Marta Piórkowska – „Sensualna Przestrzeń Architektoniczna”

Dobrawa Bies
01 lutego '21
Dane techniczne
Typ: praca dyplomowa magisterska
Rok obrony: 2020
Nazwa: „SENSUALNA PRZESTRZEŃ ARCHITEKTONICZNA”
Autor: Marta Piórkowska
Uczelnia:
Akademia Sztuk Pięknych w Łodzi
Promotor:
prof. ASP, dr hab. Andrzej Wachowicz

Ideą pracy jest wprowadzenie w zmysłowy świat architektury oraz jej relacji z człowiekiem jako głównym odbiorcą. Żyjemy, jak pisał Tom Dyckhoff, w „epoce spektaklu”, w której zbyt wielką wagę przykładamy do aspektów zewnętrznych architektury, traktując ją jako estetyczny obiekt wizualny, obdartą z emocjonalności i materialności puszkę. Odrealnione budynki wykonane z surowych i zimnych materiałów nie spełniają podstawowej funkcji architektury — przestrzeni stworzonej dla człowieka i zaspokajającej jego potrzeby.

Wnętrze
projektowanego obiektu

na parterze proponowanego budynku znajduje się m.in. czytelnia i biobar

© Marta Piórkowska

Głównym celem projektu sensualnej przestrzeni architektonicznej jest stworzenie budynku spełniającego siedem reguł architektury niereferencyjnej Valeria Olgiatiego, a także, poprzez odniesienie się do teorii Juhaniego Pallasmy oraz Steena Eilera Rasmussena, wprowadzenie do projektu założeń architektury zmysłowej. Percepcja formy architektonicznej przez zmysły zaczyna się od atmosfery, jaką kreuje wokół siebie budynek. Subiektywne odczucia pochodzą od klarownych pojęć proporcji, faktur oraz skali, które są wspólne dla wszystkich wspomnianych wcześniej teoretyków.

Rzut obiektu      Rzut piętra

rzut parteru i piętra

© Marta Piórkowska

Od pierwszych szkiców sensualna przestrzeń architektoniczna miała być zamkniętą, monolityczną formą opartą na siatce o module kwadratu. Czystość podziałów wnętrza i zewnętrza budynku była podyktowana chęcią stworzenia harmonijnej przestrzeni, bez przytłaczającej liczby elementów architektonicznych.

Monolityczność formy miała podkreślać funkcję stymulującą umysł człowieka i dającą możliwość odpoczynku od świata przepełnionego bodźcami. Ujęcie projektu w ramach siedmiu reguł architektury Valeria Olgiatiego stanowiło najważniejsze wyzwanie, które miało na celu stworzenie milieu projektu.

Budynek znajduje się w Alpach

przestrzeń architektoniczna przybrała formę dwukondygnacyjnego budynku znajdującego się w alpejskim otoczeniu

© Marta Piórkowska

Sensualna przestrzeń architektoniczna przybrała formę dwukondygnacyjnego budynku znajdującego się w alpejskim otoczeniu. W rzucie składa się z trzech prostokątnych modułów podzielonych na dziewięć kwadratów. Ideą towarzyszącą projektowi było stworzenie uporządkowanej przestrzeni, która będzie uzupełniała relację wnętrze–zewnętrze budynku. Użyte materiały, formy oraz paleta barw podyktowane były próbą stworzenia przestrzeni harmonizującej zmysły człowieka.

Przekrój budynku
i materiały

przekrój budynku

© Marta Piórkowska

Na parterze budynku znajdują się kolejno: czytelnia, część komunikacyjna z toaletami, szatniami i zapleczem oraz biobar, główna komunikacja obiektu i sala wystawiennicza. Piętro budynku składa się z sal do medytacji, tarasu oraz sali coworkingowej i pomieszczeń administracji.

Na parterze znajduje
się biobar

jednolite kolory, wyoblone ściany i meble mają tworzyć spokojną i holistyczną aurę

© Marta Piórkowska

Projekt sensualnej przestrzeni architektonicznej wykorzystuje założenia opracowane przez teoretyków dotyczące materialności i emocjonalności budynku. Jednolite kolory, wyoblone ściany i meble mają tworzyć spokojną i holistyczną aurę. Umiejscowienie elementów w związku z linearnością pomieszczeń ma na celu stworzenie uporządkowanej przestrzeni, która uspokaja zmysły człowieka. Projekt skupia się także na odpowiedniej ilości światła, zgodnej z przeznaczeniem projektowanej przestrzeni, dlatego w salach medytacyjnych jest go nieco mniej niż w tych o funkcji usługowej.

Makieta budynku     Makieta klatki schodowej

 autorka chciała stworzyć uporządkowaną przestrzeń, która będzie uzupełniała relację wnętrze–zewnętrze budynku

© Marta Piórkowska

W projekcie zastosowano także dwa rodzaje posadzki, co podkreśla jego funkcje. Przestrzenie usługowe zlokalizowane na parterze i piętrze zaakcentowane są przez szare lastryko z okręgami w ciemniejszym odcieniu. Przestrzeń wystawiennicza oraz medytacyjna to pomieszczenia monokolorowe, co podkreśla ich duchowy charakter oraz stanowi tło, nie odwracając uwagi od ich pierwotnej funkcji. Każdy element projektu stanowi uzupełnienie drugiego, każde pomieszczenie ma swój własny element charakterystyczny, ale nadal jest w zgodzie z tą samą autorską ideą, którą było spełnienie siedmiu reguł architektury niereferencyjnej Valeria Olgiatiego.

Dyplom jest publikowany w ramach konkursu Najlepszy Dyplom – Wnętrza.

Marta Piórkowska

© Autorka

Głos został już oddany

Tydzień z Archicad 25 w Multibim
Biblioteka BIM Wiśniowski - bramy, okna, drzwi, ogrodzenia
Konkurs City & Rest - Wspólna Przestrzeń Miasta