Siedziba pracowni,
projekt: Di Frenna Arquitectos
W Colimie, mieście położonym na zachodnim wybrzeżu Meksyku, powstała nowa siedziba pracowni architektonicznej Di Frenna Arquitectos. Budynek zaprojektowany przez zespół kierowany przez architekta Matię Di Frennę Müllera łączy funkcje biura projektowego, warsztatu oraz przestrzeni przeznaczonej do prezentacji i rozwijania koncepcji architektonicznych. W strukturze obiektu znalazły się przestrzenie pracy, sale spotkań, zaplecze audiowizualne oraz warsztat do wykonywania modeli. Całość uzupełnia układ wewnętrznych dziedzińców, które wprowadzają do wnętrz naturalne światło i zieleń.
Siedziba pracowni Di Frenna Arquitectos
fot. Onnis Luque
Architektura jako przestrzeń pracy
Projekt powstał z myślą o stworzeniu środowiska pracy sprzyjającego zarówno koncentracji, jak i współpracy zespołowej. Architekci potraktowali budynek jako przestrzeń, która umożliwia prowadzenie eksperymentów projektowych oraz rozwijanie nowych pomysłów. Wewnątrz zaprojektowano otwarte przestrzenie pracy, sale spotkań, strefy audiowizualne oraz warsztat przeznaczony do budowy modeli architektonicznych. Poszczególne części programu odpowiadają kolejnym etapom procesu projektowego — od opracowywania koncepcji, przez rozwój projektu, aż po jego prezentację.
Siedziba pracowni Di Frenna Arquitectos — kompozycja architektoniczna budynku opiera się na zestawieniu kilku prostopadłościennych brył
fot. Onnis Luque
Układ wnętrz sprzyja współpracy między członkami zespołu. Przestrzenie robocze sąsiadują z miejscami przeznaczonymi do spotkań i dyskusji, dzięki czemu możliwe jest płynne przechodzenie pomiędzy pracą indywidualną a zespołową. W efekcie budynek funkcjonuje nie tylko jako biuro, lecz także jako przestrzeń wymiany idei i wspólnego rozwijania projektów.
Siedziba pracowni Di Frenna Arquitectos — układ wnętrz sprzyja współpracy między członkami zespołu
fot. Onnis Luque
Prostopadłościenne bryły i surowe materiały
jako podstawa kompozycji budynku
Kompozycja architektoniczna budynku opiera się na zestawieniu kilku prostopadłościennych brył, rozmieszczonych w taki sposób, aby pomiędzy nimi powstały wewnętrzne dziedzińce. Doświetlają one wnętrza, a jednocześnie porządkują układ komunikacyjny całego obiektu.
Siedziba pracowni Di Frenna Arquitectos — widok wnętrza
fot. Onnis Luque
Architekci zdecydowali się na zastosowanie materiałów pozostawionych w dużej mierze w ich naturalnej formie. Dzięki temu elementy konstrukcyjne pozostają widoczne, a ich właściwości strukturalne i fakturalne stają się integralną częścią architektury. W budynku wykorzystano beton, stal, opalane drewno oraz kamień. Materiały zestawiono w sposób podkreślający ich odmienne cechy — beton buduje podstawową strukturę obiektu, stal odpowiada za elementy konstrukcyjne i techniczne, drewno wprowadza wyraźną fakturę materiałową, natomiast kamień wzmacnia związek budynku z kontekstem naturalnym.
Siedziba pracowni Di Frenna Arquitectos — widok od strony ulicy
fot. Onnis Luque
Wewnętrzne dziedzińce i światło naturalne
Wewnętrzne dziedzińce stanowią jeden z kluczowych elementów projektu. Wprowadzają do wnętrz naturalne światło oraz roślinność, a jednocześnie tworzą wizualne powiązania pomiędzy różnymi częściami budynku. Dzięki nim granica między wnętrzem a otoczeniem staje się mniej wyraźna. Przestrzenie pracy otwierają się na zieleń, a wnętrza zyskują dodatkowe osie widokowe.
Siedziba pracowni Di Frenna Arquitectos
fot. Onnis Luque
Dziedzińce pełnią również funkcję miejsc odpoczynku i nieformalnych spotkań — mogą służyć jako przestrzeń rozmów, krótkich przerw w pracy czy spontanicznych dyskusji projektowych.
Siedziba pracowni Di Frenna Arquitectos — dzięki wewnętrznym dziedzińcom granica między wnętrzem a otoczeniem staje się mniej wyraźna
fot. Onnis Luque
Rzemiosło i realizacja projektu
W realizacji budynku ważną rolę odegrała współpraca z lokalnymi wykonawcami i rzemieślnikami. Ich doświadczenie wpłynęło na sposób opracowania detali architektonicznych oraz wykończenia zastosowanych materiałów.
Siedziba pracowni Di Frenna Arquitectos
fot. Onnis Luque
Nowa siedziba pracowni Di Frenna Arquitectos jest przykładem architektury, w której przestrzeń pracy staje się integralną częścią procesu projektowego. Budynek nie tylko mieści działalność pracowni, lecz także odzwierciedla jej podejście do projektowania — oparte na czytelnej strukturze przestrzeni, autentyczności materiałów oraz współpracy z lokalnym rzemiosłem.
Oprac.: Anastazja Gibas
Ilustracje udostępnione dzięki uprzejmości pracowni Di Frenna Arquitectos.
