Zobacz w A&B!
Zostań użytkownikiem portalu A&B i odbierz prezenty!
Zarejestruj się w portalu A&B i odbierz prezenty
maximize

Pustynia, która ożywa: Centrum Społeczności Wiejskiej w Nokha jako zielona przestrzeń dla wsi

Anastazja Gibas
18 lutego '26
Dane techniczne
nazwa: NOKHA VILLAGE COMMUNITY CENTRE
funkcja: EDUKACYJNA, KULTURALNA, SPOŁECZNA
lokalizacja:

NOKHA, RADŻASTAN, Indie

pracownia: Sanjay Puri Architects
klient: PADAM INTERIORS
główny architekt:
SANJAY PURI
zespół projektowy: OMKAR RANE, MADHAVI BELSARE, ARJUN GUPTA
główny wykonawca: JAGRAM SUTHAR

kalendarium: 

  • projekt:

 

Centrum Społeczności Wiejskiej Nokha,
projekt: Sanjay Puri Architects

[materiał przygotowany na podstawie opisu autorskiego pracowni]

Na pustynnym obszarze wsi Nokha, położonej w indyjskim stanie Radżastan, powstało Centrum Społeczności Wiejskiej – wielofunkcyjna przestrzeń publiczna łącząca funkcje edukacyjne, kulturalne i społeczne. Za projekt odpowiada pracownia Sanjay Puri Architects, która zaproponowała architekturę silnie zakorzenioną w lokalnym krajobrazie i potrzebach mieszkańców. Obiekt zrealizowano jako odpowiedź na oczekiwania rozproszonej społeczności obejmującej 144 okoliczne wioski, dotąd pozbawione wspólnego miejsca spotkań i edukacji. Spiralna forma budynku, płynnie przechodząca w ogrody na dachu, pozwala efektywnie łączyć funkcje edukacyjne, kulturalne i rekreacyjne w jednym obiekcie, jednocześnie integrując go z otaczającym pustynnym terenem.

Centrum Społeczności Wiejskiej Nokha w Radżastanie

Centrum Społeczności Wiejskiej Nokha w Radżastanie — widok z lotu ptaka

fot. Vinay Panjwani © Sanjay Puri Architects

Architektura w służbie społeczności

Silwa-Mulwas w wiosce Nokha, w stanie Radżastan, to obszar o skrajnych warunkach klimatycznych i rozproszonej strukturze osadniczej. Wysokie temperatury utrzymujące się przez większą część roku oraz ograniczona infrastruktura publiczna sprawiają, że dostęp do przestrzeni wspólnych, kultury i edukacji jest tu znacząco utrudniony. Analiza istniejących szkół i obiektów użyteczności publicznej wykazała wyraźny brak miejsca, które mogłoby pełnić funkcję lokalnego centrum spotkań dla wszystkich grup wiekowych. W tym kontekście powstała idea budowy centrum społecznościowego, które jednocześnie upamiętniałoby ojca inwestorów, Padmaramjiego Kularii, i odpowiadało na realne potrzeby mieszkańców regionu. Obiekt miał stać się przestrzenią otwartą, dostępną i wielofunkcyjną.

Centrum Społeczności Wiejskiej Nokha w Radżastanie

Centrum Społeczności Wiejskiej Nokha w Radżastanie

fot. Vinay Panjwani © Sanjay Puri Architects

Spiralna bryła wpisana w krajobraz

Układ przestrzenny budynku oparto na spiralnej, krzywoliniowej formie, która wyrasta z północno-wschodniego narożnika działki, następnie oplata jej granice i unosi się ku północno-zachodniej części, wyznaczając otwarty dziedziniec skierowany na północ. Ta płynna geometria porządkuje funkcje obiektu i prowadzi użytkownika przez kolejne strefy w sposób naturalny, bez wyraźnych granic między przestrzenią wewnętrzną a zewnętrzną.

Centrum Społeczności Wiejskiej Nokha w Radżastanie

Centrum Społeczności Wiejskiej Nokha w Radżastanie — układ przestrzenny budynku oparto na spiralnej, krzywoliniowej formie

fot. Vinay Panjwani © Sanjay Puri Architects

Centralnym elementem kompozycji jest dziedziniec z amfiteatrem – przestrzeń przeznaczona na występy muzyczne, prelekcje i wydarzenia integracyjne. Spiralny układ bryły pozwala na stopniowe przechodzenie pomiędzy poziomami oraz płynne połączenie dachu z terenem, dzięki czemu budynek zyskuje charakter formy krajobrazowej. W rezultacie architektura nie dominuje nad otoczeniem, lecz staje się jego częścią, tworząc spójny układ przestrzenny o wyraźnej logice kompozycyjnej.

Centrum Społeczności Wiejskiej Nokha w Radżastanie

Centrum Społeczności Wiejskiej Nokha w Radżastanie

fot. Vinay Panjwani © Sanjay Puri Architects

Ogród na dachu jako przestrzeń użytkowa i klimatyczna

Jednym z kluczowych elementów projektu jest dach przekształcony w dostępny ogród o dwóch zróżnicowanych nachyleniach. Rozwiązanie to pełni kilka funkcji jednocześnie: umożliwia rekreację, tworzy dodatkową przestrzeń spotkań, a zarazem pozwala obserwować otaczający pustynny krajobraz z podwyższonego poziomu. Ogród dachowy ma także znaczenie środowiskowe. Warstwa zieleni ogranicza nagrzewanie się wnętrz, stabilizuje mikroklimat i poprawia komfort użytkowania budynku w warunkach wysokich temperatur.

Centrum Społeczności Wiejskiej Nokha w Radżastanie

Centrum Społeczności Wiejskiej Nokha w Radżastanie — widok na ogród na dachu

fot. Vinay Panjwani © Sanjay Puri Architects

Program funkcjonalny
– muzeum, biblioteka i przestrzeń integracji

Pod ogrodem dachowym rozmieszczono zasadnicze funkcje zamknięte, których układ odpowiada topografii budynku. Po niższej stronie wschodniej znajduje się niewielkie muzeum, natomiast po stronie zachodniej, na wyższym poziomie, zaprojektowano cyfrową bibliotekę dla dzieci. Taki podział funkcjonalny wynika zarówno z ukształtowania bryły, jak i z potrzeb użytkowników.

Centrum Społeczności Wiejskiej Nokha w Radżastanie

Centrum Społeczności Wiejskiej Nokha w Radżastanie — plan parteru

© Sanjay Puri Architects

Biblioteka pełni szczególną rolę w strukturze całego założenia, obsługując szkoły wiejskie w regionie, z których większość nie posiada własnych zbiorów. Muzeum z kolei, oświetlane pośrednio dzięki zagłębieniom uformowanym w nasypach ogrodu dachowego, wprowadza wątek pamięci i lokalnej historii, nadając obiektowi dodatkowy wymiar kulturowy.

Biblioteka obsługuje szkoły wiejskie w regionie, z których większość nie posiada własnych zbiorów

Biblioteka obsługuje szkoły wiejskie w regionie, z których większość nie posiada własnych zbiorów

fot. Vinay Panjwani © Sanjay Puri Architects

Materiały i lokalna tradycja
– piaskowiec jako filtr światła i temperatury

Istotnym elementem architektonicznym są naturalne perforowane przegrody z piaskowca otaczające owalną bibliotekę. Materiał pozyskano z najbliższej okolicy, nawiązując do tradycyjnych technik budowlanych Radżastanu. Kamienne przegrody pełnią funkcję klimatyczną, ograniczając nagrzewanie wnętrz i jednocześnie filtrując światło dzienne. Zmienne wzory cieni, pojawiające się w ciągu dnia na powierzchniach ścian i posadzek, wynikają z geometrii ekranów oraz intensywności światła słonecznego.

Centrum Społeczności Wiejskiej Nokha w Radżastanie

Centrum Społeczności Wiejskiej Nokha w Radżastanie — istotnym elementem architektonicznym są naturalne perforowane przegrody z piaskowca otaczające owalną bibliotekę

fot. Vinay Panjwani © Sanjay Puri Architects

Strategie klimatyczne i zrównoważone rozwiązania projektowe

Projekt od początku zakładał minimalizację zysków ciepła oraz racjonalne gospodarowanie zasobami. Południową stronę budynku otacza trawiasty nasyp ziemny, który ogranicza bezpośrednie oddziaływanie promieniowania słonecznego na elewacje. Dziedziniec skierowany na północ sprzyja naturalnej wentylacji i stabilizuje warunki termiczne w przestrzeniach wspólnych. Uzupełnieniem tych działań są ogrody dachowe oraz system zbierania i recyklingu wody deszczowej. W warunkach pustynnych, gdzie dostęp do wody jest ograniczony, takie rozwiązania mają znaczenie nie tylko środowiskowe, lecz także społeczne. Zastosowanie lokalnych materiałów oraz zaangażowanie regionalnych rzemieślników dodatkowo wzmacnia zrównoważony charakter inwestycji.

Centrum Społeczności Wiejskiej Nokha w Radżastanie

Centrum Społeczności Wiejskiej Nokha w Radżastanie — zbliżenie na perforowaną elewację

fot. Vinay Panjwani © Sanjay Puri Architects

Skala i efektywność

Poza przestrzeniami zamkniętymi oferuje powierzchnię użytkową kilkukrotnie większą niż sama powierzchnia zabudowy. Takie podejście do kształtowania przestrzeni pozwala na intensywne wykorzystanie terenu bez zwiększania kubatury budynku.

Centrum Społeczności Wiejskiej Nokha w Radżastanie

Centrum Społeczności Wiejskiej Nokha w Radżastanie

fot. Vinay Panjwani © Sanjay Puri Architects

Nowy model centrum społecznościowego
na obszarach wiejskich

Centrum Społeczności Wiejskiej Nokha stanowi przykład, w jaki sposób współczesna architektura może odpowiadać na wyzwania obszarów peryferyjnych: brak infrastruktury edukacyjnej, trudne warunki klimatyczne oraz rozproszoną strukturę osadniczą. Integracja funkcji pamięci, edukacji i rekreacji w jednej przestrzeni tworzy model, który może być adaptowany w innych regionach o podobnych uwarunkowaniach.

Oprac.: Anastazja Gibas

Ilustracje udostępnione dzięki uprzejmości pracowni Sanjay Puri Architects.

Głos został już oddany

okno zamknie się za 5

Robert Konieczny „Architektura to moja pasja totalna — szczerze o pieniądzach i zajeżdżaniu się”
SPECTRUM STUDIO - Projekty, które powstają z myślą o przyszłości v2
Powierzchnie odbijające promieniowanie IR
Prawdziwie matowa rynna kwadratowa
INSPIRACJE