Katarzyna Karolina Howorko —
podcast #45 z cyklu „Fundamenty”
Odcinek oraz cały cykl dostępne są także w serwisach Soundcloud i Spotify:
Jak wygląda studiowanie architektury za granicą? Jakie możliwości daje nauka w międzynarodowym środowisku i czym różni się atmosfera studiów w Europie i Ameryce Łacińskiej? O swoich doświadczeniach opowiada Katarzyna Karolina Howorko, która studiowała architekturę oraz scenografię z grafiką i multimediami we Francji i w Meksyku.
gdzie studiowałaś i dlaczego wybrałaś te uczelnie?
Studiowałam przede wszystkim dwa kierunki: architekturę oraz scenografię z grafiką i multimediami. Realizowałam je we Francji i w Meksyku. We Francji studiowałam na École Nationale Supérieure d’Architecture Paris-Malaquais, a także w École Nationale Supérieure des Arts Décoratifs w Paryżu. Z kolei w Meksyku był to UNAM – Universidad Nacional Autónoma de México oraz Universidad San Carlos.
Wybór tych uczelni był związany przede wszystkim z ich prestiżem i historią. Szkoła architektury Paris-Malaquais ma wyjątkową lokalizację – znajduje się tuż naprzeciwko Luwru. Wystarczy przejść przez Sekwanę, aby znaleźć się w jednym z najważniejszych muzeów świata. Druga szkoła, École des Arts Décoratifs, ma ogromne znaczenie w historii projektowania. Studiowali tam m.in. Hector Guimard, Fernand Léger czy Annette Messager. Do dziś organizuje liczne konferencje i wydarzenia związane ze sztuką oraz projektowaniem. W Meksyku studiowałam na UNAM, jednym z najważniejszych uniwersytetów w Ameryce Łacińskiej. Sam kampus uczelni znajduje się na liście UNESCO. Studiowali tam m.in. laureaci Nagrody Nobla z Meksyku, w tym Octavio Paz czy Mario Molina.
jakie warunki oferują uczelnie i jaka panuje na nich atmosfera?
Atmosfera na uczelni jest zawsze związana z warunkami studiowania. Studia architektury wymagają ogromnego zaangażowania i czasu, dlatego ważne jest, aby uczelnia zapewniała przestrzeń do pracy.
Szkoła Paris-Malaquais, w czasie gdy tam studiowałam, była w trakcie reorganizacji. Oznaczało to ograniczoną przestrzeń do pracy i niewielkie pracownie w stosunku do liczby studentów. Na jednym roku było około 100 osób, a pracownia komputerowa liczyła zaledwie 30 stanowisk. Warsztaty również były dość skromne – mieliśmy jeden warsztat stolarski i jeden laser do makiet. Dużym plusem były natomiast liczne konferencje i spotkania z architektami z całego świata. Paryż przyciąga wielu projektantów z Londynu, USA, Kanady czy Japonii, którzy prowadzą wykłady i warsztaty.
W École des Arts Décoratifs warunki były znacznie lepsze. Każdy student miał własne stanowisko pracy z biurkiem i komputerem. Szkoła dysponowała także rozbudowanymi warsztatami – od ceramiki i sitodruku po zaawansowane technologie CNC. Z kolei UNAM w Meksyku posiada ogromny kampus z warsztatami, stadionami, basenami oraz własnym transportem. Jedną z ciekawych możliwości jest uczestniczenie w zajęciach międzywydziałowych, np. z biologii czy chemii.
jak lokalizacja uczelni wpływa na życie studenckie?
Miasto ma ogromny wpływ na studia.W Paryżu niemal codziennie można uczestniczyć w wystawach, wernisażach i wydarzeniach artystycznych. Szkoła Paris-Malaquais znajduje się w szóstej dzielnicy, otoczonej galeriami sztuki. Podczas Paris Fashion Week okolica szkoły zamienia się w centrum wydarzeń modowych. Meksyk z kolei to miasto pełne muzeów i niezwykle bogatej architektury. To świetne miejsce, aby zobaczyć na żywo realizacje takich architektów jak Luis Barragán czy Mario Pani.
jakie są perspektywy po ukończeniu studiów?
Perspektywy są bardzo różne i zależą przede wszystkim od indywidualnej drogi. Współczesny świat zmienia się bardzo szybko, a zawody ewoluują. Wśród moich znajomych nie wszyscy zajmują się dziś bezpośrednio architekturą. Niektórzy pracują w inżynierii, inni w programowaniu czy robotyce. Najważniejsze jest znalezienie obszaru, który daje satysfakcję i pozwala wykorzystać zdobyte umiejętności.
Aleksandra Skorupa
Posłuchaj także innych podcastów
z cyklu „Fundamenty”
38. Od szkicu do jury. Alicja Maculewicz i Emilia Dzięgelewska o kulisach konkursów architektonicznych
39. Architektura bez snu, ale z pasją. Jak naprawdę wyglądają studia i konkursy architektoniczne?
40. Architektura w szwajcarskim wydaniu – Zuzanna Lesik o stażu w Zurychu
41. Architektura po skandynawsku. Studia w Oslo oczami Mateusza Pietrygi
42. Architektura zaczyna się od działania. Habitat Now i studencka sprawczość
43. Dlaczego studia architektoniczne nie uczą zarabiania? O realiach zawodu opowiada Barbara Kapusta
44. Od marzeń do projektów. Studentki architektury Politechniki Poznańskiej o realiach studiów
