Współczesne biura coraz częściej przestają być wyłącznie miejscem wykonywania obowiązków zawodowych. Rosnąca świadomość wpływu przestrzeni na zdrowie psychiczne, poziom stresu i efektywność pracy sprawia, że architektura biurowa zaczyna odpowiadać nie tylko na potrzeby funkcjonalne, ale również emocjonalne i społeczne użytkowników. Projekt Vladyslavy Vambol z Wydziału Budownictwa i Architektury Politechniki Lubelskiej, podejmuje właśnie ten temat.
Koncepcja powstała w ramach zajęć „Projektowanie budynków użyteczności publicznej” prowadzonych Wojciecha Jabłońskiego. Projekt zatytułowany „Architektura bez stresu: biura które nie wyczerpują” stanowi próbę stworzenia środowiska pracy wspierającego koncentrację, regenerację i codzienny komfort użytkowników.
© Vladyslava Vambol
czytelny podział funkcji i wielofunkcyjny parter
Założenie opiera się na wyraźnym strefowaniu przestrzeni, które porządkuje sposób użytkowania budynku i zwiększa jego funkcjonalność. Parter zaprojektowano jako przestrzeń otwartą i ogólnodostępną, mieszczącą lokale handlowe oraz strefę gastronomiczną. Funkcje te odpowiadają zarówno na potrzeby pracowników biura, jak i użytkowników zewnętrznych.
Niezależne wejścia do lokali pozwalają na czytelne oddzielenie stref usługowych od części biurowych, jednocześnie aktywizując przestrzeń przyziemia. Takie rozwiązanie wspiera ideę budynku wielofunkcyjnego, który pozostaje aktywny również poza standardowymi godzinami pracy biur.
Układ przestrzenny budynku prowadzi użytkownika od przestrzeni publicznych, przez półpubliczny hol i komunikację pionową, aż po bardziej prywatne strefy pracy. Taki podział poprawia komfort użytkowania, bezpieczeństwo oraz czytelność całego obiektu.
© Vladyslava Vambol
elewacja wspierająca komfort pracy
Jednym z najbardziej charakterystycznych elementów projektu jest sposób kształtowania elewacji. Okna kondygnacji biurowych zostały ustawione pod skosem, co nadaje bryle dynamiczny, współczesny charakter. Rozwiązanie pełni jednak przede wszystkim funkcję praktyczną.
Odpowiedni kąt ustawienia przeszkleń pozwala lepiej kontrolować dostęp światła dziennego, poprawiając doświetlenie stanowisk pracy i ograniczając refleksy na monitorach komputerowych. Wpływa to bezpośrednio na ergonomię pracy, komfort wzrokowy oraz samopoczucie użytkowników.
© Vladyslava Vambol
tarasy jako przestrzeń regeneracji
Istotnym elementem koncepcji są zielone tarasy wpisane w uskokową strukturę budynku. Stanowią one naturalne przedłużenie przestrzeni biurowych i tworzą miejsca odpoczynku dostępne dla pracowników.
Obecność zieleni oraz możliwość wyjścia na świeże powietrze wspierają regenerację psychofizyczną, pomagają redukować stres i przeciwdziałają zmęczeniu wynikającemu z wielogodzinnej pracy przy biurku. Jednocześnie tarasowy układ bryły ogranicza efekt monumentalności budynku, dzięki czemu obiekt lepiej wpisuje się w skalę ulicy i otoczenia.
klatka schodowa jako przestrzeń społeczna
Centralnym punktem wnętrza stała się rozbudowana klatka schodowa biegnąca przez wszystkie kondygnacje budynku. Zaprojektowana w formie linearnego ciągu schodów o amfiteatralnym charakterze, pełni funkcję nie tylko komunikacyjną, ale również integrującą.
Przestrzeń schodów może służyć jako miejsce nieformalnych spotkań, pracy z laptopem czy chwilowego odpoczynku. Wprowadzenie zieleni do wnętrza poprawia mikroklimat i wzmacnia atmosferę sprzyjającą wyciszeniu.
© Vladyslava Vambol
architektura wspierająca dobrostan
Projekt Vladyslavy Vambol pokazuje, że architektura biurowa może aktywnie wpływać na jakość codziennego funkcjonowania użytkowników. Świadome operowanie światłem, zielenią, skalą przestrzeni oraz organizacją funkcji pozwala stworzyć środowisko pracy, które nie tylko wspiera efektywność, ale również ogranicza stres i przeciążenie.
W tej koncepcji granica pomiędzy pracą a regeneracją staje się płynna, a biuro przestaje być wyłącznie miejscem wykonywania obowiązków – staje się przestrzenią wspierającą dobrostan człowieka.
