#Edukacja Architektoniczna w Polsce_Wydziały Architektury
Gdzie studiować architekturę wnętrz w Polsce? Którą uczelnię wybrać? O to, jak wygląda nauka na tym kierunku — co działa, co jest wyzwaniem, a co warto byłoby poprawić — pytamy studentki i studentów oraz młodych absolwentów polskich uczelni. O tym, jak studiuje się architekturę wnętrz na Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku i Uniwersytecie Artystycznym w Poznaniu opowiada Oliwia Karapuda.
Oliwia KARAPUDA — architektka wnętrz, graficzka. Absolwentka Państwowego Liceum Sztuk Plastycznych im. Magdaleny Abakanowicz w Gdyni, po którym uzyskała tytuł artysty plastyka. Studia licencjackie ukończyła z wyróżnieniem na Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku dyplomem „Prolog. Jesteś w małej wsi. Projekt koncepcyjny adaptacji Pałacu Bruhla w Brodach na funkcje wystawiennicze”. Naukę kontynuowała na Uniwersytecie Artystycznym im. Magdaleny Abakanowicz w Poznaniu, którą zwieńczyła dyplomem magisterskim „Szczeliny (nad)morza. Projekt pawilonu usługowowystawienniczego jako głos w sprawie zatraconej tożsamości miasta Łeba”, przedstawiając osobistą podróż przez historię i współczesne losy miejsca, z którego pochodzi. Praca została Najlepszym dyplomem magisterskim z Architektury Wnętrz 2024 podczas biennale Young Interior Designers edycja ogólnopolska 2024, otrzymała też I nagrodę w konkursie A&B na Najlepszy dyplom: Wnętrza w latach 2023–2025. Laureatka nagród w konkursach ogólnopolskich i międzynarodowych z dziedziny architektury, architektury wnętrz czy projektowania mebla. Na co dzień związana z biurem projektowym Znamy się z Wrocławia, również czynnie działająca w środowiskach konkursowych i artystycznych. Projekty można oglądać na instagramie @aku.arch
Edukacja to doświadczenie, które wymaga uważności i świadomego uczestnictwa. Dopiero stale będąc w procesie — zamiast skupiać się wyłącznie na efektach — można zbudować trwałe podstawy własnej praktyki projektowej.
Za początek świadomego poszukiwania swojej drogi uznaję decyzję o wyprowadzce z małego rodzinnego miasta do Gdyni i naukę w Liceum Plastycznym w Orłowie. Był to ważny krok, który otworzył przede mną przestrzeń do wyrażania siebie — otwartą na różne opinie, formy sztuki i sposoby jej prezentacji. Szkoła położona tuż nad morzem była dodatkowym źródłem inspiracji: codzienny kontakt z nadmorskim krajobrazem uczył przywiązania do miejsca i szacunku do tego, co zastane.
Studia licencjackie rozpoczęłam na Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku. Pandemia COVID, która przypadła na ich środek, zmusiła mnie do powrotu do rodzinnego domu i na dłuższy czas odcięła od akademickiej społeczności. Do tego momentu byłam studentką w fazie poszukiwań — trudno było mi określić swoją rolę w procesie i sprecyzować, co chcę przekazać swoimi projektami, ani dokąd chciałabym, aby mnie prowadziły. Izolacja, jaką zapewniła mi pandemia, pozwoliła mi dojść do pewnej tezy: edukacja to rama, a nie gotowy program — jej jakość zależy od tego, jak się z niej korzysta. To był dla mnie przełomowy czas. Zaczęłam intensywnie budować indywidualny język projektowy i świadomie pracować z tematami, które były mi bliskie. Każdy projekt czy udział w konkursie zaczął być dla mnie wynikiem przemyślanego eksperymentu, a nie jedynie powtórzeniem utartych schematów. Pierwszy sukces — II miejsce w międzynarodowym konkursie — otworzył przede mną nowe możliwości: wywiad w telewizji, audycje radiowe oraz pierwsze publikacje w prasie i na blogach branżowych. To doświadczenie dało mi impuls do dalszego działania; w krótkim czasie udało mi się zdobyć kolejne podium, a chwilę później ukończyć studia licencjackie z wyróżnieniem.
Studia magisterskie odbywałam na Uniwersytecie Artystycznym w Poznaniu, równolegle podjęłam pracę w biurze UGO Architecture Hugona Kowalskiego. Zdobywane tam różnorodne doświadczenie zawodowe przełożyło się na większą odwagę i samodzielność projektową podczas studiów. Szczególne znaczenie miała dla mnie pracownia prof. Weroniki Węcławskiej-Lipowicz, prowadzona wspólnie z as. dr Martą Brennenstuh-Bludnik, będąca wyjątkową przestrzenią dialogu, w której czułam się doceniona i rozumiana. Zadania wykonywane w pracowni pozwalały mi realizować tematy społeczne i kontekstualne związane między innymi z tożsamością miejsca, przestrzenią publiczną i adaptacją istniejących struktur. W tym czasie udało mi się zdobyć jeszcze kilka nagród w konkursach z dziedziny projektowania wnętrz i mebla.
Pracę dyplomową potraktowałam jako naturalne domknięcie swojej edukacyjnej drogi. Jej tematem stała się Łeba — miejsce, z którego pochodzę — oraz problem wycinki lasów sosnowych i stopniowego rozmywania tożsamości miasta. Projekt „Szczeliny (nad)morza” łączy dziedziny architektury i wnętrz w jedną, wspólną narrację przestrzenną, osadzoną w środku wyciętego lasu. Zależało mi, aby projekt nie stawiał gotowej tezy, a znak zapytania — o granice ingerencji w krajobraz, o odpowiedzialność i przyszłość nadmorskich miejsc, które coraz częściej funkcjonują wyłącznie jako produkt turystyczny. Dyplom został wyróżniony tytułem Najlepszego Dyplomu Magisterskiego Architektury Wnętrz 2024 podczas ogólnopolskiej edycji Biennale Young Interior Designers oraz I nagrodą w konkursie A&B na Najlepszy Dyplom: Wnętrza 2023–2025.
Oliwia KARAPUDA
więcej: A&B 2/2026 – Edukacja,
pobierz bezpłatne e-wydania A&B
