutyczne wydzielono po wschodniej stronie budynku, oddalonej względem wejścia prowadzącego od strony centrum miasta.
przestrzeń, którą kołyszą fale
W projekcie dominują naturalne, przyjemne materiały. Jasne drewno podłóg i mebli sprawia, że przebywanie w przestrzeni hospicjum staje się przyjemne i napawa spokojem.
przekrój A-A
proj.: Maria Żółtowska, Alicja Pawełczyk, Martyna Tarnarzewska oraz Ewa Augustyniak
Budynek stworzony jest z prefabrykowanych modułów, wykonanych z lekkiego betonu i szkła. Dzięki temu ingerencja w środowisko przy jego wykonaniu pozostaje minimalna.
Hospicjum nie tylko pełni funkcję medyczną, lecz także staje się symbolem wspólnoty i przemijania. To gest architektoniczny, który nadaje sens ostatnim chwilom życia, włączając je w rytm otaczającego świata
– dodaje autor.
Elewacja budynku utrzymana jest w rytmicznym charakterze. Lekki beton o neutralnym kolorze przerywany jest wysokimi oknami, które wpuszczają do wnętrza naturalne światło, a jednocześnie pozwalają wyjrzeć na rzekę i poczuć z nią bliski kontakt.
wizualizacja — przestrzeń wspólna
proj.: Maria Żółtowska, Alicja Pawełczyk, Martyna Tarnarzewska oraz Ewa Augustyniak
Budynek pełni jednocześnie funkcję mostu. Dach o obłym kształcie połączony jest ze schodami, które prowadzą szczyt budynku, zabezpieczony szklanymi barierami.
Na liście finalistów konkursu Hospice – Home for the Terminally Ill znalazł się również projekt „Reflections” autorstwa Mileny Pięty, Zuzanny Stanisławskiej i Sofii Dediulii. Drugie miejsce w konkursie zdobyli również Polscy studenci – Julia Pytko, Maciej Oberzig i Daniel Chiłła, autorzy projektu „Dar Czasu – Miejsce Pokoju i Godności”.
