Studentki Wydziału Architektury Politechniki Poznańskiej: Antonina Grzechnik, Julia Retelewska i Natalia Kosik wzięły udział w jednej z najbardziej prestiżowych międzynarodowych rywalizacji projektowych: Hospice for Terminally Ill IV. Ich praca, stworzona pod opieką Dariusza Stankiewicza to dojrzałe, pełne empatii podejście do tematu opieki nad osobami u kresu życia oraz wyważonej relacji architektury z naturą.
wizualizacja
© Antonina Grzechnik, Juliaa Retelewska, Natalia Kosik
globalna platforma dla odpowiedzialnej architektury
Konkurs organizowany przez platformę Buildner co roku gromadzi projekty z całego świata, koncentrując się na poszukiwaniu nowoczesnych, odpowiedzialnych społecznie rozwiązań. Edycja Hospice for Terminally Ill badała, w jaki sposób architektura może wspierać osoby mierzące się z chorobą terminalną — nie tylko fizycznie, lecz także emocjonalnie. Udział polskich studentek wpisuje się w coraz silniejszy trend zaistnienia młodych projektantek i projektantów na arenie międzynarodowej.
wizualizacja
© Antonina Grzechnik, Juliaa Retelewska, Natalia Kosik
Veil & Vista — hospicjum jako sanktuarium, nie placówka medyczna
Projekt Veil & Vista to próba redefinicji tego, czym może być przestrzeń przeznaczona dla osób przeżywających najdelikatniejszy etap życia. Studentki oparły koncepcję na dwóch wzajemnie przenikających się ideach:
-
Veil — zasłona, symbolizująca intymność, ochronę, możliwość wycofania się.
-
Vista — widok, oznaczająca światło, otwartość, kontakt z naturą.
wizualizacja
© Antonina Grzechnik, Juliaa Retelewska, Natalia Kosik
Ten dualizm tworzy architekturę, która reaguje na emocje, zamiast narzucać gotowe rozwiązania. Hospicjum staje się miejscem, w którym prywatność i wspólnota współistnieją, a użytkowniczka lub użytkownik może swobodnie decydować o stopniu bliskości świata zewnętrznego.
kompozycja oparta na kręgu życia
Budynek zaplanowano jako zestaw kameralnych, niskich modułów ułożonych wokół centralnego dziedzińca, co ułatwia orientację i buduje poczucie bezpieczeństwa. Całość spaja charakterystyczne, koliste zwieńczenie dachu, interpretowane przez autorki jako symboliczny krąg życia.
wizualizacja
© Antonina Grzechnik, Juliaa Retelewska, Natalia Kosik
Połączenia między przestrzeniami są miękkie, płynne, a światło oraz przesuwne panele tworzą naturalne podziały. Architektura nie jest sztywna — podąża za potrzebami użytkowników.
ogrody, terapia i natura jako równoprawne elementy projektu
W projekcie kluczową rolę pełni krajobraz. Ogrody terapeutyczne — sensoryczne, medytacyjne, społeczne — tworzą sieć intymnych mikroświatów dostępnych bezpośrednio z pracowni arteterapii czy przestrzeni odpoczynku.
Roślinność, światło i zróżnicowana faktura materiałów mają wspierać:
-
redukcję stresu,
-
budowanie poczucia sprawczości,
-
poprawę dobrostanu psychicznego,
-
naturalne przechodzenie między aktywnością a wyciszeniem.
To architektura, która uznaje naturę za nieodzowny element procesu terapeutycznego.
medytacja
© Antonina Grzechnik, Juliaa Retelewska, Natalia Kosik
humanistyczne projektowanie — głos młodego pokolenia
Veil & Vista porusza pytanie fundamentalne: Jak zaprojektować miejsce, które nie odbiera godności, lecz dodaje siły?
Studentki proponują przestrzeń, która nie stygmatyzuje, nie izoluje, umożliwia wybór, wspiera relacje i pozwala „być” — wśród ludzi i wśród natury. Projekt pokazuje, że młode pokolenie architektek traktuje odpowiedzialność społeczną jako integralny element zawodu.
