Budynki szkół publicznych już dawno przestały odpowiadać realnym potrzebom uczących się w nich dzieci. Siedzenie w niewygodnych ławkach w salach lekcyjnych w budynku odizolowanym od otoczenia nie sprzyja edukacji. Aleksandra Snopkowska z Wydział Architektury Politechniki Warszawskiej zaprojektowała Szkołę Nowej Generacji. Praca została wyróżniona w międzynarodowym konkursie Design Educates Awards!
Projektowana szkoła zlokalizowana jest na warszawskiej Pradze i redefiniuje koncepcję budynku szkolnego.
aksonometria
proj.: Aleksandra Snopkowska
Tradycyjne szkoły — od dawna projektowane jako statyczne odzwierciedlenie ustalonych programów nauczania — coraz częściej nie nadążają za dynamicznym, otwartym charakterem nowoczesnego uczenia się. Dziś dostęp do wiedzy jest praktycznie nieograniczony, umożliwiając uczniom kształtowanie własnych ścieżek i rozwijanie indywidualnego potencjału poza wyznaczonymi programami
– tłumaczy autorka.
szkoła otwarta na wszystko i wszystkich
Budynek wpasowuje się w lokalny kontest ulicy Sprzecznej, bogatej w domy mieszkalne z XVIII i XIX wieku. Projektowana szkoła dostosowana jest do nauczania w sposób płynny i zakotwiczony w społeczności. Obiekt ten jest wielofunkcyjny i przepuszczalny dla przechodniów w mieście, otwarty dla wszystkich grup wiekowych.
Galeryjna forma budynku umożliwia prostą integrację ze szkołą, kolejne poziomy są rozszerzeniem przestrzeni do nauczania. Do wnętrza prowadzi główne wejście, z którego natychmiast rozpościera się widok na dziedziniec i pokój spotkań. Zaraz obok zaplanowano także kawiarnię, która pozwala na chwilę zatrzymania się.
przekrój — schemat
proj.: Aleksandra Snopkowska
Głównym miejscem spotkań jest centrum szkoły, gdzie znajduje się reprezentacyjna aula, przeznaczona do prezentacji istotnych zagadnień edukacyjnych. Obok zaplanowano również ogólnodostępne pomieszczenie z widokiem na resztę szkoły, przeznaczone do obserwacji i dyskusji.
rzut i schemat
proj.: Aleksandra Snopkowska
Wewnątrz szkoły znalazły się pokoje zwane focus rooms o niewielkiej powierzchni, pozwalające uczyć się w skupieniu lub dyskutować w mniejszych grupach. Poziom otwartości przestrzeni zmniejsza się wraz z każdym piętrem – sale wykładowe dostępne są na drugim piętrze, pokoje pracy grupowej na trzecim, a miejsca dedykowane skupieniu się w samotności na piętrze czwartym.
przestrzeń, która daje wiedzę
Na podstawie analizy literatury i teorii Davida A. Kolba oraz założeń architektonicznych Hermana Herzberga, autorka zaproponowała konkretne odpowiedzi w formie budynku na poszczególne potrzeby szkoły. Przykładowo, obserwacje zachowań innych osób umożliwiają otwarte przestrzenie, dialog z otoczeniem zapewnia przestrzeń zewnętrzna, a metody nauki spersonalizowane dla ucznia można wygodnie realizować w mniejszych „focus rooms”.
wizualizacja
proj.: Aleksandra Snopkowska
Praca Aleksandry Snopkowskiej może stanowić prototyp dla sieci obiektów edukacyjnych rozmieszczonych w tkance miejskiej, również w formie małych centrów rozwoju, które aktywizują dzielnice i oferują publiczny dostęp do wspólnych zasobów.
wizualizacja
proj.: Aleksandra Snopkowska
Autorka podkreśla, jak ważne jest projektowanie szkoły w dialogu z jej bezpośrednim kontekstem – w przeciwieństwie do odizolowanych kampusów tak powszechnych obecnie.
Osadzając naukę w codziennym życiu, Szkoła Nowej Generacji wspiera integracyjną, zdecentralizowaną i odporną kulturę ciągłego rozwoju
– dodaje.
Projekt jest częścią pracy dyplomowej magisterskiej wykonanej pod kierunkiem prof. Karoliny Tułkowskiej-Słyk.
