Diana Komorowicz – „Przedszkole z uwzględnieniem potrzeb osób neuroróżnorodnych przy ulicy Bohaterów Westerplatte w Poznaniu”

Ola Kloc

10 października '25

...

+20

Dane techniczne

Typ:	praca dyplomowa inżynierska
Rok obrony:	2025
Nazwa:	„PRZEDSZKOLE Z UWZGLĘDNIENIEM POTRZEB OSÓB NEURORÓŻNORODNYCH PRZY ULICY BOHATERÓW WESTERPLATTE W POZNANIU”
Autorka:	Diana Komorowicz
Uczelnia:	Wydział Architektury Politechniki Poznańskiej
Promotor:	dr Piotr Springer

Praca zgłoszona na konkurs
„Najlepszy Dyplom Architektura”

Projekt inżynierski Między Brzozami to koncepcyjna wizja przedszkola w Poznaniu przy ulicy Bohaterów Westerplatte stworzonego z myślą o potrzebach dzieci neuroróżnorodnych i ze specjalnymi wymaganiami edukacyjnymi. Jego nazwa i charakter wynikają z inspiracji naturalnym kontekstem — skupiskiem brzóz rosnących w południowej części działki, które łączą się z kompleksem Lasku Świerczewskiego.

aksonometria

Zamiast podporządkowywać przyrodę architekturze, postanowiłam, by to budynek dostosował się do otaczającego krajobrazu. Brzozy stały się symbolem projektu — inspiracją dla formy, materiałów, a także dla idei kształtowania przestrzeni jako bezpiecznej, sensorycznie przyjaznej i bliskiej naturze.

rzut parteru

Forma obiektu rozwijała się w dialogu z zastanym kontekstem. Na parterze północna elewacja została cofnięta, tworząc przyjazne wejście i centralny hol o wysokości dwóch kondygnacji, doświetlony świetlikiem dachowym. Od strony południowej bryła zaokrągla się, by zachować istniejące drzewo, a piętro rozwija organiczny, płynny kształt z tarasem widokowym. Dach, oprócz części technicznej, został przeznaczony na bezpieczną strefę zabaw z huśtawkami i konstrukcjami wspinaczkowymi, zabezpieczoną balustradą o wysokości 2,5 metra. Dzięki temu każdy poziom budynku staje się miejscem kontaktu z naturą.

plac zabaw na dachu

Funkcjonalnie obiekt podzielono na trzy strefy. Parter mieści jednostkę przedszkolną — trzy sale dydaktyczne z własnymi łazienkami, gabinet terapii, szatnię oraz zaplecze techniczne. Każda sala została zaprojektowana z myślą o dzieciach z różnorodnymi potrzebami — z wyraźnym podziałem na strefy: edukacyjno-spożywczą, kreatywną, oraz specjalną „strefę wyciszenia”, która umożliwia chwilową izolację i odpoczynek w przypadku przestymulowania.

aksonometria jednej z klas

Pierwsze piętro przeznaczono na funkcje administracyjne (gabinet dyrektora, sekretariat, zaplecze dla kadry), a także przestrzenie otwarte dla społeczności lokalnej: salę wydarzeń, ogród zimowy oraz zestaw sal terapeutycznych. Wśród nich znalazły się między innymi sala integracji sensorycznej, sala arteterapii i pracownia zajęć praktycznych. Trzon komunikacyjny spina wszystkie kondygnacje, zapewniając niezależny dostęp gości do stref publicznych bez naruszania części przeznaczonej dla dzieci.

wizualizacja wnętrza budynku

Materiały i kolorystyka bezpośrednio nawiązują do brzozowego pejzażu. Parter wykończono jasnym tynkiem imitującym beton, a piętro obłożono drewnem w odcieniu zieleni, przywołującym barwy koron drzew. Całość uzupełniają pionowe drewniane słupki rozmieszczone co 90 centymetrów, które nadają elewacji rytm i płynnie łączą się z balustradami tarasu oraz dachu. Dzięki temu budynek zyskuje charakter lekkiej, rytmicznej konstrukcji, korespondującej z naturalnym krajobrazem.

wizualizacja budynku

wizualizacja wnętrza budynku

Istotne było pełne dostosowanie obiektu do potrzeb osób z niepełnosprawnościami. Projekt przewiduje brak progów, szerokie korytarze, windy z oznaczeniami brajlowskimi, kontrastowe wykończenia, pętle indukcyjne, a także wydzielone przestrzenie ciszy. Każda kondygnacja ma toalety, a układ wnętrz sprzyja swobodnemu poruszaniu się użytkowników o różnych potrzebach.

Budynek został zaprojektowany w duchu zrównoważonej architektury. Zastosowano pompę ciepła typu powietrze–powietrze, wentylację mechaniczną z odzyskiem ciepła, panele fotowoltaiczne, zbiornik retencyjny na wodę deszczową oraz przepuszczalne nawierzchnie. Rozwiązania te nie tylko zmniejszają wpływ obiektu na środowisko, ale także pełnią funkcję edukacyjną — pokazują dzieciom i społeczności znaczenie odpowiedzialnych postaw wobec natury.

model

Między Brzozami to nie tylko budynek edukacyjny — to przestrzeń społeczna i środowiskowa. Dzięki otwartości na lokalną społeczność, integracji natury z architekturą i uwzględnieniu potrzeb neuroróżnorodnych użytkowników, projekt ukazuje, jak współczesna architektura może wspierać rozwój najmłodszych, budować więź z przyrodą i stawać się miejscem spotkania ludzi w harmonii z otaczającym światem.