Projekt Mai Andrian ze Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego, powstał w ramach zajęć „Elementy projektowania architektonicznego” prowadzonych przez dr Aleksandrę Nowysz. Koncepcja zatytułowana „Cztery filary mikroklimatu” stanowi próbę połączenia architektury, konstrukcji i naturalnych procesów biologicznych w jedną spójną strukturę przestrzenną.
Punktem wyjścia dla projektu była analiza wylosowanego materiału, który miał zostać świadomie wykorzystany w obrębie ściśle określonej kubatury – sześcianu o wymiarach 15 × 15 × 15 metrów. Ograniczenie to stało się impulsem do poszukiwania rozwiązań, w których materiał nie jest jedynie elementem konstrukcyjnym, lecz aktywnie współtworzy charakter i funkcję obiektu.
elewacja
© Maja Andrian
współczesna tężnia o minimalistycznej formie
Efektem procesu projektowego jest drewniana, ażurowa struktura będąca współczesną interpretacją tradycyjnej tężni solankowej. Konstrukcję oparto na regularnym układzie drewnianych belek tworzących trójwymiarową siatkę. Powtarzalność modułów buduje rytm przestrzeni i podkreśla konstrukcyjny charakter obiektu, jednocześnie nadając mu wizualną lekkość.
Centralnym elementem kompozycji są cztery pionowe filary, które pełnią podwójną funkcję – stanowią główny szkielet nośny oraz integralną część systemu tężni. Ich wyeksponowanie organizuje przestrzeń i wprowadza wyraźny akcent wertykalny.
projekt
© Maja Andrian
mikroklimat tworzony przez naturę
Mechanizm działania obiektu opiera się na naturalnym procesie odparowywania solanki. Roztwór soli transportowany jest na górną platformę, a następnie równomiernie spływa przez wypełnienie z gałązek tarniny umieszczonych wewnątrz filarów.
W wyniku kontaktu cieczy z powietrzem powstaje aerozol solankowy o właściwościach prozdrowotnych. Dzięki temu w bezpośrednim otoczeniu obiektu tworzy się specyficzny mikroklimat wspierający regenerację układu oddechowego oraz poprawę samopoczucia użytkowników.
projekt
© Maja Andrian
Ażurowa forma filarów umożliwia swobodny przepływ powietrza, który jest niezbędny do prawidłowego działania całego systemu.
drewno, światło i relacja z krajobrazem
Podstawowym materiałem konstrukcyjnym projektu jest drewno, które podkreśla naturalny charakter założenia oraz jego relację z otaczającym krajobrazem. Drewniana siatka filtruje światło, tworząc zmienne efekty światłocienia zależne od pory dnia i warunków atmosferycznych.
Transparentność struktury pozwala na wizualne przenikanie wnętrza z otoczeniem i wzmacnia integrację obiektu z przyrodą. Minimalistyczna forma stanowi świadomy kontrast wobec tradycyjnych, masywnych tężni, zachowując jednocześnie ich ideę funkcjonalną.
projekt
© Maja Andrian
Projekt nie jest wyłącznie instalacją techniczną, lecz także przestrzenią kontemplacji i odpoczynku. Proces spływu solanki, ruch powietrza oraz gra światła tworzą dynamiczne doświadczenie przestrzenne, w którym relacja między materią, konstrukcją i naturalnymi procesami staje się kluczowym elementem odbioru architektury.
