Projekt Letniej Kawiarni autorstwa Oliwii Baksalary z Wydziału Architektury Wnętrz i Scenografii Uniwersytetu Artystycznego w Poznaniu, opiera się na założeniach projektowania biomimetycznego. Inspiracje czerpane z natury dotyczą nie tylko formy, ale także procesów i mechanizmów adaptacyjnych. Biomimetyka staje się współcześnie jednym z kluczowych narzędzi projektowych, odpowiadając na wyzwania związane ze zmianami klimatycznymi i zrównoważonym rozwojem. Natura, jako system zoptymalizowany, jest wzorcem dla rozwiązań przestrzennych, konstrukcyjnych i funkcjonalnych. W projekcie przewidziano stworzenie obiektu tymczasowego na terenie Parku Szelągowskiego w Poznaniu.
wizualizacja
© Oliwia Baksalary
forma biomimetyczna
Inspiracją do powstania kawiarni była łuska rybia, której charakterystyczna geometria oraz funkcja ochronno-ruchowa zostały przełożone na język architektury. Sześciokątny, powtarzalny kształt łuski stał się bazą zarówno dla głównej bryły obiektu, jak i dla modułowych elementów tworzących miejsca siedzące na zewnątrz. Dzięki temu kawiarnia integruje się z krajobrazem parku, a przestrzeń wokół niej zyskuje dynamiczny, naturalny charakter.
wizualizacja
© Oliwia Baksalary
tymczasowość i adaptacja
Kluczowym założeniem projektu była tymczasowość obiektu. System otwieranych i zamykanych okien w głównym module pozwala na naturalną wentylację i płynne przenikanie się wnętrza z przestrzenią zewnętrzną latem. Zimą bryła zamyka się, a zewnętrzne miejsca do siedzenia przekształcają w elementy rzeźbiarskie krajobrazu. Architektura kawiarni działa więc jak organizm adaptujący się do środowiska, balansując między otwartością a ochroną, lekkością a osłoną. Takie podejście wpisuje się w ideę biofilicznego projektowania, w którym natura współgra z przestrzenią użytkową.
wizualizacja
© Oliwia Baksalary
W projekcie zastosowano materiały w zgodzie z koncepcją zrównoważonego projektowania. Beton zapewnia trwałość i odporność na warunki atmosferyczne, natomiast drewno sklejkowe wprowadza ciepło i naturalność, kontrastując z surowością betonu. Takie zestawienie podkreśla równowagę między trwałością a organicznością, harmonijnie wpisując obiekt w otaczający krajobraz.
wizualizacja
© Oliwia Baksalary
architektura w dialogu z naturą
Projekt kawiarni Oliwii Baksalary łączy architekturę, naturę i krajobraz w spójną całość, w której forma, funkcja i materiał wzajemnie się uzupełniają. Architektura staje się narzędziem dialogu z otoczeniem – elastycznym, adaptacyjnym i inspirowanym procesami zachodzącymi w przyrodzie. Tymczasowa kawiarnia pokazuje, że budynki mogą reagować na zmienne warunki środowiskowe, zamiast im dominować, a design może łączyć estetykę z ekologią.
