shopping-cart 0,00 zł

swobodnie na temat

Dom Rudy

computer zapisz w ulubionych

Dom Rudy

02 maja '19
Dane techniczne
Lokalizacja: Polska, Rudy, gm. Kuźnia Raciborska
Pracownia: TOPROJEKT
Zespół autorski: Marek Wawrzyniak, Karol Wawrzyniak, Izabela Groborz-Musik

Kalendarium:

  • realizacja

2017

Powierzchnie:

  • całkowita
  • zabudowy
  • użytkowa

 

363 m²
243 m²
281 m²

Kubatura:

1 171 m³

Rudy — tak architekci z pracowni TOPROJEKT nazwali zaprojektowany przez siebie dom w Rudach, w województwie śląskim. I w tym wypadku nazwa wyjątkowo dobrze odzwierciedla zarówno jego wygląd, jak i lokalizację.

Ceglany budynek położony jest na skraju rozległej, leśnej polany, w narożu terenu przeznaczonego pod zabudowę jednorodzinną. Jak zauważają autorzy projektu, istniejąca zabudowa nie pozostawia złudzeń, co do przyszłej architektury osiedla, dlatego też zdecydowali się skierować większość okien domu w stronę dziewiczego lasu.

bryła

Punktem wyjścia dla architektów była klasyczna, kwadratowa kostka, którą poddali trzem prostym zabiegom. Zachodnia ściana odpadła w kierunku ogrodu, tworząc tym samym taras dostępny z pokoju dziennego, jadalni i głównej sypialni. Południowowschodnia ćwiartka (od strony osiedla) została „wydrążona”, co pozwoliło stworzyć zamykany dziedziniec wjazdowy, otoczony ceglanymi ścianami.  Z kolei część północnowschodnia została „wyciągnięta” do góry kształtując tym samym sypialniane poddasze, zamknięte dwuspadowym dachem i pokryte dachówką ceramiczną. Płaską część dachu architekci pokryli zielenią.

schemat ideowy

schemat ideowy

© TOPROJEKT

materiał

Jak podają autorzy projektu, ściany budynku wymurowano z ręcznie sortowanych cegieł odpadowych pochodzących z okolicznych cegielni. Kształtując elewacje architekci zastosowali układ cegieł w wariacji wiązania krzyżowego, czyli takiego, w którym dwie cegły — położone obok siebie główkami na sztorc — po jednej stronie są „wypychane”, a po drugiej „wpychane” w głąb lica ściany. Dzięki temu zabiegowi studio TOPROJEKT stworzyło prostą, lecz ornamentalną elewację o bogatej pracy światłocienia. Poprzez usunięcie w kilku miejscach par cegieł powstała ażurowa ściana, subtelnie przysłaniająca otwory okienne, które — zdaniem autorów — mogłyby rozbijać czystą strukturę elewacji.

Zgodnie z założeniem architektów, wyrastający z ziemi budynek nie mógłby być oddzielany od niej żadną opaską. Dzięki temu — w procesie patynowania się materiału ceramicznego — owa linia styku muru z podłożem powinna coraz bardziej się zacierać, a w konsekwencji — wybarwienia powierzchni dachu i ścian będą się ze sobą scalać. W opinii autorów, zielony dach powinien być pielęgnowany jedynie w minimalnym, niezbędnym stopniu i z czasem, zarówno rodzajem pokrywy roślinnej jak i kolorystyką, zacznie współgrać z naturalnym otoczeniem.

oprac. red.

na podstawie opisu autorskiego