Projekt adaptacji kamienicy przy ul. Gdańskiej 4 w Łodzi autorstwa Klaudii Pułaskiej i Marii Dorendy z Politechniki Łódzkiej to przykład współczesnej rewitalizacji śródmiejskiej tkanki opartej na dialogu starego z nowym. Celem opracowania jest przywrócenie zdegradowanemu obiektowi pełnej funkcjonalności, a jednocześnie nadanie mu nowej, czytelnej tożsamości architektonicznej i użytkowej. Projekt nie maskuje interwencji, lecz świadomie ją eksponuje, budując wielowarstwową strukturę przestrzenną sprzyjającą integracji mieszkanek, mieszkańców i użytkowniczek.
plan zagospodarowania terenu
© Maria Dorenda i Klaudia Puławska
podwórze jako przestrzeń wspólna
Sercem założenia staje się dziedziniec – zaprojektowany jako półpubliczna przestrzeń sąsiedzka. Nowe nawierzchnie, starannie dobrana zieleń i elementy małej architektury porządkują jego strukturę, a tarasy, przeszklenia i zróżnicowanie wysokości łagodzą skalę wnętrza kwartału. Po słonecznej stronie dziedzińca powstają sąsiedzkie ogrody, które ożywiają przestrzeń i zachęcają osoby w różnym wieku do wspólnego spędzania czasu.
całość
© Maria Dorenda i Klaudia Puławska
Kluczowym elementem projektu jest plomba frontowa, domykająca pierzeję ulicy. Nowa zabudowa w konstrukcji drewnianej kontrastuje z masywną, murowaną strukturą historycznej kamienicy. Jej język architektoniczny nie konkuruje z kontekstem, lecz interpretuje go poprzez skalę, rytm podziałów elewacyjnych i proporcje otworów. Jednocześnie forma jasno komunikuje swoją odrębność czasową i materiałową.
przekroje
© Maria Dorenda i Klaudia Puławska
szklarnie jako bufor i ogród
Na tylnej elewacji zaprojektowano system tarasów szklarniowych, które pełnią funkcję bufora pomiędzy wnętrzem a przestrzenią zewnętrzną. Szklarnie działają jako ogrody zimowe, miejsca pracy i wypoczynku, a jednocześnie poprawiają bilans energetyczny budynku. Zimą nagrzane powietrze wspomaga ogrzewanie, latem – dzięki otwieranym oknom – umożliwia chłodzenie. Nawadnianie ogrodów odbywa się wodą deszczową z systemu retencyjnego.
elewacje zewnętrzne
© Maria Dorenda i Klaudia Puławska
Uzupełnieniem programu są tarasy dachowe, dostępne z wybranych kondygnacji. Stają się one dodatkowymi miejscami wypoczynku, integracji i punktami widokowymi. Rozwiązanie to pozwala maksymalnie wykorzystać istniejącą kubaturę bez dalszego dogęszczania zabudowy, podnosząc jednocześnie atrakcyjność użytkową obiektu.
aksonometria
© Maria Dorenda i Klaudia Puławska
architektura dla wspólnoty
Projekt Klaudii Pułaskiej i Marii Dorendy to próba odpowiedzi na pytanie, jak dziś rewitalizować kamienice w centrach miast. Oparty na poszanowaniu kontekstu historycznego, zrównoważonych rozwiązaniach i tworzeniu wartościowych przestrzeni wspólnych, pokazuje, że architektura może być narzędziem odbudowy więzi społecznych i jakości życia w mieście.
makieta
© Maria Dorenda i Klaudia Puławska
