Aleksandra Waluk z Akademii Sztuki w Szczecinie w swoim projekcie stworzyła wizję miejsca, które nie tylko przywraca użytkowość zdegradowanemu terenowi, ale także odbudowuje relację człowieka z naturą. SanaTerra to koncepcja rewitalizacji dawnego kamieniołomu Gródek w Jaworznie, zakładająca powstanie kompleksu wypoczynkowego, który harmonijnie integruje architekturę z otaczającym krajobrazem.
budynek główny
© Aleksandra Waluk
rewitalizacja jako proces uzdrawiania
Główna idea projektu opiera się na stworzeniu przestrzeni, która odpowiada na potrzeby współczesnych użytkowników oraz lokalnej społeczności. Sama nazwa kompleksu – SanaTerra – to połączenie łacińskich słów oznaczających uzdrowienie i ziemię, co dobrze oddaje jego charakter: to przestrzeń odnowy ciała i ducha. Projekt przewiduje rekultywację zbiornika Wydra oraz utworzenie kompleksu, który wpisuje się w idee architektury zrównoważone, organicznej i kontekstualnej.
budynek główny © Aleksandra Waluk 
architektura zanurzona w krajobrazie
Forma zabudowy w SanaTerrze bezpośrednio wynika z naturalnej rzeżby terenu. Główny budynek, zawierający restaurację, strefę SPA i siłownię, „wije się” wzdłuż brzegu, tworząc liniową strukturę wzmacniającą kontakt z taflą wody. Domki wypoczynkowe – zarówno na wodzie, jak i klifach – zaprojektowano z myślą o prywatności i wyciszeniu. Ich kolisty plan oraz minimalistyczny moduł funkcjonalny stwarzają warunki do refleksji, praktyki jogi czy medytacji.
domek modułowy © Aleksandra Waluk 
Materiały użyte w projekcie zostały dobrane z uwzględnieniem historii miejsca. Gabiony wypełnione kamieniem pokrywają elewację głównego budynku, co symbolicznie przywraca fragmenty kamieniołomu w nowej formie. Obiekty wykonano z drewna, szkła i lokalnego kamienia, podkreślając więź z kontekstem oraz dbałość o materiałowy ślad ekologiczny.
funkcje komplementarne i integracja społeczna
Projekt zakłada nie tylko wypoczynek, lecz także edukację i aktywność fizyczną. Przewidziano ścianki wspinaczkowe, tarasy widokowe, ścieżki dydaktyczne z tablicami geologicznymi oraz przestrzenie warsztatowe. Dzięki temu SanaTerra może służyć nie tylko turystom, ale także lokalnej społeczności i szkołom jako miejsce nauki i integracji.
Projekt uwzględnia również funkcje komercyjne, co wzmacnia jego możliwości samofinansowania się. Zintegrowane funkcje gastronomiczne, hotelowe i rekreacyjne tworzyą kompleks, który działa całorocznie, wzbogacając ofertę regionu.
wnętrze domku © Aleksandra Waluk 
od ruin do relacji
SanaTerra nie jest tylko projektem architektonicznym, ale ideą odbudowy relacji między człowiekiem a miejscem. Dawny kamieniołom, dotąd zdegradowany i niedostępny, odzyskuje znaczenie i zostaje przekształcony w przestrzeń gościnności i kontemplacji.
domki wypoczynkowe © Aleksandra Waluk 
Aleksandra Waluk pokazuje, że architektura może być narzędziem przemiany: estetycznej, społecznej i emocjonalnej. SanaTerra to projekt, który integruje naturę, pamięć i nowoczesną myśl o projektowaniu. To model rewitalizacji, który może stać się inspiracją dla adaptacji wielu podobnych, zapomnianych miejsc.
