Projekt „Ośrodka Integracji Sensorycznej w Lublińcu” autorstwa Zuzanny Lesik z Politechniki Łódzkiej zdobył I nagrodę w konkursie na Najlepszy Dyplom Inżynierski Roku 2024 organizowanym przez KNSA IX Piętro oraz SARP Łódź. Promotorem pracy był dr hab. szt. Bartosz Hunger. Konkurs ma na celu wyłonienie młodych talentów i pokazanie wartości architektonicznych ich projektów, nowatorstwa, wpływu na otoczenie oraz zrównoważonego rozwoju. Tegoroczna edycja zgromadziła 15 prac z całej Polski, a także z zagranicy – z Chin, Barcelony i Szwajcarii.
dyplom
© Zuzanna Lesik
projekt odpowiadający na potrzeby społeczne
Tematem pracy jest Ośrodek Integracji Sensorycznej, miejsce, w którym architektura wychodzi naprzeciw problemom psychospołecznym dzieci i młodzieży. Projekt tworzy przestrzeń umożliwiającą poznanie, akceptację i usprawnianie umiejętności poznawczych u osób z zaburzeniami integracji sensorycznej. Jednocześnie przestrzeń wspiera komfort fizyczny i psychiczny, integrację z lokalną społecznością i pełne uczestnictwo w życiu miasta.
szkice koncepcyjne
© Zuzanna Lesik
heksagonalna siatka i integracja zmysłów
Głównym motywem projektu jest heksagon, nawiązujący do sześciu sfer zmysłów wyróżnianych w Teorii Integracji Sensorycznej: propriocepcji, równowagi, dotyku, wzroku, słuchu oraz smaku i powonienia.
Siatka heksagonalna organizuje przestrzeń, wspierając intuicyjną nawigację i jednocześnie odzwierciedlając sposób, w jaki mózg porządkuje informacje przestrzenne.
makieta
© Zuzanna Lesik
dziedziniec i integracja z lokalną historią
Kluczowym elementem projektu jest otwarty dziedziniec, który odwołuje się do dawnego miejsca spotkań mieszkańców Lublińca – tzw. „schodków na Unii”, dawnej trybuny stadionu miejskiego. Nowy dziedziniec pełni funkcję amfiteatralną, przywracając społeczności historyczną przestrzeń spotkań i integracji.
Projekt integruje się również z okolicznymi obiektami:
-
Biblioteką Publiczną „Lubiteka” – jako zaplecze edukacyjne,
-
Wojewódzkim Szpitalem Neuropsychiatrycznym – w kontekście terapeutycznym,
-
Domem Kombatanta i DPS – jako przestrzeń integracji międzypokoleniowej,
-
Hotelem Zamek Lubliniec – dla zapewnienia zaplecza noclegowego,
-
Bulwarem Ludwika Okwieki – kontynuacja ogrodu sensorycznego.
dziedziniec
© Zuzanna Lesik
funkcjonalność i rozwiązania architektoniczne
Na poziomie -1 zaplanowano parking podziemny i strefę techniczną, uzupełnione przez pobliski parking miejski. Poziom 0 mieści sale rehabilitacyjne, kawiarnię i zaplecze socjalne, z pustką powietrzną nad wejściem, otwartą na poziom +1. Korytarz okalający dziedziniec jest przeszklony, co wizualnie łączy wnętrze z ogrodem.
Poziom +1 pełni funkcję warsztatowo-edukacyjną, z gabinetami terapii sensorycznej.
ogród botaniczny
© Zuzanna Lesik
materiały i zrównoważone technologie
Głównym materiałem konstrukcyjnym jest cegła, lokalny surowiec o niskim śladzie transportowym. Uzupełniają ją posadzki terrazzo z dodatkiem kruszonego szkła, kamienia i ceramiki z recyklingu.
Na południowej elewacji zastosowano system przesuwnych paneli, umożliwiający regulację nasłonecznienia i ograniczenie przegrzewania wnętrza. Ośrodek wyposażono także w system retencji i wykorzystania wody opadowej do podlewania ogrodu sensorycznego, redukując zużycie wody pitnej i odciążając kanalizację deszczową.
ścieżka sensoryczna
© Zuzanna Lesik
Projekt zakłada uniwersalne projektowanie, tworząc przestrzeń dostępną dla osób niezależnie od rodzaju niepełnosprawności. Ośrodek łączy funkcje terapeutyczne, edukacyjne i społeczne, integrując dzieci, młodzież, seniorów i lokalną społeczność.
