Projekt semestralny „Światło Lasu” autorstwa Karoliny Jastrzębskiej z Akademii Sztuki w Szczecinie przedstawia koncepcję domu jednorodzinnego, w której naturalne światło staje się głównym narzędziem kształtowania architektury. Projekt powstał w Pracowni Interdyscyplinarnego Projektowania Architektury Wnętrz oraz Pracowni Wystawiennictwa i Nowych Technologii w Projektowaniu pod kierunkiem dr Krzysztofa Bizio oraz dr Eweliny Adam Wadas. Punktem wyjścia stała się obserwacja światła przenikającego przez las oraz próba przeniesienia tego zjawiska do architektury mieszkalnej.
koncepcja
© Karolina Jastrzębska
inspiracja światłem lasu
Inspiracją dla projektu było zjawisko promieni słonecznych przenikających pomiędzy pniami i koronami drzew. Miękkie, rozproszone światło oraz zmieniające się w ciągu dnia układy cieni stały się podstawą koncepcji architektonicznej budynku.
Efektem tych obserwacji jest system drewnianych rolet elewacyjnych pełniących funkcję ruchomego filtra światła. Ich pionowy rytm nawiązuje do struktury lasu, a możliwość przesuwania pozwala mieszkańcom świadomie regulować ilość i charakter światła wpadającego do wnętrza. Promienie słoneczne nie docierają bezpośrednio do pomieszczeń, lecz przenikają przez przesłony, tworząc dynamiczne kompozycje światła i cienia na ścianach oraz podłogach.
przekrój
© Karolina Jastrzębska
światło jako tworzywo architektury
W projekcie światło nie pełni jedynie funkcji użytkowej. Stało się podstawowym elementem organizującym przestrzeń domu.
Układ funkcjonalny został podporządkowany naturalnemu rytmowi słońca. Strefy prywatne korzystają z porannego światła, przestrzenie wspólne doświetlane są w ciągu dnia, natomiast popołudniowe promienie podkreślają relację wnętrza z otaczającym krajobrazem.
Bryła budynku oraz rozwiązania elewacyjne zaprojektowano w taki sposób, aby światło mogło swobodnie przemieszczać się we wnętrzu, modelując przestrzeń i budując jej atmosferę. W tej koncepcji światło staje się pełnoprawnym materiałem architektonicznym wpływającym na sposób odbioru domu.
rzut
© Karolina Jastrzębska
drewno jako naturalny partner światła
Dominującym materiałem zastosowanym w projekcie jest drewno pochodzące od lokalnych dostawców.
Wybrano je nie tylko ze względów ekologicznych, ale również z uwagi na jego właściwości wizualne. Naturalna faktura i ciepła kolorystyka sprawiają, że drewno pochłania oraz delikatnie rozprasza światło, wzmacniając wrażenie spokoju i bliskości natury.
Zmieniające się w ciągu dnia oświetlenie powoduje, że wnętrza nieustannie ewoluują, reagując na rytm pór dnia i roku. Dzięki temu architektura nie dominuje nad krajobrazem, lecz tworzy dla niego odpowiednią oprawę.
wizualizacja
© Karolina Jastrzębska
dom wpisany w krajobraz
Projekt został zlokalizowany w leśnym otoczeniu w rejonie Szczecina. Prosta, archetypiczna forma budynku została świadomie wpisana w istniejący krajobraz.
Dom funkcjonuje niczym rzeźba zanurzona pomiędzy drzewami, reagując na zmieniające się warunki świetlne. Granica pomiędzy wnętrzem a ogrodem została zatarta poprzez płynne połączenie przestrzeni mieszkalnej z tarasem i zielenią.
Także w strefie zewnętrznej światło pozostaje elementem kompozycji. Odpowiednio rozmieszczone przesłony, zadaszenia i roślinność umożliwiają dalsze modelowanie atmosfery przestrzeni.
wnętrze
© Karolina Jastrzębska
Projekt „Światło Lasu” pokazuje, że naturalne światło może stać się najważniejszym tworzywem architektury. Wpływa nie tylko na wygląd budynku, lecz także na układ funkcjonalny, atmosferę wnętrz i codzienne doświadczenie użytkowników. Dzięki świadomemu wykorzystaniu światła oraz drewna powstała koncepcja domu, w którym architektura pozostaje w harmonii z otaczającą przyrodą.
