Studenci coraz częściej oczekują od kampusów czegoś więcej niż tylko miejsc do nauki. Współczesna przestrzeń akademicka powinna sprzyjać integracji, odpoczynkowi, pracy indywidualnej i organizacji wydarzeń. Właśnie na te potrzeby odpowiada projekt inżynierski Emilii Sroki z Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu. Koncepcja zagospodarowania kampusu Politechniki Wrocławskiej z wykorzystaniem wielofunkcyjnych mebli miejskich pokazuje, że elastyczna przestrzeń może zmieniać się razem z użytkownikami.
elewacja
© Emilia Sroka
projekt poprzedzony szczegółowymi analizami
Podstawą opracowania była analiza uwarunkowań przestrzennych, funkcjonalnych i społecznych badanego obszaru. Autorka wykorzystała mapy geodezyjne, dokumenty planistyczne oraz przeprowadziła pomiary terenowe, dzięki którym zidentyfikowała najważniejsze problemy kampusu. Wśród nich znalazły się niewystarczająca ilość zieleni, mało komfortowe miejsca wypoczynku oraz ograniczona funkcjonalność przestrzeni publicznej. Inspiracją dla projektu były zarówno polskie, jak i zagraniczne realizacje wykorzystujące mobilne meble miejskie oraz zieleń, która może zmieniać swoje położenie w zależności od potrzeb użytkowników.
przestrzeń, która żyje razem z kampusem
Projekt zakłada podział placu na strefy wypoczynkowe i wydarzeniowe rozmieszczone po obu stronach przestrzeni. Wzdłuż elewacji budynku zaprojektowano mobilne ławki ze stolikami, donice z drzewami, ławki rozkładane w stoiska wydarzeniowe oraz ogrody deszczowe w donicach. Z kolei po przeciwnej stronie pojawia się zielony dach półintensywny, który nie tylko poprawia mikroklimat, ale również wydziela bardziej kameralne miejsca do odpoczynku.
przekrój
© Emilia Sroka
Najważniejszym założeniem projektu jest możliwość swobodnego przekształcania przestrzeni w zależności od organizowanych wydarzeń, liczby użytkowników czy aktualnych potrzeb społeczności akademickiej.
meble, które można przestawiać i zmieniać
Centralnym elementem koncepcji są wielofunkcyjne meble miejskie, zaprojektowane z myślą o ergonomii i mobilności. Podstawowy moduł stanowi ławka wyposażona w rozkładany stolik oraz kółka z hamulcami, dzięki którym można ją łatwo przemieszczać. Konstrukcja wykonana z anodowanego aluminium i thermodrewna sosnowego zapewnia trwałość, lekkość oraz odporność na warunki atmosferyczne.
Drugim rozwiązaniem jest ławka, która po rozłożeniu zamienia się w stoisko wydarzeniowe z modułowym zadaszeniem. Dzięki temu użytkownicy mogą organizować kiermasze, spotkania, warsztaty czy wydarzenia plenerowe bez konieczności wprowadzania dodatkowej infrastruktury.
© Emilia Sroka
zieleń, która również może się przemieszczać
Istotnym elementem projektu są mobilne donice pełniące nie tylko funkcję dekoracyjną, ale także ekologiczną. Część z nich została zaprojektowana jako ogrody deszczowe, wspierające retencję wody opadowej i poprawiające lokalny mikroklimat. Dzięki odpowiedniej konstrukcji mogą być przemieszczane przy użyciu wózka widłowego, co pozwala elastycznie aranżować przestrzeń.
Roślinność dobrano z myślą o odporności na warunki miejskie oraz wysokich walorach estetycznych. Kompozycje tworzą drzewa, byliny i trawy ozdobne utrzymane w chłodnej kolorystyce.
© Emilia Sroka
Projekt uzupełnia system oświetlenia solarnego, który nie wymaga podłączenia do sieci energetycznej. Lampy zamontowane na donicach oraz wzdłuż zielonego dachu podkreślają walory roślinności i zapewniają komfort korzystania z przestrzeni także po zachodzie słońca, jednocześnie nie ograniczając mobilności zaprojektowanych elementów.
© Emilia Sroka
Projekt Emilii Sroki pokazuje, że współczesna architektura krajobrazu coraz częściej odchodzi od sztywnych rozwiązań na rzecz przestrzeni, które mogą zmieniać się wraz z potrzebami użytkowników. Mobilne meble, zielone elementy oraz możliwość łatwej reorganizacji placu sprawiają, że kampus staje się miejscem bardziej funkcjonalnym, przyjaznym i otwartym na różnorodne aktywności. To przykład projektowania, które łączy estetykę z praktycznością i odpowiada na wyzwania nowoczesnych przestrzeni akademickich.
